ورزش تایباد میان توسعه و بحران/ تنها استخر تایباد چشم انتظار اعتبار

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از تایباد، توسعه زیرساخت‌های ورزشی در شهرستان تایباد طی سال‌های اخیر با اجرای چند طرح در شهرها و روستاها وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ طرح‌هایی که اگرچه بخشی از نیاز جوانان و نوجوانان به فضاهای ورزشی را پاسخ داده، اما در کنار این اقدامات، وضعیت نامناسب تنها مجموعه آبی شهرستان، ضرورت توجه جدی‌تر به زیرساخت‌های اساسی ورزش را بیش از گذشته نمایان کرده است.

افتتاح 6 زمین چمن مصنوعی در شهرها و روستاهای تایباد

حسن شاهرخی، رئیس اداره ورزش و جوانان شهرستان تایباد در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از مشهد با اشاره به اقدامات انجام‌شده طی سه سال گذشته اظهارکرد: با پیگیری‌های نماینده مردم، فرمانداری و همکاری دهیاری‌ها، چند پروژه ورزشی در سطح شهرستان به بهره‌برداری رسیده است.

وی از افتتاح زمین‌های چمن مصنوعی مینی‌فوتبال در مشهدریزه، آبقه، پلبند، بهلول‌آباد، ارزنچه سفلی و شهر کاریز خبر داد و گفت این پروژه‌ها با هدف افزایش سرانه فضاهای ورزشی، توسعه ورزش همگانی و ایجاد زمینه مناسب برای فعالیت جوانان و نوجوانان اجرا شده‌اند.

این پروژه‌ها را می‌توان گامی مثبت در توسعه ورزش مناطق روستایی و شهرهای کوچک تایباد دانست؛ چرا که دسترسی جوانان به امکانات ورزشی، علاوه بر تقویت استعدادهای ورزشی، می‌تواند در افزایش نشاط اجتماعی و کاهش بخشی از آسیب‌های اجتماعی نیز مؤثر باشد.

با این حال، توسعه ورزش در شهرستانی مانند تایباد نمی‌تواند صرفاً به اجرای پروژه‌های پراکنده و کوچک محدود شود و نیازمند یک نقشه راه جامع برای توسعه زیرساخت‌های ورزشی است.

پروژه پشته در انتظار اعتبار برای نصب چمن

در همین راستا، پروژه زمین مینی‌فوتبال روستای پشته نیز به مراحل پایانی رسیده، اما برای تکمیل و بهره‌برداری نهایی، نیازمند تأمین اعتبار است.

به گفته رئیس اداره ورزش و جوانان تایباد، بخش عمده عملیات اجرایی این پروژه انجام شده و تنها تأمین اعتبار مورد نیاز برای نصب فرش چمن باقی مانده است.

توقف پروژه‌های ورزشی در مراحل پایانی به دلیل کمبود اعتبارات، موضوعی است که می‌تواند هزینه‌های اجرای طرح را در آینده افزایش داده و زمان بهره‌برداری از ظرفیت ایجادشده را طولانی‌تر کند؛ از این رو تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام باید در اولویت برنامه‌های اعتباری شهرستان قرار گیرد.

تنها استخر تایباد؛ مسئله‌ای فراتر از یک تعمیرات ساده

اما در میان پروژه‌های ورزشی تایباد، وضعیت تنها استخر شهرستان، چالش مهم‌تری است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد.

رئیس اداره ورزش و جوانان شهرستان با اشاره به مشکلات متعدد سخت‌افزاری و تأسیساتی این مجموعه، بر ضرورت توجه به وضعیت استخر تأکید کرده است؛ مجموعه‌ای که در صورت احیا و بازگشت به چرخه فعالیت می‌تواند یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های ورزشی شهرستان باشد.

واقعیت این است که استخر با زمین چمن مصنوعی قابل مقایسه نیست. زمین‌های ورزشی می‌توانند بخشی از نیاز جوانان به فعالیت‌های ورزشی را پوشش دهند، اما مجموعه آبی، علاوه بر ورزش قهرمانی و همگانی، در حوزه آموزش شنا، ارتقای سلامت عمومی، پرورش استعدادهای ورزشی و حتی ظرفیت‌های گردشگری و تفریحی نیز نقش دارد.

از این منظر، مسئله استخر تایباد دیگر صرفاً یک موضوع مربوط به تعمیر و نگهداری یک ساختمان ورزشی نیست؛ بلکه به یکی از مطالبات زیرساختی شهرستان تبدیل شده است که تعیین تکلیف آن نیازمند تصمیم جدی و تأمین اعتبار مناسب است.

تایباد به برنامه جامع توسعه ورزش نیاز دارد

توسعه زمین‌های چمن مصنوعی در روستاها اقدامی مثبت و قابل دفاع است، اما توسعه متوازن ورزش در شهرستان نیازمند نگاه هم زمان به زیرساخت‌های پایه و پروژه‌های بزرگ‌تر است.

اگر قرار است ورزش به عنوان ابزاری برای افزایش نشاط اجتماعی، کاهش آسیب‌های اجتماعی و ارتقای سلامت عمومی مورد توجه قرار گیرد، باید زیرساخت‌های آن نیز متناسب با نیاز جمعیت و ظرفیت شهرستان توسعه یابد.

تایباد امروز در یک نقطه تعیین‌کننده قرار دارد؛ از یک سو پروژه‌های ورزشی کوچک در روستاها و شهرهای مختلف در حال توسعه است و از سوی دیگر، تنها مجموعه آبی شهرستان با مشکلات جدی مواجه است.

پرسش اصلی اکنون این است که برای احیای کامل استخر تایباد چه برنامه‌ای وجود دارد و آیا اعتبارات مورد نیاز برای بازگرداندن این مجموعه به چرخه خدمت‌رسانی تأمین خواهد شد؟

انتظار می‌رود مسئولان شهرستان، اداره کل ورزش و جوانان استان و سایر دستگاه‌های متولی، با نگاه ویژه به وضعیت زیرساخت‌های ورزشی تایباد،رفع نواقص سخت افزاری سایر اماکن ورزشی شهرستان، تعویض کفپوش سالن ورزشی آزادی شهر تایباد به‌ویژه تنها استخر شهرستان، برنامه‌ای مشخص، زمان‌بندی‌شده و قابل اجرا برای رفع مشکلات این مجموعه ارائه کنند.

توسعه ورزش زمانی می‌تواند به یک سرمایه اجتماعی تبدیل شود که در کنار افتتاح پروژه‌های جدید، سرنوشت پروژه‌های نیمه‌تمام و زیرساخت‌های فرسوده و حیاتی نیز به‌طور جدی تعیین تکلیف شود.