روستاهای همدان با 475 طرح برای 3500 شغل در مدار توسعه اقتصادی
در چنین شرایطی، بخش مرکزی شهرستان همدان بهعنوان پایلوت اجرای یک الگوی جدید برای توسعه اقتصادی روستاها انتخاب شده است الگویی که قرار است بهجای توزیع عمومی منابع، بر مزیتهای هر روستا تمرکز کند. در این چارچوب، حدود 475 طرح پیشنهادی برای 25 روستا شناسایی شده که برآورد اولیه، ظرفیت ایجاد حدود 3500 فرصت شغلی را برای آنها نشان میدهد. منابع مورد نیاز این طرحها نیز حدود 235 میلیارد تومان اعلام شده است.
با این حال، تاکید مسئولان این است که این رقم قرار نیست صرفا به پرداخت تسهیلات ختم شود. مسئله اصلی، تبدیل این منابع به فعالیت اقتصادی، تولید، فروش و درآمد پایدار است در همین راستا نشست توسعه اقتصادی روستا با حضور مسئولان اقتصادی و در همدان برگزار شد و جلسه بررسی این طرحها در عمل به محلی برای شنیدن مستقیم مسائل روستاها نیز تبدیل شد و دهیاران برخی روستاها از مطالبه آب و فضای صنعتی تا مجوز گردشگری، تجهیزات کارگاهی، بازارچه محلی و دسترسی به بازار مطالبات خود را مطرح کردند.
مشکل روستا ظرفیت نیست و مساله تبدیل ظرفیت به ثروت پایدار است
سید مجتبی حسینی، معاون اقتصادی، در این نشست ضمن تشریح فلسفه برنامه، توسعه اقتصادی روستاها نقطه شروع سیاست جدید را توصیف کرد و گفت: روستاهای بخش مرکزی همدان مشکل ظرفیت ندارند مشکل اصلی، تبدیل ظرفیت به ثروت پایدار است، بخش مرکزی همدان از کشاورزی و باغداری تا دامداری، طبیعت و گردشگری، صنایع کوچک و مهمتر از همه نیروی انسانی و سرمایه اجتماعی، ظرفیتهای ارزشمندی دارد، اما بخش قابلتوجهی از این ظرفیتها به شکل پراکنده فعالیت میکنند و هنوز زنجیره کامل ارزش در آنها شکل نگرفته است.
وی با بیان اینکه ، در کشاورزی ممکن است محصول تولید شود، اما بخش مهمی از ارزش اقتصادی محصول در مراحل بعدی ایجاد میشود، اظهارکرد. مراحلی مانند فرآوری، بستهبندی، برندسازی و فروش. اگر این حلقهها در خارج از منطقه شکل بگیرد، ارزش افزوده نیز از روستا خارج خواهد شد.
وی در حوزه گردشگری نیز همین مسئله را مطرح کرد و افزود : جاذبه طبیعی بهتنهایی کافی نیست باید کاری کرد که گردشگر در روستا بماند، خدمات دریافت کند، غذای محلی بخورد، محصولات روستایی خریداری کند و بخشی از هزینه سفر خود را در همان روستا خرج کند.
حسینی با بیان اینکه هدف برنامه صرفا تعریف چند پروژه نیست بلکه باید ظرفیتهای موجود به یک نظام اقتصادی بههمپیوسته تبدیل شوند، تاکید کرد: قرار نیست برای همه روستاها یک نسخه واحد نوشته شود و هر روستا باید بر اساس ویژگیهای خود، مزیتهای خاص خود را داشته باشد و مشخص شود چه فعالیتی میتواند برای مردم همان روستا درآمد ایجاد کند.
وی ادامه داد: به جای پروژههای پراکنده باید برای هر دهستان و روستا چند پیشران اقتصادی مشخص و قابل اجرا از گردشگری و کشاورزی تبدیلی گرفته تا دامداری، صنایع غذایی، خدمات فنی و کسبوکارهای جدید باید تعیین شود.
گردشگری از «جاذبه» به «اقتصاد» تغییر جهت دهد
معاون اقتصادی استاندار گفت: در تشریح ظرفیت گردشگری بخش مرکزی گفت محورهایی مانند امامزاده محسن، سد اکباتان و مناطق طبیعی میتوانند فراتر از یک جاذبه گردشگری، به یک زنجیره اقتصاد روستایی تبدیل شوند.
