ریاست جانی اینفانتینو در فیفا؛ بقای قدرت در میان جنجالها و متحدان
جانی اینفانتینو، رئیس فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا)، با وجود جنجالهای اخیر پیرامون طرح سرمایهگذاری خصوصی و اختلافات با یوفا، همچنان قدرت و نفوذ خود را در فوتبال جهان حفظ کرده است. سفر اخیر او به کلمبیا برای شرکت در مراسم تحلیف رئیسجمهور جدید این کشور، بار دیگر جایگاه ویژه او در میان رهبران سیاسی و ورزشی را نمایان ساخت. استقبال رسمی در فرودگاه کالی توسط رامون خسورون، رئیس فدراسیون فوتبال کلمبیا، و حضور آلخاندرو دومینگز، رئیس کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول)، نشاندهنده حمایتهای منطقهای از اوست.
ریاست فیفا، فراتر از مدیریت یک نهاد ورزشی، مستلزم ایجاد روابط با قدرتمندترین افراد جهان است. سابقه اینفانتینو در ارتباط با چهرههایی چون دونالد ترامپ، رئیسجمهور سابق آمریکا، نمونه بارزی از این دیپلماسی پیچیده است. طرح شکستخورده «Fifa Forward Enterprise» که قصد داشت بخشی از سهام تجاری فیفا را به شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی واگذار کند، یکی از بزرگترین چالشهای دوران ریاست او بود. اینفانتینو پس از عذرخواهی، تلاش دارد تا شرایط را به روال عادی بازگرداند، اما تهدید یوفا برای تحریم مسابقات فیفا، از جمله جام جهانی زیر ۲۰ سال در لهستان، نشان میدهد که این مسیر چندان هموار نخواهد بود.
سبک زندگی و سفرهای اینفانتینو، که با استفاده از جت اختصاصی قطر ایرویز و کاروان خودروهای اسکورت شده همراه است، شباهتی بیشتر به استقبال از رهبران کشورها دارد تا رئیس یک نهاد ورزشی. این رویه امکان بازدید او از دفاتر فیفا در سراسر جهان، شرکت در نشستهای کنفدراسیونها و برقراری ارتباط با مسئولان و سیاستمداران را فراهم میکند. حقوق قابل توجه او، که اکنون سه برابر زمان انتخابش در سال ۲۰۱۶ است، و دریافت کمکهزینههای روزانه، بخشی از پاداش این جایگاه برجسته محسوب میشود. با این حال، درآمدهای رکوردشکن فیفا در دوران ریاست او، که به تأمین هزینههای فعالیتهای فوتبالی در بسیاری از کشورها کمک کرده، وفاداری و حمایت قابل توجهی را برای او به ارمغان آورده است.
ارتباطات اینفانتینو با دونالد ترامپ، از جمله همراهی در سفرهای دیپلماتیک و اهدای جایزه صلح فیفا به ترامپ، با انتقاداتی مبنی بر اولویت دادن منافع سیاسی شخصی همراه بود. اتهاماتی مبنی بر بیطرفی سیاسی و دخالت در تصمیم کمیته انضباطی فیفا در خصوص کارت قرمز فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا، نیز در این میان مطرح شد. با این حال، اینفانتینو همواره تأکید کرده است که تصمیمات مستقل و مستقل گرفته میشوند.
عدم گفتوگوی مستقیم اینفانتینو با رسانهها و اکتفا به مصاحبه با کانالهای رسمی فیفا، امکان شکلدهی به روایت مورد نظر او را فراهم میسازد. بیانیههای فیفا، ضمن ابراز تأسف، لحنی تند در برابر منتقدان به خود میگیرد و از «حمله به تمامیت، حکمرانی خوب و روند قانونی» فیفا جلوگیری میکند. با این حال، منتقدان، به ویژه در اروپا، معتقدند که پرونده اتهامات علیه اینفانتینو بیش از حد سنگین شده و فیفا نباید به شکل یک پروژه اقتدارگرایانه اداره شود. گسترش جام جهانی، جام جهانی باشگاههای گستردهشده، و اختصاص میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ به عربستان سعودی، از جمله پروژههای اوست که با نفوذ و روابط او گره خورده است.
با وجود جنجالهای اخیر و شکست طرح سرمایهگذاری خصوصی، انتظار میرود اینفانتینو با حمایت بیش از ۱۱۱ فدراسیون عضو، بار دیگر برای ریاست فیفا انتخاب شود. با این حال، یوفا این شرایط را فرصتی برای فشار بر او و مجبور کردنش به کنارهگیری میبیند. حضور او در مراسم تحلیف رئیسجمهور کلمبیا نشان میدهد که کنار زدن او از قدرت، چالشی بزرگتر از تصور منتقدانش خواهد بود.