چرا دربیها کمگل و محتاطانه برگزار میشوند؟ راز تاکتیک مربیان فاش شد
دربیهای فوتبال، همواره صحنه رویارویی انتظارات متفاوت هواداران و واقعیتهای تاکتیکی مربیان بودهاند. در حالی که هر تماشاگر آرزوی دیدن یک بازی پرگل، جذاب و همراه با پیروزی تیم محبوبش را دارد، مربیان اغلب اولویت را به حفظ صندلی خود و پرهیز از شکست میدهند. این رویکرد منجر به بازیهای محتاطانهتری میشود که گاهی با نتیجه تساوی بدون گل به پایان میرسد، امری که برای تماشاگران ناامیدکننده است.
اظهارات پیش از بازی مربیان مبنی بر تلاش برای پیروزی، در عمل همواره منعکس نمیشود. زمانی که یک تیم تعداد زیادی از بازیکنان خود را پشت توپ نگه میدارد، حملات حریف را با ضدحملات محدود و با تعداد کم بازیکن پاسخ میدهد، یا به بازیکنان خود توصیه به انجام پاسهای کوتاه و کمریسک میکند، این نشاندهنده رویکرد بازی برای تساوی است، نه برد. طبیعت فوتبال حکم میکند که تیمی که عقب میافتد، به طور غریزی با تعداد بازیکنان بیشتر و به شکلی ریسکیتر به سمت دروازه حریف یورش ببرد؛ این همان چیزی است که نحوه بازی تیمها در دقایق ابتدایی مشخصکننده تفکرات تاکتیکی مربیان است.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، اگر مربیانی چون تارتار و سهراب مدعی بازی برای کسب سه امتیاز هستند، باید به هافبکهای خود اجازه دهند تا به محوطه جریمه حریف نزدیک شوند و از محدود کردن آنها در میانه میدان خودداری کنند. همچنین، مدافعان کناری باید آزادی عمل بیشتری برای نفوذ و حضور مؤثر در حمله داشته باشند و مدافعان مرکزی نیز در زمان ضربات کرنر و ایستگاهی، با هدف سرزنی و تلاش برای گلزنی، به محوطه جریمه حریف اضافه شوند. حق تماشاگر است که در صورت مشاهده رویکردی متفاوت از آنچه سرمربی ادعا میکند، به اظهارات او مبنی بر بازی برای برد شک کند.