حسینی تاکید کرد: گردشگر باید علاوه بر دیدن طبیعت، در منطقه اقامت کند، غذای محلی مصرف کند، محصولات محلی بخرد و از خدمات بومی استفاده کند در چنین حالتی، یک گردشگر میتواند برای چند خانواده روستایی ایجاد درآمد کند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت حرکت از تولید خام به زنجیره ارزش تاکید کرد و با اشاره به محصولاتی مانند سیبزمینی، سیر، گردو و دیگر محصولات شاخص منطقه گفت: پرسش اصلی فقط این نیست که چه میزان محصول تولید میشود بلکه باید دید آیا برای محصول، فرآوری، بستهبندی، برند، بازاررسانی و فروش نیز شکل گرفته است یا خیر؟
معاون اقتصادی استاندار با تاکید بر اینکه هرچه این زنجیره در منطقه توسعه پیدا کند، ارزش افزوده بیشتری در خود روستا باقی میماند، عنوان کرد: تحول اقتصادی روستا لزوما به معنای احداث کارخانههای بزرگ نیست، گاهی یک واحد فرآوری، بستهبندی، سردخانه، کارگاه صنایع غذایی یا حتی یک کسبوکار فنی و خدماتی میتواند برای چند نفر اشتغال ایجاد کند.
حسینی در این بخش بر ضرورت فراهم کردن زمینه حضور جوانان و زنان روستایی نیز تاکید کرد و ادامه داد: باید اشتغال روستاها به سمتی کشیده شود که جوانان روستا نگران معیشت و شغل خود نباشند و از ظرفیت زنان روستا نیز در توسعه اقتصادی استفاده شود.
وی با بیان اینکه یکی از مشکلات در روستاها این است که گاهی تسهیلات پرداخت میشود، اما متقاضی در مراحل بعدی تنها گذاشته میشود درحالیکه تسهیلات پایان کار نیست، بلکه آغاز مسیر است، گفت:ایده، امکانسنجی، مجوز، تامین مالی، اجرا، آموزش، بازاریابی، فروش و در نهایت درآمد مسیری است که باید در توسعه روستاها دنبال شود بنابراین تلاش داریم برای افرادی که ایده و توانایی دارند اما آورده یا ضمانت کافی ندارند، از ظرفیت بنیادها، صندوقهای حمایتی و مسئولیت اجتماعی استفاده شود.
اول بازار را ببینیم، بعد تولید کنیم
حسینی یکی از خطاهای رایج در طرحهای اقتصادی را تولید بدون توجه به بازار دانست و گفت: باید ابتدا بازار را شناخت و سپس تولید را آغاز کرد از ابتدا باید مشخص باشد محصول را چه کسی خریداری میکند، بازار آن کجاست، قیمت آن چقدر است، چه بستهبندی نیاز دارد و چگونه میتوان آن را در بازار همدان و کشور عرضه کرد.
مطالعات توسعه روستا براساس برنامه ششم توسعه نوشته نشده است
در ادامه مهدی وفایی، رئیس برنامه و بودجه استان تمدان در تشریح سابقه مطالعات اشتغال روستایی گفت: این مطالعات بر اساس ماده 27 قانون برنامه ششم توسعه انجام شده است، در این قانون برای 25 هزار روستای بالای 20 خانوار در کشور، تهیه مطالعات توسعه اشتغال پیشبینی شده بود و قرار بود طی پنج سال، هر سال برای 5 هزار روستا مطالعه انجام شود.
وی با تاکید بر اینکه سهم استان همدان در این برنامه حدود 530 روستا بود، اما در مرحله نخست 596 روستا مورد مطالعه قرار گرفت،افزود: پس از تجربه مرحله نخست، تصمیم گرفته شد برای تمام روستاهای بالای 20 خانوار استان مطالعات تهیه شود و در فاز دوم نیز با همکاری جهاد دانشگاهی، مطالعات روستاهای باقیمانده انجام شد و مطالعات مرحله دوم با توجه به تجربه مرحله اول، دقیقتر و پربارتر تهیه شده است.
