ناکارآمدی در فوتبال امید؛ رویای مدال در بازیهای آسیایی دور از دسترس

فوتبال ایران در حالی در بازیهای آسیایی حاضر میشود که امید چندانی به کسب مدال در این رشته وجود ندارد. مشکلات دیرینه تیم امید، از کمبود بازیکن تا نبود برنامهریزی مدون توسط فدراسیون فوتبال، مدالآوری را به رویایی دستنیافتنی تبدیل کرده است.
بازیهای آسیایی که هر چهار سال یک بار برگزار میشود، فرصتی مهم برای ورزشکاران قاره کهن است، اما نبود این رقابتها در تقویم فیفا، باشگاهها را مجاز میسازد تا بازیکنان خود را به تیمهای ملی امید ندهند. در حالی که کشورهای پیشرفته آسیایی با ارسال تیمهای جوانان خود به این مسابقات، به دنبال پشتوانهسازی برای تیم ملی بزرگسالان هستند، فوتبال ایران درگیر اختلافات میان کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال و عدم اولویتبندی صحیح بین لیگ و تیم ملی بوده است.
حسین عبدی، سرمربی تیم امید، با ابراز ناامیدی از وضعیت موجود، حتی پیشنهاد عدم اعزام تیم را مطرح کرده است. این در حالی است که بازیکنان تیم ملی امید، بازیکنان ثابت لیگ برتر هستند و تداخل برگزاری مسابقات لیگ و اردوهای تیم ملی، چالشهای جدی را برای این تیم ایجاد کرده است. به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، لیگ برتر با ۴ بازی عقب افتاده برگزار شده و تیم امید در حالی به ژاپن اعزام شده که بازیکنان برخی باشگاهها قرار است بعداً به تیم اضافه شوند. بازیکنان استقلال، تراکتور و گل گهر درگیر مسابقات لیگ قهرمانان آسیا و لیگ برتر بودهاند و پرسپولیس نیز به دلیل یک بازیکن از تیم خیبر، بازی خود را لغو شده میدید.
با توجه به ۱۸ تیمی شدن لیگ برتر، برگزاری جام ملتها، فیفادی، لیگ نخبگان و قهرمانان، همچنین مشکلات آب و هوایی، کمبود امکانات و تعطیلی لیگ تا ۱۸ مهر، تیم امید صرفاً برای حضور در بازیها راهی ژاپن شده است. این در حالی است که ماه ها قبل هشدارهای لازم در خصوص مشکلات موجود داده شده بود.
نبود رویکرد علمی در فوتبال ایران، در تیم امید نیز مشهود است. طولانی بودن پرواز، جت لگ، ساعت بیولوژیک بدن، ریکاوری و کمبود تمرینات هماهنگ، کیفیت بازیکنان را تحت تاثیر قرار میدهد. بازیکنانی که پس از بازیهای فشرده داخلی و تحمل سفر، بدون آمادگی لازم وارد زمین میشوند. عدم فرصت کافی برای مربیان جهت تربیت بازیکنان و تکرار اشتباهات گذشته، سبب شده تا پس از ۲۰ سال از آخرین مدال (برنز ۲۰۰۶ دوحه)، امید به کسب مدال در فوتبال بازیهای آسیایی همچنان دور از دسترس باشد.