بازخوانی فشارها بر برانکو ایوانکوویچ پس از صعود ایران به جام جهانی ۲۰۰۶
برانکو ایوانکوویچ و روزهای پرتلاطم پس از صعود به جام جهانی ۲۰۰۶
۲۱ سال پیش، پس از پایان رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶، برانکو ایوانکوویچ، سرمربی وقت تیم ملی فوتبال ایران، تجربهای متفاوت از رفتار در ایران را از سر گذراند. تیم ملی کشورمان در خردادماه ۱۳۸۴ جواز حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ را کسب کرد و در بیستوششمین روز مرداد همان سال، آخرین بازی مرحله انتخابی را در توکیو مقابل ژاپن برگزار نمود که با نتیجه ۲ بر یک به سود میزبان پایان یافت.
این دیدار که جنبه تشریفاتی داشت، با تصمیم برانکو ایوانکوویچ مبنی بر عدم استفاده از لژیونرها همراه بود. اما تنها یک روز پس از آن، در ۲۷ مرداد ۱۳۸۴، فشارها بر سرمربی کروات شدت گرفت. گروهی از پیشکسوتان فوتبال ایران و برخی رسانهها، با قاطعیت مدعی شدند که برانکو توانایی لازم برای ایجاد انگیزه در ملیپوشان و حل گرههای تاکتیکی در لحظات حساس را ندارد و پیشنهاد دادند تا یک مربی سرشناس هدایت تیم ملی در جام جهانی ۲۰۰۶ را بر عهده گیرد. این انتقادات در حالی به گوش برانکو رسید که او در توکیو حضور داشت و قصد داشت برای مرخصی به کرواسی سفر کند. شدت انتقادات به حدی بود که برخی پیشکسوتان خواهان تعیین تکلیف نیمکت تیم ملی در دوران مرخصی برانکو و جلوگیری از بازگشت وی بودند.
پس از بازگشت کاروان تیم ملی به ایران، محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون فوتبال، با قاطعیت اعلام کرد که کادر فنی تیم ملی دستخوش هیچ تغییری نخواهد شد و برانکو ایوانکوویچ به کار خود ادامه خواهد داد. دادکان همچنین تأکید کرد که در صورت تشخیص برانکو مبنی بر نیاز به دستیار جدید، در این زمینه نیز تغییری ایجاد نخواهد شد. با وجود این حمایت، برانکو ایران را در جام جهانی ۲۰۰۶ هدایت کرد، اما همچنان این بحث در میان برخی کارشناسان مطرح است که استفاده از یک سرمربی سرشناس میتوانست مسیر نتیجهگیری ایران در آن رقابتها را تغییر دهد.