لامین یامال: فراتر از یک پدیده، روایتی از بلوغ، جاهطلبی و لذت در فوتبال
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، لامین یامال، اعجوبه نوظهور فوتبال اسپانیا، با ذهنیتی که ریشه در کوچههای ماتارو و پارک روکا فوندا دارد، اکنون در آستانه فتح قلههای دستنیافتنی ایستاده است. این جوان ۱۹ ساله، که طعم شیرین قهرمانی در جام جهانی را تجربه کرده، در مصاحبهای با نشریه «گاردین» از تجربههای منحصر به فرد و دیدگاههایش درباره آینده فوتبال پرده برداشت.
یامال با لبخندی که سیمهای ارتودنسیاش را نمایان میکند، دوران حرفهای خود را توصیف میکند: «ما در فینال جام جهانی بودیم و من فقط میخواستم بازی ادامه پیدا کند. استرس نداشتم، حتی لحظهای به پایان بازی فکر نکردم. داشتم از بازی لذت میبردم.» این نگرش، نشان از آرامشی دارد که او در بزرگترین صحنههای ورزشی به نمایش میگذارد؛ آرامشی که در دوران نوجوانی و پیش از مهمترین مسابقه زندگیاش، او را در اتوبوس به خوابی آسوده فرو برد.
اکنون در دفتر فدراسیون فوتبال اسپانیا، او در میان تختههای تاکتیکی و برگههای آماری، با پیراهنی که ستاره دوم قهرمانی جهان را بر خود دارد، حضوری مقتدرانه دارد. نام او، برگرفته از دوستان خانوادگی که در روزهای سخت یاریرسان بودهاند، اکنون در سراسر جهان طنینانداز شده است. مربیانش او را به «چوب جادوی خدا» تشبیه میکنند؛ صفتی که شایسته بازیکنی است که در آستانه ۱۷ سالگی در حالی که دانشآموز بود، امتحان میداد و دو سال بعد، روز پیش از نیمهنهایی جام جهانی، ۱۹ ساله شد.
یامال معتقد است اسپانیا پیش از گلزنی در فینال جام جهانی، قهرمانی خود را حتمی میدانست. به گفته او، اخراج انزو فرناندس در دقیقه سوم وقتهای تلفشده نیمه دوم، زمانی که بازی هنوز ۰-۰ بود، سرنوشت بازی را مشخص کرد: «ما میدانستیم دیگر امکان ندارد آنها گل بزنند. وقتی توپ دست ما باشد و آنها ۱۰ نفره باشند، خیلی سخت است که ما نتوانیم گل بزنیم.»
اما اوج هیجان در دقیقه ۱۰۶ رقم خورد؛ زمانی که توپ به پای یامال رسید. او که مدتها برای چنین لحظهای تمرین کرده بود، درباره رویارویی با مدافعان میگوید: «این مسئله خیلی روانی است. من به مدافعی که مقابلم قرار میگیرد مثل یک ربات نگاه میکنم؛ رباتی که مأمور شده من را متوقف کند. رباتها میتوانند تقریباً بینقص باشند، اما یک انسان چیزی دارد که ربات ندارد. فوتبال دارد مکانیکی میشود، اما بازیکنانی مثل من، پدری و خیلیهای دیگر، یک جرقه خاص دارند.» او با الهام از حرکات نیمار، به دنبال خلق موقعیتهایی است که پیشبینیناپذیر باشند.
حرکت هوشمندانه یامال در فینال، زمینهساز گل اول اسپانیا شد. او با آرامش مدافع را دریبل زد تا پدرو پورو اضافه شود و در نهایت سانتر او با ضربه سر نیکو ویلیامز به فران تورس رسید تا دروازه آرژانتین گشوده شود. یامال اضافه میکند: «میدانستیم فران به این گل نیاز داشت.» احساس قهرمانی پس از گل، توصیفناپذیر بود: «تمام چیزی که میخواستم این بود که بازی را ادامه بدهم. حتی یک لحظه هم فکر نکردم: ممکن است آنها مساوی کنند.»
جام قهرمانی کوچک اکنون در خانه مادر یامال نگهداری میشود، اما خاطرات شیرین این قهرمانی، در قالب تجدید دیدار با لیونل مسی، عمق بیشتری یافت. یامال در آغوش اسطوره فوتبال، با او درباره آنچه به فوتبال هدیه داده بود، سخن گفت؛ حرکتی که نمادی از انتقال مشعل از نسلی به نسل دیگر بود. او داستان عکس جنجالی در وان حمام را نیز روایت کرد و دلیل منتشر نکردن آن را، تمایل به «لامین یامال شدن» و نه «مسی دوم» بودن، عنوان کرد.
لامین یامال با ۱۹ سال و ۶ روز، جوانترین قهرمان یورو و جام جهانی در تاریخ فوتبال است. او اکنون یکی از گزینههای جدی برای کسب توپ طلا محسوب میشود و سرمربی تیم ملی اسپانیا، لوئیس دلافوئنته، او را به سالوادور دالی و میکلآنژ تشبیه کرده است. یامال خود نیز با اعتمادبهنفس، خود را بهترین فوتبالیست جهان میداند و معتقد است استمرار در پیروزیها، او را به این جایزه خواهد رساند.
او ضمن اعتراف به «شیطنت» و «بازیگوشی» در رفتار خود، تأکید میکند که فوتبال را بیش از حد جدی میگیرند و لذت بردن از بازی، کلید موفقیت است. یامال دوران کودکی سخت خود را فراموش نکرده و مسئولیت خانواده را بر دوش خود احساس میکند. او با یادآوری زحمات مادر و پدرش، سختیهای واقعی زندگی را آموخته و معتقد است ترس واقعی، نه در زمین فوتبال، بلکه در مواجهه با مشکلات زندگی نهفته است.
یامال با اشاره به ریشههای خود در محله روکا فوندا و تأثیر لاماسیا، بر اهمیت حفظ اصالت و لذت بردن از فوتبال تأکید دارد. او برای پول بازی نمیکند، بلکه عشق به این ورزش و خوشحال کردن هواداران، انگیزه اصلی اوست. احساس قدرت و انرژی که در زمین تجربه میکند، او را «سوپرمن» یا «اسپایدرمن» میسازد و امیدوار است این حس تا پایان دوران حرفهایاش همراه او باشد.