گفتوگو با مردم مبنای انتخاب رستهها
وفایی در توضیح تفاوت این مطالعات با بسیاری از مطالعات مشابه، بر مشارکت خود روستاییان تاکید کرد و ادامه داد: در بسیاری از مطالعات توسعهای، گروهی از کارشناسان از بیرون درباره آینده یک روستا تصمیم میگیرند، بدون اینکه مردم روستا بدانند چه تصمیمی برای آنها گرفته شده است اما در مطالعات اشتغال روستایی همدان، مشاوران به روستاها مراجعه کردهاند و با دهیاران، شوراها، افراد صاحبنظر، معتمدان و حتی افرادی که ریشه روستایی داشتهاند، گفتوگو کردهاند و تمام این گفتوگوها ضبط شده و آرشیو آن نیز موجود است.
وی عنوان کرد: در این فرآیند از مردم پرسیده شده که در روستای آنها چه کاری جذابیت بیشتری دارد، چه شغلی پتانسیل بالاتری دارد و مردم به چه حوزهای علاقهمند هستند بر این اساس، وفایی تاکید کرد که رستههای پیشنهادی، محصول تصمیمی تحمیلشده از بیرون نیست، بلکه نتیجه مذاکره و مشورت با خود روستاییان است.
بازنگری مطالعات در دستور کار استان همدان
وفایی با اشاره بر اینکه بخشی از مطالعات مربوط به چند سال قبل است و شرایط امروز روستاها میتواند متفاوت باشد، بیان کرد: ممکن است دهیار یا اعضای شورا تغییر کرده باشند، شرایط اقتصادی تغییر کرده باشد یا حتی اقلیم و منابع آب تغییر کرده باشد بر همین اساس، قرار است مطالعات 600 روستای نخست نیز بازنگری شود تا پیشنهادها با شرایط جدید تطبیق پیدا کند.
وفایی تاکید کرد که منابع باید به سمت مزیتهای واقعی روستاها هدایت شود و تصریح کرد: اگر یک روستا ظرفیت گردشگری ندارد، نباید منابع را صرف ایجاد فعالیت گردشگری در آن کرد و اگر روستایی مزیت اصلیاش فرشبافی است، حمایت باید در همان مسیر قرار گیرد بنابراین هدف، جلوگیری از هدررفت منابع و ایجاد طرحهایی است که پس از دریافت تسهیلات، به دلیل نداشتن مزیت اقتصادی شکست میخورند و بدهی تسهیلاتی برای متقاضی باقی میماند.
در ادامه جلسه، نمایندگان روستاها بهصورت مستقیم درباره ظرفیتها و مشکلات اقتصادی مناطق خود صحبت کردند.
ابرو ظرفیتی برای توسعه گردشگری و بازار صنایع تبدیلی
دهیار روستای ابرو با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی این روستا، گفت: برای ابرو هفت رسته شغلی شامل دامداری، پرورش قارچ، توسعه باغات بادام، قالیبافی، زنبورداری، مشاغل خدماتی در مسیر جاده اصلی، گردشگری و معدن سنگ گرانیت در مطالعات توسعه اشتغال روستایی پیشنهاد شده است.
وی افزود: ظرفیتهای موجود در ابرو نشان میدهد که امکان تعریف فعالیتهای متنوع اقتصادی در این روستا وجود دارد و میتوان با تمرکز بر مزیتهای محلی، بخشی از ظرفیتهای بالفعل و بالقوه را به فرصتهای درآمدی تبدیل کرد. به گفته وی، در میان رستههای پیشنهادی، گردشگری از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ چراکه ابرو از ظرفیت لازم برای جذب گردشگر برخوردار بوده و زمینه برای شکلگیری فعالیتهای خدماتی و اقتصادی پیرامون آن وجود دارد.
دهیار روستای ابرو با بیان اینکه بخشی از سرمایهگذاران و اهالی روستا نسبت به فعالیت در حوزه گردشگری علاقهمند هستند، اظهار کرد: اگر موانع سرمایهگذاری در این بخش، از جمله فرآیندهای اداری و اخذ مجوزها، تسهیل شود، میتوان زمینه ورود سرمایهگذاران و ایجاد کسبوکارهای جدید را فراهم کرد. توسعه گردشگری در این روستا میتواند علاوه بر ایجاد اشتغال مستقیم، برای فعالیتهای جانبی مانند عرضه محصولات محلی، صنایع دستی، خدمات اقامتی و پذیرایی نیز بازار ایجاد کند.
