انتقاد تند مربی اسبق تیم ملی از وضعیت فوتبال پایه و بزرگسالان ایران؛ ‘باخت تیم امید، زنگ خطری برای آینده است’

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، اصغر شرفی، پیشکسوت فوتبال ایران و سرمربی اسبق تیم ملی که هدایت تیم کشورمان را در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین بر عهده داشت، در مصاحبهای با خبرورزشی، ضمن تشریح دلایل ناکامیهای اخیر تیم فوتبال امید ایران، انتقادات تندی را متوجه فدراسیون فوتبال و نحوه مدیریت آن دانست. شرفی معتقد است که وضعیت نامطلوب تیم بزرگسالان، آینهی تمامنمای ضعف در سطوح پایهای فوتبال کشور است.
شرفی در ابتدا با طرح این سوال که آیا حال تیم ملی بزرگسالان خوب است، به این نکته اشاره کرد که بازیکنان تیم امید، در نهایت به تیم ملی بزرگسالان راه پیدا میکنند و وقتی عملکرد تیم ملی موفقیتآمیز نباشد، این نشاندهندهی ضعف عمیق در ساختار فوتبال پایه نیز هست. او معتقد است که نتایج ضعیف تیم ملی در جام جهانی، تأییدی بر این مدعاست و نتیجه میگیرد که تیم زیر ۲۳ سال، در واقع نمایندهی ضعف کلی فوتبال کشور است.
این پیشکسوت فوتبال ایران، در ادامه راهکار خود را برای بهبود وضعیت تیم امید، معرفی مربی خارجی از کشورهایی چون چین و ژاپن دانست و تاکید کرد که لزومی به انتخاب مربیان اروپایی یا آمریکایی نیست. به اعتقاد شرفی، کشورهای مذکور در سالهای اخیر پیشرفت چشمگیری در فوتبال داشتهاند و میتوانند الگوی مناسبی باشند.
شرفی با انتقاد از وضعیت کلی ورزش ایران، اظهار داشت که نه تنها در فوتبال، بلکه در سایر رشتههای ورزشی نیز شاهد عقبافتادگی از کشورهای آسیایی هستیم. او با اشاره به نتایج بازیهای آسیایی ناگویا، گفت که ایران در مسیری مخالف با جریان پیشرفت در ورزش قرار دارد و تنها نظارهگر موفقیتهای دیگران است.
وی با اشاره به اظهارات سرمربی تیم فوتبال امید مبنی بر عدم وجود تدارکات کافی، به شدت از حسین عبدی، سرمربی این تیم انتقاد کرد و گفت که در صورت عدم وجود شرایط مناسب، نباید مسئولیت هدایت تیم را میپذیرفت. شرفی عنوان کرد که برخی افراد به دلیل فرصت حضور در تیم امید، حاضر به پذیرش این مسئولیت میشوند، بدون آنکه به تاریخ پر از ناکامی این تیم در سالهای اخیر، از جمله آخرین عنوان کسب شده در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ تهران، توجهی داشته باشند.
شرفی در ادامه، وضعیت تدارکات تیم فوتبال زیر ۲۳ سال را در حد روستاها و نه در سطح آسیا دانست و فدراسیوننشینان را به داشتن برنامههای ظاهری و تدارک اردوهای بیفایده برای رفع تکلیف متهم کرد. او معتقد است که چنین رویکردی، توقع نتایج موفقیتآمیز را در مراحل پایانی مسابقات، غیرمنطقی میسازد.
وی، فرمانده تیم یا همان سرمربی و رئیس فدراسیون را مقصر اصلی در نتایج ضعیف دانست و بر این باور بود که بازیکنان جوان، با هدایت صحیح میتوانند نتایج خوبی کسب کنند. شرفی در این زمینه به مثال سهراب بختیاریزاده در استقلال اشاره کرد.
اصغر شرفی در پایان، با تمجید از هوشمندی امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، اظهار داشت که او با درک شرایط، توانسته مبالغ قابل توجهی را از فدراسیون دریافت کند و نسبت به اخذ حق و حقوق خود، زیرکی به خرج داده است. همچنین، وی برگزاری بازیهای دوستانه با ازبکستان و روسیه را صرفاً برای رفع تکلیف فدراسیون دانست تا در صورت عدم موفقیت تیم ملی، انگشت اتهام به سمت قلعهنویی نشانه رود و فدراسیون خود را مبرا سازد. شرفی در نهایت ابراز امیدواری کرد که وضعیت فوتبال ایران در آینده بهبود یابد، اما بعید دانست که این اتفاق رخ دهد.