مسی در فینال جام جهانی ۲۰۲۶؛ پایان باشکوه یک اسطوره درخشان

در پایان بازی فینال جام جهانی ۲۰۲۶ در ورزشگاه مت‌لایف، اشک‌های لیونل مسی معنای متفاوتی داشت؛ شاید حسرت بود یا شاید وداع با پیراهن آرژانتین. اگر این آخرین نمایش مسی با تیم ملی بود، باید گفت که این اسطوره فوتبال در آخرین حضور خود، چندان درخشان ظاهر نشد، اما این بدان معنا نیست که دوران باشکوه ملی او پایانی غیررویایی داشته است. مسی پس از یک جام جهانی فوق‌العاده که در آن با وجود سن‌وسالش هشت گل به ثمر رساند و آرژانتین را تا فینال هدایت کرد، در مقابل اسپانیا تقریباً از جریان بازی خارج بود. او در ۱۲۰ دقیقه فینال تنها ۵۴ بار توپ را لمس کرد، موقعیتی برای هم‌تیمی‌هایش نساخت و تنها یک شوت به سمت دروازه زد.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، با این حال، مسی در این تورنمنت مانند “بنیامین باتن” دنیای فوتبال بازی کرد و هت‌تریک او مقابل الجزایر در مرحله گروهی فراموش‌نشدنی است. اشک‌های او پس از سوت پایان، نشان از میل به فتح دومین جام جهانی و خداحافظی باشکوه داشت. اما اسپانیا، تیمی که با پاس‌کاری مداوم حریفان را به زانو درمی‌آورد و رکورد ۳۸ بازی بدون شکست را در فوتبال مردان جهان ثبت کرده بود، با کنترل کامل بازی، پیروزی را از آن خود کرد. مسی و آرژانتین با ترکیبی از آشوب و احساس به فینال رسیدند، اما اسپانیا با سبکی سرد و بی‌احساس پیروز شد.

با این حال، اگر این پایان دوران ملی مسی بوده باشد، اشک‌های او در فینال، تصویری تعیین‌کننده از میراث او نخواهد بود. مسی در ۲۰۷ بازی ملی، ۱۲۵ گل به ثمر رسانده و ۶۸ پاس گل ثبت کرده است. آخرین پاس گل او برای لائوتارو مارتینز در نیمه‌نهایی مقابل انگلیس، آرژانتین را به فینال رساند و اشک‌های شادی را به چشمان مسی آورد.

ده سال پیش، مسی پس از ناکامی‌های پیاپی با آرژانتین، تصمیم به خداحافظی از فوتبال ملی گرفته بود. اما پس از قهرمانی در کوپا آمه‌ریکای ۲۰۲۱ و جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، جایگاهش به عنوان جانشین شایسته مارادونا تثبیت شد. مسی در مسیر فتح سومین جام جهانی تاریخ آرژانتین، هفت گل زد و سه پاس گل داد و توانست کاری را انجام دهد که پیش از او تنها مارادونا موفق به انجامش شده بود: رساندن تیم ملی کشورش به قهرمانی جهان.

دستاوردهای مسی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، جایگاه او را حتی بالاتر از اسطوره شماره ۱۰ آرژانتین برده است. او از مارادونا، پله و رونالدو نازاریو عبور کرده و با رساندن یک تیم متوسط آرژانتین به قهرمانی جهان، توانایی خود را به اثبات رسانده است. همین ویژگی است که او را به بهترین بازیکن تاریخ فوتبال تبدیل می‌کند.

اگرچه رودری، هافبک اسپانیا، توپ طلای فیفا را به‌عنوان بهترین بازیکن جام جهانی دریافت کرد، اما مسی ستاره واقعی این تورنمنت بود. شعار “مسی، مسی، مسی” در ورزشگاه، گواه این مدعاست. مسی پیش از این دو توپ طلای جام جهانی در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ و یک مدال قهرمانی جهان را به دست آورده بود. او دیگر چیزی برای اثبات کردن یا فتح کردن باقی نمانده است.

واقع‌بینانه‌تر این است که فینال جام جهانی ۲۰۲۶ پایان دوران ملی لیونل مسی بوده باشد؛ پایانی که با وجود شکست در مسابقه نهایی، همچنان باشکوه و درخور یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال است.