هزارتوی رسوایی اطلاعاتی آمریکا

گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- افشای پشت پرده ها و ابعاد پنهان ماجرای فرار مفتضحانه رئیس جمهور آمریکا در جریان برگزاری نشست سران ناتو در آنکارا، مولد بحرانهای تازه ای در کاخ سفید و آژانس امنیت ملی ایالات متحده بوده است.

تبعات این افشاگری یکی پس از دیگری خود را نشان می دهد: از استعفای سخنگوی کاخ سفید به دلیل آنکه طعمه ناخواسته ترامپ شده تا انتقادات شدید از عملکرد دستگاه اطلاعاتی آمریکا!

پیش بینی می شود طی روزهای آتی، این فاجعه اطلاعاتی ابعاد گسترده تری پیدا کند.

در این میان، خبرگزاری رویترز پرسش کلیدی و مهمی را مطرح کرده است:

” اکنون مسئله اصلی در محافل امنیتی آمریکا صرفاً این نیست که آیا تهدیدی علیه ترامپ وجود داشته یا نه؛ بلکه پرسش مهم‌تر این است که چرا واشنگتن بر مبنای اطلاعاتی که امکان تأیید مستقل آن وجود نداشت، دست به اقدامات امنیتی کم‌سابقه و رسواکننده زد؟این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از یک آسیب جدی در سازوکار تصمیم‌گیری اطلاعاتی آمریکا باشد: وابستگی بیش از حد به ارزیابی‌های اطلاعاتی اسرائیل و ناتوانی در راستی‌آزمایی مستقل هشدارهای حساس.”

در هر سازمان اطلاعاتی با وظایف تعیین شده و کلیدی، مهم‌ترین سرمایه، نه تجهیزات و بودجه، بلکه توان “محاسبه مستقل” است. سازمانی که نتواند محیط خود را با تکیه بر داده‌های معتبر، روش تحلیلی منسجم و قضاوت حرفه‌ای نیروهایش بفهمد، حتی با برخورداری از منابع فراوان نیز در معرض خطاهای بزرگ و جبران نشدنی قرار می گیرد.

تبلور لمپنیسم در نهادهای اطلاعاتی و نظامی آمریکا طی سالهای اخیر(که نقطه اوج آن را در دوران ریاست جمهوری ترامپ شاهد هستیم)، این سازمانها را از قامت “تصمیم ساز” خارج ساخته و تبدیل به “مهره بازی” ساخته است.

مقامات امنیتی آمریکا تلاش می کنند رسوایی اخیر را در قالب “همکاری امنیتی موساد-سیا” توجیه کرده و آن را امری طبیعی جلوه دهند اما مسئله از جایی آغاز می‌شود که همکاری به وابستگی شناختی تبدیل شود؛ یعنی سازمان به‌تدریج توان تولید مسئله، جمع‌آوری داده، راستی‌آزمایی، سناریونویسی و تصمیم‌سازی مستقل را از دست بدهد و تحلیل خود را بر مبنای چارچوب، منافع یا داده‌های یک بازیگر بیرونی تنظیم کند؛ دقیقا مانند اتفاقی که نمونه آن در آنکارا رخ داد و سازمانهای اطلاعاتی آمریکا را به مهره بازی موساد تبدیل کرد.

در چنین وضعی، سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی آمریکا همچنان فعال هستند، گزارش های فوق محرمانه و محرمانه تولید می کنند و … اما در واقع، «چشم» مقامات ارشد سیا با عینک موساد می‌بیند و «ذهن» آنها با نقشه‌ای عمل می‌کند که برای منافع رژیم صهیونیستی طراحی شده است.

هر چند این بحران محدود به دوران ریاست جمهوری ترامپ نبوده و در سایر دولتهای آمریکا و در طول حیات شوم و مسموم نهادهای اطلاعاتی این کشور وجود داشته اما امروز نظام بین الملل رسماً نظاره گر این افتضاح و بی آبرویی مطلق است و به زودی شاهد ترسیم هزارتوی بحران در نهادهای اطلاعاتی و امنیتی آمریکا خواهیم بود.