پروژه شکستخوردهی اینترنشنال برای ساخت احساس بحران فراگیر
در مرحله بعد، انتشار پیدرپی تصاویر و روایتهایی از نقاط مختلف کشور میتواند به مخاطب این پیام را القا کند که بحران همه جامعه را دربر گرفته است. در چنین الگویی، تکرار، تعمیم و تمرکز بر نمونههای مشابه به ابزاری برای ساخت یک ادراک مشترک از «بحران فراگیر» تبدیل میشود و همزمان میتواند حس همسرنوشتی میان گروههای ناراضی را تقویت کند.
این روند از منظر عملیات روانی، بر مهندسی تدریجی احساسات مخاطب استوار است؛ ابتدا برجستهسازی مشکل، سپس تشدید احساس خشم، اضطراب و ناامیدی و در ادامه، تبدیل این احساسات پراکنده به یک برداشت عمومی از وجود بحرانی فراگیر. در نهایت، تلاش میشود این ادراک شکل بگیرد که «حضور در خیابان» تنها راه برونرفت از بحران است.
این در حالیست که مردم ایران بهخوبی میدانند دشمنی که صرفاً در لفظ میخواست مردم ایران را نجات دهد! تحریمها را بهحدی علیه مردم ایران تشدید کرده که حتی از رسیدن داروهای خاص به بیماران نیز جلوگیری میکند.
مردم کشورمان در این سالها ذات دشمن را بیش از پیش شناخته و میدانند که دشمنِ ایران از هر حربهای استفاده میکند تا مقاومتِ مقدسِ ملت را بشکند تا بتواند به اهدافش از جمله تجزیه ایران، قتل عام ایرانیان و جنایاتی از این قبیل دست یابد.