جایگزینی زراعت چوب به جای فشار بر جنگل‌های طبیعی؛ ضرورتی برای حفاظت و توسعه پایدار

معاون فنی یگان حفاظت از سازمان جنگل‌ها بر لزوم تغییر رویکرد در تامین چوب مورد نیاز کشور تاکید کرد و زراعت چوب را راهکاری کلیدی برای کاهش فشار بر جنگل‌های طبیعی و حفظ تعادل اکولوژیک برشمرد. وی تدوین طرح جامع ملی زراعت چوب را گامی اساسی در این راستا دانست.

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های خبری منتشر شده در باشگاه خبرنگاران جوان، ابراهیم پیرزادیان، جانشین و معاون فنی یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در تأمین چوب مورد نیاز کشور، اعلام داشت که زراعت چوب باید جایگزین فشار بر جنگل‌های طبیعی شود. او توسعه این بخش را یکی از سیاست‌های مکمل حفاظت، احیا و صیانت از منابع جنگلی کشور دانست که باید مورد توجه جدی قرار گیرد.

پیرزادیان با اشاره به اهمیت حیاتی جنگل‌های طبیعی در حفظ تعادل اکولوژیک، تنظیم چرخه آب، حفاظت از خاک، ذخیره‌سازی کربن، حفظ تنوع زیستی و تأمین خدمات اکوسیستمی، خاطرنشان کرد که جنگل طبیعی صرفاً یک منبع اقتصادی برای تولید چوب نیست، بلکه سرمایه‌ای ملی و بین‌نسلی است که حفاظت از آن نیازمند اتخاذ سیاست‌های بلندمدت، علمی و مبتنی بر مدیریت پایدار است.

وی افزود که قانون برنامه هفتم پیشرفت کشور، حفظ، احیا و توسعه جنگل‌ها را در چارچوب مدیریت پایدار مد نظر قرار داده و بهره‌برداری چوبی از جنگل‌های طبیعی را ممنوع کرده است. بنابراین، تأمین نیازهای چوبی کشور باید از مسیرهایی دنبال شود که کمترین فشار را بر اکوسیستم‌های طبیعی وارد کند، و در این میان، زراعت چوب می‌تواند نقش مؤثری ایفا کند.

معاون فنی یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور تصریح کرد که توسعه زراعت چوب نباید صرفاً به افزایش سطح درختکاری محدود شود، بلکه لازم است یک زنجیره کامل و اقتصادی شامل شناسایی عرصه مناسب، انتخاب گونه متناسب با شرایط اقلیمی و منابع آبی، تولید نهال استاندارد، کاشت و نگهداری، حفاظت، برداشت اصولی، فرآوری و اتصال به صنایع مصرف‌کننده شکل گیرد.

پیرزادیان با تأکید بر ضرورت رعایت ملاحظات محیط‌زیستی و منابع آب، بیان داشت که انتخاب عرصه برای زراعت چوب باید بر مبنای مطالعات کارشناسی و پهنه‌بندی سرزمین انجام شود و توسعه این طرح‌ها نباید موجب فشار مضاعف بر منابع آب یا تغییر کاربری عرصه‌های دارای ارزش‌های حفاظتی و اکولوژیک شود.

وی بر لزوم استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و جوامع محلی در توسعه زراعت چوب تأکید کرد و افزود که مشارکت مردم و سرمایه‌گذاران می‌تواند ضمن کاهش فشار مالی بر دولت، زمینه اشتغال، درآمد پایدار و رونق اقتصادی در مناطق روستایی را فراهم کند. او همچنین بر لزوم طراحی قراردادهای شفاف، اقتصادی و مدت‌دار و نظارت دقیق حاکمیتی تأکید کرد تا حقوق سرمایه‌گذار و بهره‌بردار حفظ و منافع عمومی و حفاظت از منابع طبیعی تضمین شود.

پیرزادیان به نقش فناوری‌های نوین در مدیریت زراعت چوب اشاره کرد و گفت که استفاده از ظرفیت‌های GIS، سنجش از دور، تصاویر ماهواره‌ای، پهپادها و سامانه‌های هوشمند پایش می‌تواند امکان ثبت، پایش و ارزیابی مستمر عرصه‌های زراعت چوب را فراهم کرده و از انحراف طرح‌ها از اهداف تعیین‌شده جلوگیری نماید.

جانشین و معاون فنی یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور رویکرد آینده را حرکت از سطح‌محوری به سمت تولید پایدار، بهره‌وری آب، زنجیره ارزش و حفاظت از منابع طبیعی دانست.

وی در پایان تأکید کرد که زراعت چوب زمانی موفق خواهد بود که به‌جای ایجاد فشار جدید بر منابع طبیعی، به ابزاری برای کاهش فشار بر جنگل‌های طبیعی، تأمین بخشی از نیاز صنایع، ایجاد اشتغال و تقویت اقتصاد محلی تبدیل شود. وی پیشنهاد کرد برای تحقق این هدف، طرح جامع ملی زراعت چوب با محوریت پهنه‌بندی عرصه‌های مستعد، انتخاب گونه‌های مناسب، تأمین آب پایدار، جذب سرمایه‌گذاری، توسعه زنجیره صنایع چوب و استقرار نظام هوشمند پایش و حفاظت تدوین و در سطح کشور اجرایی شود.

©‌ سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور

دکمه بازگشت به بالا