ابهام در اجرای قانون؛ سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان همزمان در باشگاه

فدراسیون فوتبال حدود دو سال پیش قانون ممنوعیت حضور همزمان مربیان رده ملی در باشگاه‌ها را تصویب کرد، اما اجرای این قانون برای سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان با ابهاماتی همراه است.

حدود دو سال پیش، فدراسیون فوتبال قانونی را در هیئت رئیسه خود به تصویب رساند که بر اساس آن، حضور همزمان مربیان رده ملی در باشگاه‌ها ممنوع شد. در آن زمان، مربیان تیم‌های ملی در رده‌های مختلف که در باشگاه‌های گوناگونی فعالیت داشتند، مجبور به انتخاب بین باشگاه یا تیم ملی شدند. با این حال، به نظر می‌رسد اجرای این قانون در فدراسیون فوتبال با تبعیض و بر اساس نام و رسم افراد صورت می‌گیرد.

مرضیه جعفری، سرمربی تیم ملی فوتبال بانوان، از مصونیتی عجیب در این زمینه برخوردار است که این موضوع شائبه‌هایی را درباره عدم ایرادگیری مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، به حضور همزمان او در تیم ملی و تیم خاتون بم ایجاد می‌کند. این پرسش مطرح می‌شود که آیا تعارض منافع باید بر اساس نام و نشان افراد تعریف شود؟

بدون شک، مرضیه جعفری یکی از مربیان موفق و خوشنام در فوتبال بانوان کشورمان است، اما این سوال وجود دارد که آیا موفقیت‌های فردی باید منجر به نادیده گرفتن اجرای قانون شود؟

هرچند مرضیه جعفری هنوز برگه‌های تمدید قرارداد خود را برای حضور در نیمکت تیم ملی با فدراسیون فوتبال امضا نکرده است، اما با این وجود، با فراخوانی نفرات مورد نظر خود به اردو، به بهانه برگزاری اردوی فرمایشی برای ساخت مستند جام ملت‌های آسیا، بر ابهامات افزوده است. فریده شجاعی، رئیس کمیته بانوان فدراسیون فوتبال، در توجیه این اردو با سایت فدراسیون فوتبال مصاحبه کرده و دلایل غیرقابل قبولی را برای برگزاری این اردوی بی‌موقع مطرح نموده است. به دلیل این اردو، لیگ برتر فوتبال بانوان نیز یک هفته به عقب افتاد.

موضوع اصلی اینجاست که چرا فدراسیون فوتبال در خصوص انتخاب مرضیه جعفری بین تیم باشگاهی و تیم ملی، این سرمربی را مورد بازخواست قرار نمی‌دهد؟ موفقیت‌های یک سرمربی نباید دلیلی باشد تا او از قانون مستثنی شود و همزمان هم در تیم باشگاهی فعالیت کند و حقوق دریافت نماید و هم تمرکز فنی خود را بر دو تیم قرار دهد، در حالی که سایر مربیان رده ملی این شرایط را ندارند. قرارداد اعضای کادرهای فنی تیم‌های بانوان با فدراسیون فوتبال نه تنها رقم بالایی ندارد، بلکه تسویه حساب با آنها نیز با تاخیر فراوان صورت می‌گیرد. پس چگونه است که سایر مربیان رده‌های ملی باید با این شرایط کنار بیایند و اجازه حضور در رده‌های باشگاهی را نداشته باشند، اما سرمربی تیم ملی بانوان بتواند بدون مشکل در دو پست فعالیت کند؟ آیا چنین قواعدی در دنیای فوتبال طبیعی است؟

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این وضعیت را می‌توان با این مثال مقایسه کرد که اگر امیر قلعه‌نویی همزمان هم سرمربی تیم ملی باشد و هم سرمربی یک باشگاه؛ آیا هواداران فوتبال و مفهوم عدالت فوتبالی چنین چیزی را می‌پذیرند؟

©‌ وبانگاه , خبر ورزشی

دکمه بازگشت به بالا