وی همچنین بر ضرورت ایجاد بازارچه محلی برای روستاهای تابعه تأکید کرد و گفت: راهاندازی یک بازارچه میتواند امکان عرضه مستقیم محصولات تولیدی روستاها را فراهم کند و به ساماندهی فروش محصولات کشاورزی، صنایع دستی و سایر تولیدات محلی کمک کند. به گفته وی، ایجاد چنین بازاری میتواند فاصله میان تولیدکننده و مصرفکننده را کاهش داده و سهم بیشتری از ارزش اقتصادی تولیدات را در منطقه نگه دارد.
دهیار ابرو توسعه صنایع تبدیلی را دیگر محور مورد تأکید عنوان کرد و افزود: در کنار تولید محصولات کشاورزی و دامی، باید به فرآوری و تکمیل زنجیره ارزش نیز توجه شود. ایجاد واحدهای کوچک فرآوری و بستهبندی میتواند به افزایش ارزش افزوده محصولات و ایجاد فرصتهای شغلی جدید در روستا کمک کند
آبشینه بهدنبال احیای اقتصاد روستا با سنگهای تزئینی و گردشگری
دهیار روستای آبشینه نیز با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی این روستا گفت: برای آبشینه 9 رسته شغلی شامل دام سبک، خانههای بومگردی، گاوداری صنعتی، زنبورداری، کارگاههای صنایع دستی، پرورش قارچ، پرورش شترمرغ، تولید پوشاک و صنایع چوبی پیشنهاد شده است، اما در شرایط فعلی سه حوزه سنگهای تزئینی، گردشگری و زنبورداری از ظرفیت و جذابیت بیشتری برای اهالی برخوردار است.
وی افزود: در حوزه سنگهای تزئینی ظرفیت مناسبی در روستا وجود دارد و تعدادی از اهالی نیز در این زمینه فعالیت داشتهاند. به گفته وی، علاقه برای ادامه و توسعه این فعالیت وجود دارد، اما مشکل اصلی، تأمین تجهیزات و سرمایه مورد نیاز است و اگر تسهیلات مناسب در اختیار متقاضیان قرار گیرد، امکان توسعه این بخش و ایجاد اشتغال جدید وجود خواهد داشت.
دهیار آبشینه با تأکید بر ظرفیت گردشگری روستا اظهار کرد: بومگردی نیز یکی از زمینههایی است که میتواند به اقتصاد آبشینه کمک کند. در گذشته تعدادی از خانههای بومگردی در روستا فعال بودند، اما متأسفانه بخش قابل توجهی از این ظرفیت از بین رفته یا غیرفعال شده است. تلاشهایی نیز برای ایجاد چند اقامتگاه مهم در روستا انجام شده، اما این پروژهها هنوز به نتیجه نرسیدهاند.
وی ادامه داد: اگر این ظرفیت دوباره فعال شود، گردشگری میتواند برای روستا اشتغال و درآمد ایجاد کند و در کنار اقامتگاهها، فروش محصولات محلی، صنایع دستی و سایر خدمات مرتبط با گردشگر نیز رونق بگیرد. بنابراین انتظار ما این است که دستگاههای متولی گردشگری برای احیای این ظرفیت ورود جدیتری داشته باشند
تفریجان در مسیر اقتصاد گردشگری از تراش سنگ تا بازارچه محلی
نماینده روستای تفریجان با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی این روستا گفت: یکی از زمینههایی که در تفریجان امکان توسعه دارد، تراش سنگهای تزئینی است. در این حوزه تعدادی از افراد آموزشهای لازم را دیدهاند و علاقهمندی برای فعالیت نیز وجود دارد، اما به دلیل نبود حمایت مالی کافی، امکان تأمین تجهیزات و راهاندازی فعالیت اقتصادی برای آنها فراهم نشده است.
