پرسپولیس مهدی تارتار؛ مدعی شگفتیساز یا تداوم صدرنشینی؟
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، کمتر کسی در ابتدای فصل پیشبینی میکرد که پرسپولیس با سرمربیگری مهدی تارتار، در جمع مدعیان اصلی قهرمانی جای گیرد، بهویژه آنکه این تیم در همین آغازین هفتههای لیگ برتر، با رقبای سرسختی چون تراکتور و استقلال روبرو شده است.
حضور تارتار بر روی نیمکت پرسپولیس، منجر به تحولی چشمگیر در ترکیب بازیکنان شد. بازیکنان نامآشنای سابق از جمع سرخپوشان جدا شده و جای خود را به مهرههایی دادند که شاید در تیمهای پیشین خود کمتر مورد توجه بودهاند، اما پتانسیل بالایی از خود نشان میدهند. این دگردیسی، این ذهنیت را در میان هواداران و کارشناسان ایجاد کرد که پرسپولیس برای رسیدن به هماهنگی و قرار گرفتن در قامت یک مدعی، نیاز به زمان دارد و احتمال از دست دادن امتیاز در این مسیر دور از انتظار نیست. با این حال، مهدی تارتار از همان ابتدا با تغییر معادلات، عزم خود را برای اثبات این نکته که در فوتبال هیچ قانونی همیشگی نیست، نشان داد. او از هفته نخست اعلام کرد که تیمش برای قهرمانی خواهد جنگید و این ادعا تا هفته هفتم، با ارائه بازیهای قابل قبول و ملموس، به اثبات رسیده است.
پرسپولیس همواره در کنار استقلال، یکی از تیمهای مدعی قهرمانی بوده و برای رسیدن به این عنوان تلاش کرده است. اما نکته برجسته در مورد رویکرد مهدی تارتار، تلاش برای قهرمانی با وجود انجام تغییرات گسترده در تیم است؛ تغییری که کمتر در تاریخ فوتبال ایران سابقه داشته و این امر ارزش کار او را دوچندان میکند. آمار پرسپولیس در هفت هفته سپری شده از لیگ برتر، گویای تلاش و برنامهریزی دقیق تارتار است؛ میانگین امتیاز ۲.۱۶ در هر بازی، ۱۲ گل زده در ۶ بازی که این تیم را به عنوان تهاجمیترین تیم لیگ برتر معرفی میکند، و میانگین ۲ گل زده در هر بازی، آمارهای قابل توجهی هستند. این در حالی است که فقر گلزنی همواره یکی از چالشهای لیگ برتر بوده و حتی تیمهای قهرمان نیز معمولاً با میانگین گل زده کمتر از دو گل در هر بازی فصل را به پایان رساندهاند. خط دفاعی پرسپولیس نیز با تنها ۳ گل خورده در ۶ بازی، یعنی میانگین نیم گل خورده در هر بازی، عملکردی مشابه با استقلال در فصل اول حضور جواد نکونام به ثبت رسانده است؛ تیمی که با همین آمار دفاعی، بهترین خط دفاعی فصل را به خود اختصاص داده بود.
پرسپولیس با تلفیق فاز تهاجمی قدرتمند و تعادل دفاعی، در مدت زمان کوتاه و با وجود تغییرات زیاد، به تیمی منسجم و موفق تبدیل شده است. این موفقیت را میتوان به تجربیات نزدیک به ۲۰ سال سرمربیگری مهدی تارتار نسبت داد. بازگشت به سیستم ۴-۴-۲ که پیشتر توسط برانکو ایوانکوویچ به کار گرفته میشد، بار دیگر پرسپولیس را به تیمی تهاجمی تبدیل کرده است. دربی اخیر، که با نمایش فوتبالی همسطح با رقیب همراه بود و هواداران هر دو تیم از آن لذت بردند، نشان داد که پرسپولیس درسهای لازم از بازی با تراکتور را آموخته و حالا به یکی از بهترین دربیهای سالهای اخیر فوتبال ایران تبدیل شده است.
به نظر میرسد مهدی تارتار در مسیری درست گام برداشته است؛ چرا که موفقیت در دنیای فوتبال امروزی، بیش از هر چیز به رویکرد تهاجمی وابسته است. فوتبال دفاعی محدودیتهای مشخصی دارد، اما فوتبال تهاجمی، افقهای نامحدودی را برای دستیابی به موفقیت پیش روی تیم قرار میدهد.