انتقاد از سبک گزارشگری فوتبال در صدا و سیما؛ سبکی که مخاطب را گریزان کرد
سبک گزارشگری فوتبال در صدا و سیمای ایران، به ویژه در شبکه ۳، سالهاست که مورد انتقاد کارشناسان و مخاطبان قرار گرفته است. دکترین حاکم بر این سازمان، اغلب بر پیروی از سبک خاصی تاکید دارد که با رویکردهای حرفهای و سئو محور فاصله دارد. این رویه باعث شده تا بسیاری از گزارشگران، به جای پرداختن به جزئیات فنی و تحلیلی بازی، به حواشی و اتفاقات حاشیهای بپردازند. این موضوع، که ریشه در دهههای گذشته دارد و با ظهور نسلهایی چون عادل فردوسیپور به چالش کشیده شد، اما در نهایت به سبک رایج در سازمان صدا و سیما بدل گشت.
در گذشته، اصول گزارشگری فوتبال توسط چهرههایی چون مرحوم بهرام شفیع تدوین شد، اما با گذشت زمان و ورود نسلهای جدید، شاهد تغییراتی در این سبک بودیم. سبک گزارشگری جواد خیابانی، که بر پرداختن به حواشی و بیان جملاتی با گستره وسیع تمرکز دارد، به عنوان الگویی برای بسیاری از گزارشگران جوان معرفی شده است. این رویکرد، باعث شده تا اولویت از متن اصلی بازی و خواست مخاطب به سمت مسائل جانبی و حتی سوتیهای احتمالی که به وایرال شدن در فضای مجازی کمک میکند، تغییر کند.
این سبک گزارشگری، تا جایی پیش رفته که بسیاری از مخاطبان ترجیح میدهند بازیهای فوتبال را از شبکههای ماهوارهای یا با صدای بسته تماشا کنند. یکی از نمودهای بارز این سبک، تشکر گزارشگران از مسئولان برای انجام بدیهیترین وظایفشان است. به عنوان مثال، در بازی استقلال و پیکان، گزارشگر از مسئولان ورزشگاه برای حفظ کیفیت چمن تشکر کرد؛ امری که بخشی از وظایف شغلی آنها محسوب میشود و بابت آن حقوق دریافت میکنند.
این گزارشگر، به جای تمرکز بر جریان بازی، به حواشی بیاهمیت پرداخت و حتی از اصطلاحات عامیانهای مانند «پاس پرچم» استفاده کرد که حتی در میان فوتبالیها نیز رایج نیست. این سبک، که یادآور رویکردهای گزارشگری جواد خیابانی است، میتواند منجر به ایجاد شایعات و گمانهزنیهای بیمورد شود.
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، امید است روزی شاهد حضور گزارشگران شایسته و مسلط در صدا و سیما باشیم که بتوانند از ظرفیت بالای فوتبال و اقبال عمومی به این رشته، به بهترین نحو استفاده کنند و خواست و نظر مردم را در اولویت قرار دهند. سوءاستفاده از امتیاز پخش تصاویر فوتبال در ایران، نباید به قیمت نارضایتی مخاطبان تمام شود.