وی افزود: اگر برای افرادی که آموزش دیدهاند تسهیلات لازم در نظر گرفته شود، میتوان این ظرفیت را دوباره فعال کرد و از آن برای ایجاد اشتغال و درآمد در روستا بهره گرفت. به گفته وی، مشکل اصلی در این بخش نبود نیروی انسانی یا آموزش نیست، بلکه تأمین سرمایه و تجهیزات مورد نیاز برای ورود به مرحله تولید است.
نماینده تفریجان همچنین با اشاره به ظرفیت گردشگری روستا اظهار کرد: خانههای بومگردی و پذیرش مسافر از دیگر ظرفیتهایی است که میتواند به اقتصاد روستا کمک کند. تفریجان در مسیر رفتوآمد گردشگران قرار دارد و در حال حاضر نیز مسافرانی به روستا مراجعه میکنند؛ بنابراین میتوان با تقویت زیرساختهای اقامتی و خدمات گردشگری، این رفتوآمد را به درآمد اقتصادی برای مردم روستا تبدیل کرد.
وی ادامه داد: اگر آموزشهای لازم در زمینه پذیرایی از گردشگران، راهنمایی مسافران و ارائه خدمات گردشگری به اهالی داده شود، خانوارهای روستایی نیز میتوانند از این ظرفیت استفاده کنند. گردشگر زمانی برای روستا ارزش اقتصادی ایجاد میکند که علاوه بر عبور، در روستا توقف داشته باشد، از خدمات محلی استفاده کند و محصولات تولیدشده در روستا را خریداری کند.
نماینده تفریجان ایجاد تعاونی طبیعتگردی را یکی دیگر از پیشنهادهای مطرحشده برای توسعه اقتصاد روستا عنوان کرد و گفت: تشکیل یک تعاونی در حوزه طبیعتگردی میتواند فعالیتهای مرتبط با گردشگری را ساماندهی کند و زمینه مشارکت بیشتر اهالی را فراهم آورد. این تعاونی میتواند در معرفی ظرفیتهای روستا، ارائه خدمات به گردشگران و ایجاد ارتباط میان فعالان محلی و دستگاههای متولی نقش داشته باشد.
خیاطی و صنایع دستی در مسیر توسعه اشتغال روستای سنگستان
نماینده روستای سنگستان با اشاره به ظرفیتهای اقتصادی این روستا گفت: در مطالعات انجامشده، مجموعه متنوعی از فعالیتها برای سنگستان پیشنهاد شده که از جمله آنها میتوان به صنایع دستی، خیاطی، میناکاری، توسعه باغات، زنبورداری، پرورش قارچ، فرآوری محصولات باغی، تولید ترشیجات و شوریجات، ایجاد خانههای بومگردی، فعالیتهای مرتبط با شن و ماسه و احداث گلخانه اشاره کرد.
وی افزود: با توجه به شرایط موجود و ظرفیتهایی که در روستا وجود دارد، در حال حاضر چند حوزه میتواند با سرعت بیشتری وارد مرحله اجرا شود. گردشگری، دام سبک، خیاطی، زنبورداری و صنایع دستی از جمله فعالیتهایی هستند که میتوان روی آنها برای ایجاد اشتغال و افزایش درآمد خانوارهای روستایی تمرکز کرد.
نماینده سنگستان با تأکید بر ظرفیت گردشگری روستا اظهار کرد: گردشگری میتواند یکی از محورهای مکمل اقتصاد روستا باشد و در کنار آن، فعالیتهایی مانند صنایع دستی و عرضه محصولات محلی نیز رونق بگیرد. اگر زمینه حضور گردشگر در روستا تقویت شود، تولیدکنندگان صنایع دستی و سایر فعالان محلی نیز میتوانند از بازار ایجادشده استفاده کنند.
وی خیاطی را یکی دیگر از ظرفیتهای قابل توسعه در سنگستان عنوان کرد و گفت: در حوزه خیاطی امکان ایجاد و توسعه کارگاههای کوچک وجود دارد و این فعالیت بهویژه میتواند برای ایجاد اشتغال در میان زنان و جوانان روستا مورد استفاده قرار گیرد. در صورتی که تسهیلات برای خرید تجهیزات و توسعه کارگاهها تأمین شود، میتوان ظرفیت موجود را افزایش داد و افراد بیشتری را وارد چرخه تولید کرد.
