وضعیت بغرنج ستارههای ایران پس از جام جهانی؛ از دستیابی به اروپا تا لیگ داخلی
پس از هر دوره جام جهانی، بازیکنانی که درخشش قابل توجهی از خود نشان دادهاند، معمولاً با پیشنهادات متعددی از باشگاههای معتبر روبهرو میشوند. این موضوع، ویترین جام جهانی را به مهمترین بزنگاه برای معرفی پدیدهها و ستارهها به فوتبال دنیا تبدیل کرده است.
ایران در جام جهانی 2022، سه بازی انجام داد که حاصل آن سه تساوی، سه امتیاز، سه گل زده و سه گل خورده بود و در نهایت در رتبه سوم گروه خود قرار گرفت. با توجه به آمار و نتایج، تنها سه بازیکن در این تورنمنت عملکرد بهتری نسبت به سایرین داشتند که این موضوع با تبلیغات و ادعاهای داخلی در خصوص موفقیت تیم ملی تفاوت فاحشی دارد.
رامین رضاییان، مدافع راست 37 ساله، با زدن دو گل و درخشش در دو بازی به عنوان بهترین بازیکن زمین، یکی از چهرههای شاخص ایران بود. محمد محبی، وینگر 24 ساله، دیگر گلزن ایران در این رقابتها بود. همچنین علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی، با سیوهای متعدد خود در بازی مقابل بلژیک، نمره قبولی را دریافت کرد و به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد. عملکرد سایر بازیکنان، با هیچ معیاری قابل دفاع و موفقیتآمیز نبود.
در شرایطی که ستارگان تیمهای دیگر با پیشنهادات چشمگیری از باشگاههای اروپایی مواجه میشوند، بازیکنان ایران نتوانستهاند توجه کافی را جلب کنند. این موضوع نشاندهنده کیفیت واقعی تیم ملی در جام جهانی است.
رامین رضاییان، که به عنوان بهترین بازیکن ایران در جام جهانی شناخته شد، در حال حاضر در اسپانیا به دنبال یک پیشنهاد اروپایی است. وی پیش از این سابقه حضور کوتاه مدت در فوتبال بلژیک را داشته و اکنون با وجود سن بالا، همچنان امیدوار به بازگشت به فوتبال اروپا است.
محمد محبی، جوانتر و با توجه به پست تخصصی خود، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. او پس از پایان قراردادش با روستوف و لیگ روسیه، بازیکن آزاد است و تمام پیشنهادات داخلی و از حوزه خلیج فارس را رد کرده تا شاید بتواند راهی به سوی اروپا پیدا کند. این در حالی است که برای یک جوان 24 ساله که در جام جهانی گل زده، یافتن پیشنهاد اروپایی دشوار شده است.
حداقل برای این دو بازیکن، کورسویی از امید به آینده وجود دارد که شاید از لیگهای دسته دوم یا پایینتر اروپایی پیشنهادی برسد، یا مانند میلاد محمدی، در کشورهایی درجه سوم و تیمهایی گمنام، قراردادی هرچند ناچیز با ارز یورو در قاره سبز ببندند. در غیر این صورت، دلارهای حوزه خلیج فارس و یا قراردادهای حداقلی 100 میلیارد تومانی در لیگ برتر ایران، گزینههای پیش رو خواهند بود.
وضعیت علیرضا بیرانوند، که 34 سال سن دارد و تجربه حضور در سه جام جهانی را دارد، جالبتر است. دروازهبانان تا سنین بالا میتوانند به فعالیت خود ادامه دهند و بیرانوند همچنان به لژیونر شدن امیدوار است. با توجه به درخشش او مقابل ستارگان بلژیک و سابقه حضور در لیگهای بلژیک و پرتغال، عدم حضور تیم باشگاهی برای او پرسشبرانگیز است.
واقعیت این است که خلاف تبلیغات و ادعاهای مدیران فدراسیون و کادر فنی تیم ملی، شرایط نقل و انتقالات سه ستاره شاخص فوتبال ایران در جام جهانی، عملکرد فردی و تیمی و کیفیت کلی تیم ملی در این رقابتها را موفقیتآمیز و قابل قبول نشان نمیدهد.