خداداد عزیزی؛ از ادبیات صریح تا هتاکی علنی؛ «پسر بد فوتبال ایران» چگونه ساخته شد؟
انتشار ویدیوی تازهای از خداداد عزیزی، پیشکسوت فوتبال ایران، بار دیگر بحث ادبیات جنجالی این چهره ورزشی را به میان آورده است. این ویدیو که در آن عزیزی به موضوعاتی چون کمیته انضباطی و باشگاه گلگهر کنایه میزند و خود را «پسر بد فوتبال ایران» معرفی میکند، بهانهای برای بازخوانی مسیر طولانی او از ادبیات صریح تا هتاکی علنی شده است.
خداداد عزیزی که همواره به صراحت لهجه و ادبیات تند خود شناخته میشود، طی سالها حضوری پررنگ در فضای رسانهای داشته است. با این حال، تفاوت چشمگیری میان ادبیات او در گذشته و آنچه امروز مشاهده میشود، وجود دارد. در گذشته، صراحت او بیشتر در جمعهای دوستانه یا در قالب شوخطبعی بروز میکرد، اما در انظار عمومی و مقابل دوربین رسانهها، ملاحظات بیشتری رعایت میشد. این در حالی است که در سالهای اخیر، شاهد هتاکیهای علنی و بیمحابا از سوی او بودهایم.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این تغییر رویکرد تدریجی بوده و با عبور از مرزهای قبلی صورت گرفته است. یکی از نمونههای بارز این تغییر، رفتار او در مراسم یادبود مهرداد میناوند بود که در مقابل دوربین خبرنگاران، بدون ملاحظه به روزگار و سال سپری شده فحاشی کرد. عادل فردوسیپور نیز پیشتر به این نکته اشاره کرده بود که خداداد عزیزی ظاهراً احساس میکند فحاشی برایش هزینهای ندارد، عاملی که به مرور باعث تکرار و تشدید این رفتار شده است.
ماجرا به درگیری مستقیم با مجریان تلویزیونی در جریان پخش زنده نیز کشیده شد، اما این رفتارها نیز بدون تبعات جدی برای او باقی ماند. این عدم مواجهه با هزینههای جدی برای رفتارهای هتاکانه، باعث شده تا مرزهای این رفتار باز هم جابهجا شود. در نهایت، این روند در داخل رختکن گلگهر به نقطهای رسید که دیگر قابل کتمان یا توجیه نبود.
این تصویر از خداداد عزیزی به عنوان «پسر بد فوتبال ایران» یکشبه ساخته نشده، بلکه آرامآرام و در طول چند سال گذشته شکل گرفته است. ویدیوی اخیر او، که در آن طلبکارانه اعلام میکند به مشهد میرود تا به زمین چمنی سر بزند و خود را «پسر بد فوتبال ایران» میخواند، نشاندهنده پذیرش این نقش و جایگاه است.
