بدرقه کلاساولیهای شهدای البرز تا پشت نیمکتهای درس
امروز اما برای «کلاساولیهای شهدا»، این صبح یک بغض فروخورده و یک جای خالی بزرگ داشت؛ جای خالی آغوشی که مدتهاست عطرش در قاب عکس روی دیوار جا مانده است. امروز در اولین ساعات آخرین روزهای شهریور، وقتی هنوز نسیم خنک پاییزی شیشههای پنجره را نوازش میکرد و هیاهوی ماه مهر در کوچهها جان میگرفت، در برخی محلهها و خانههای استان البرز تپش قلب متفاوتی جریان داشت.
امروز در حالی جشن بازگشایی مدارس برای کلاس اولیهای شهدا آغاز شد که قرار نبود بدرقه یادگاران شهدا در سکوت تنهایی رقم بخورد و از همان نخستین دقایق بامداد، زنگ در خانههای شهدای جنگهای اخیر نواخته شد و با همراهی مسئولان بنیاد شهید و امور ایثارگران البرز، هر مسئول ارشد و مدیرکل استان یک فرزند شهید را از درب منزل تحویل گرفت و تا مدرسه و کلاس درس همراهی کرد.
گامهای این دانش آموزان که به مدرسه رسید، مدیران و معلمان با دسته گل به استقبال آنها آمدند و با لبخند و نوازش از آنها استقبال کردند. امروز این مسئولان آمده بودند تا شانهای باشند برای تکیه زدن و لبخندی برای رفع دلتنگی فرزندان شهدا در روز اول مدرسه. این پیامی زنده و آشکار به کودکان قهرمانان وطن بود که «شاید سایه پدر بالای سرت نباشد، اما یک شهر پشت تو ایستاده و تو تنها نیستی.»
در یکی از همین قابهای صمیمی و ماندگار، امیرحسین دانشکهن، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران البرز به همراه مدیرکل صداوسیمای استان، مهمان خانه باصفای شهید «امیدی» شدند؛ خانهای که در و دیوارش هنوز بوی ایثار و جوانمردی میداد. در میان نگاههای پر از ذوق فرزند کلاساولی این شهید، کیف سرمهای و براق مدرسه بر شانههای کوچکش نشست.
مدیران کنارش نشستند، کیفش را مرتب و به اندازه بدنش تنظیم کردند و با گرمی دستش را فشردند تا سرمای جای خالی پدر، به گرمای حضور قدرشناسانه جامعه بدل شود. دانشکهن در حاشیه این لحظات شورانگیز و عاطفی، درحالیکه نگاهش به لبخند معصومانه کودک دوخته شده بود، دست این کودک را گرفت و او را تا مدرسه همراهی کرد و به مسئولان مدرسه تحویل داد.
وی در حاشیه این اقدام زیبا بیان کرد: نخستین روز مدرسه، سرآغاز یک فصل نو و خاطرهای است که تا پایان عمر در ذهن کودک حک میشود اما برای فرزندان شهدا، توجه به این روز اهمیت مضاعفی دارد. حقیقت تلخ این است که هیچکس نمیتواند جای خالی پدر را در زندگی این نوگلان پر کند، اما وظیفه ماست فضایی بسازیم که فرزند شهید در پیچوخم مسیر زندگی و تحصیل، هرگز احساس تنهایی نکند.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز با تأکید بر اینکه ارزش این حضور ورای مناسبات مرسوم اداری است، بیان کرد: امروز، ایستادن ما در کنار فرزندان شهدا، یک حرکت تشریفاتی نیست؛ این حضور، تجسم عینی این پیام است که جامعه و حافظه تاریخی مردم، هرگز ایثار پدران این عزیزان و راه سرخی که برای دفاع از جان و آرامش مردم برگزیدند را فراموش نکرده و نخواهد کرد.
دانشکهن اذعان کرد: امروز ما قدم به این خانهها گذاشتیم تا در کنار این خانوادههای صبور بایستیم و با صدای بلند به فرزندان شهدا بگوییم که تکتک مردم و خدمتگزاران، خود را در برابر آینده و آرامش آنها مسئول میدانند چراکه پدران غیور این کودکان روزی برای امنیت پایدار همین سرزمین و ساختن آیندهای روشن برای همین نسل، بیادعا از گرانبهاترین سرمایه وجودی خود گذشتند.
وی اظهار کرد: امروز نوبت ماست که دین خود را به این شهدا و خانوادههای آنان ادا کنیم و در کنار فرزندانشان باشیم و نگذاریم لحظهای احساس کنند که تنها و بدون پشت و پناه هستند، بهخصوص در اولین روز مدرسه که سالها در ذهن آنها خواهد ماند. تمام امید ما این است که این روز برای این فرشتههای کوچک، بهجای تلخی یادآوری غیبت پدر، تصویری ماندگار از وفاداری، همراهی و قدرشناسی عمیق جامعه باشد.
شاید سالها بعد، گرد فراموشی روی خاطرات روز اول مدرسه بنشیند و این کودک جزئیات رنگ حیاط مدرسه، صدای زنگ اول یا حتی چهره همراهانش را به خاطر نیاورد، اما یک حس تا ابد در قلبش زنده خواهد ماند؛ اینکه روزی پدری جانش را داد تا سرزمینی آرام بماند و در نخستین گام او بهسوی دانش، همان مردم و خادمان این دیار صف کشیدند، دستش را به گرمی فشردند و در گوشش نجوا کردند: «تو فرزند ایران و عزیز دل مایی؛ تو هیچگاه تنها نیستی.»