نماینده روستا همچنین زنبورداری و صنایع دستی را از دیگر حوزههای دارای قابلیت توسعه دانست و افزود: این فعالیتها نیازمند حمایت هدفمند هستند تا از مرحله فعالیتهای محدود و پراکنده عبور کنند و به کسبوکارهای درآمدزا تبدیل شوند. در حوزه صنایع دستی نیز علاوه بر تولید، موضوع بازار فروش اهمیت زیادی دارد و باید از ابتدا برای عرضه محصولات و دسترسی به بازار مصرف برنامهریزی شود.
وی با اشاره به ظرفیت دام سبک در سنگستان ادامه داد: دامداری نیز یکی از فعالیتهایی است که میتواند در اقتصاد روستا نقش داشته باشد، اما برای توسعه آن باید مشکلات مربوط به فضا، سرمایهگذاری و شرایط فعالیت دامداران مورد توجه قرار گیرد. اگر این موانع برطرف شود، دام سبک میتواند در کنار سایر فعالیتهای اقتصادی روستا به ایجاد درآمد کمک کند.
نماینده سنگستان در پایان تأکید کرد: هدف این است که حمایتها بر اساس ظرفیت واقعی روستا انجام شود و برای هر یک از رستههای منتخب، مسیر مشخصی از تأمین تسهیلات و تجهیزات تا آموزش، صدور مجوز و بازار فروش تعریف شود. به گفته وی، تمرکز بر چند فعالیت دارای ظرفیت و پیگیری آنها تا مرحله تولید و فروش، میتواند به جای پراکندگی منابع، زمینه ایجاد اشتغال پایدار و افزایش درآمد در سنگستان را فراهم کند
150 کارگاه چوب در انتظار توسعه فضای صنعتی
نماینده روستای گرهچاق با اشاره به ظرفیت قابلتوجه صنایع چوب در این روستا گفت: صنایع چوب یکی از مهمترین فعالیتهای اقتصادی گرهچاق است و در حال حاضر حدود 150 کارگاه تولید چوب در این روستا فعال هستند. این کارگاهها علاوه بر ایجاد اشتغال برای ساکنان روستا، زمینه اشتغال تعداد قابلتوجهی از نیروهای خارج از روستا را نیز فراهم کردهاند.
وی افزود: فعالیت کارگاههای صنایع چوب در گرهچاق تنها یک ظرفیت بالقوه نیست، بلکه یک فعالیت اقتصادی بالفعل است که طی سالهای گذشته توانسته برای تعداد زیادی از افراد شغل ایجاد کند. به گفته وی، روزانه تعداد قابلتوجهی نیروی کار در این کارگاهها مشغول فعالیت هستند و بخشی از نیروی مورد نیاز این واحدها نیز از مناطق و شهرهای اطراف تأمین میشود.
نماینده گرهچاق با تأکید بر نقش صنایع چوب در اقتصاد روستا اظهار کرد: اگرچه این بخش ظرفیت مناسبی برای ایجاد اشتغال دارد، اما محدودیت فضای صنعتی یکی از مهمترین موانع توسعه کارگاههاست. در سالهای گذشته نیز موضوع توسعه و الحاق فضای صنعتی روستا مطرح شده، اما این مسئله همچنان نیازمند پیگیری و تعیین تکلیف است.
وی ادامه داد: بسیاری از جوانان روستا برای ورود به فعالیتهای تولیدی علاقهمند هستند، اما هزینه بالای راهاندازی کارگاه و نبود فضای مناسب، شروع فعالیت را برای آنها دشوار کرده است. اگر فضای صنعتی توسعه پیدا کند و زمین مناسب برای ایجاد کارگاههای جدید در اختیار متقاضیان قرار گیرد، میتوان ظرفیت اشتغال موجود را افزایش داد و زمینه ورود نیروهای جدید به بازار کار را فراهم کرد.
نماینده گرهچاق همچنین با اشاره به ظرفیت سایر فعالیتهای اقتصادی در روستا گفت: در کنار صنایع چوب، خیاطی و نقاشی روی سفال نیز از جمله فعالیتهایی هستند که میتوانند برای ایجاد اشتغال، بهویژه برای زنان روستا، توسعه پیدا کنند. این فعالیتها در مقایسه با برخی فعالیتهای صنعتی، قابلیت راهاندازی در مقیاس کوچکتر را دارند و میتوان با تأمین تسهیلات و تجهیزات، زمینه فعالیت افراد بیشتری را فراهم کرد.
وی افزود: در حوزه صنایع دستی نیز ظرفیتهایی مانند میناکاری و نقاشی روی سفال وجود دارد و فعالان این بخش برای توسعه فعالیت خود به حمایت مالی نیاز دارند. اگر آموزش، تجهیزات، تسهیلات و بازار فروش همزمان مورد توجه قرار گیرد، این فعالیتها میتوانند به یکی از مسیرهای ایجاد درآمد برای خانوارهای روستایی تبدیل شوند.
نماینده گرهچاق در پایان تأکید کرد: اولویت اصلی روستا، حفظ و توسعه ظرفیت موجود صنایع چوب و فراهم کردن فضای مناسب برای توسعه کارگاههاست. در کنار آن نیز میتوان با حمایت از خیاطی و صنایع دستی، سبد اشتغال روستا را متنوعتر کرد و فرصتهای جدیدی برای جوانان و زنان ایجاد کرد. به گفته وی، گرهچاق ظرفیت اشتغال موجود و تجربه تولید را در اختیار دارد و با رفع موانع زیرساختی و تأمین فضای صنعتی، امکان توسعه این ظرفیت فراهم خواهد شد
در پایان جلسه پیشنهاد شد اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی، دبیرخانه این طرح باشد تا مکاتبات، مصوبات و پیگیریها به شکل رسمی ثبت و دنبال شود و همچنین مقرر شد دستگاههای اجرایی بر اساس رستههای انتخابشده، جلسات تخصصی خود را برگزار کنند و بازدید از روستاها و اجرای مصوبات نیز در دستور کار قرار گیرد.
آزمون 235 میلیارد تومان توسعه روستا پیش روی همدان
به گزارش تسنیم، طرح توسعه اقتصادی روستاهای بخش مرکزی همدان اکنون از مرحله مطالعه عبور کرده و در آستانه آزمون اجرا قرار گرفته است، 475 طرح، 3500 فرصت شغلی و 235 میلیارد تومان نیاز مالی، ابعاد کمی برنامه را نشان میدهد اما موفقیت آن به متغیرهای دیگری وابسته است اینکه آیا مجوزها بهموقع صادر میشوند؟ آیا منابع مالی به طرح مناسب میرسد؟ آیا زیرساخت آب و فضای صنعتی تامین میشود؟ آیا زنجیره ارزش شکل میگیرد؟ و مهمتر از همه، آیا برای محصول تولیدشده بازار وجود دارد؟پاسخ به این پرسشها مشخص خواهد کرد که این برنامه صرفا یک برنامه تسهیلاتی است یا میتواند به یک مدل واقعی توسعه اقتصادی روستا تبدیل شود.
آنچه در این جلسه بیش از همه برجسته بود، تلاش برای تغییر نقطه شروع سیاستگذاری بودبهجای آنکه ابتدا پول تخصیص یابد و سپس برای آن پروژه پیدا شود، قرار است ابتدا مزیت اقتصادی روستا و بازار محصول شناسایی شود و پس از آن، منابع در مسیر اجرای طرح قرار گیرد.
در این مدل، روستا نه فقط محل اجرای پروژه، بلکه حلقه نخست زنجیره تولید و خلق ثروت است، بخش مرکزی همدان اکنون پایلوت این رویکرد است پایلوتی که نتیجه آن میتواند مشخص کند آیا فاصله میان «ظرفیت روستا» و «درآمد خانوار روستایی» قابل کاهش است یا نه؟ در نهایت، عدد 235 میلیارد تومان شاید مهمترین عدد این جلسه به نظر برسد، اما معیار واقعی موفقیت، رقم تسهیلات پرداختشده نخواهد بود، تعداد طرحهایی خواهد بود که پس از دریافت منابع، به تولید، فروش، درآمد و اشتغال پایدار میرسند.