فوتبال ایران نیازمند مدیریت قاطع، نه اشک و آه؛ انتقاد از رویکرد فدراسیون
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، انتشار دو ویدیو از روسای فدراسیونهای شنا و کبدی که در جریان بازیهای آسیایی ناگویا اشک میریزند، در فضای مجازی بازتاب گستردهای داشته است. این کلیپها با موسیقی غمانگیز همراه شده تا تأثیرگذاری بیشتری بر مخاطب داشته باشند. برخی با استناد به این تصاویر، به طعنه فدراسیون فوتبال را به تقلید از این رویکرد احساسی دعوت کردهاند.
اما در مواجهه با این فضاسازیها، واقعیت این است که فوتبال ایران هیچ نیازی به نمایش اندوه و آه ندارد؛ آنچه این رشته ورزشی به شدت به آن احتیاج دارد، مدیریت حرفهای و کارآمد است. این نوع مدیریت، آنگونه که مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، در سخنرانیهای خود مطرح میکند، نیست.
تاج مدعی است که فدراسیون فوتبال در بخش پشتیبانی و تدارکات، کارنامه موفقی داشته و تیمهای ملی را به خوبی تغذیه میکند. در واقع، او اینگونه وانمود میکند که نتایج ضعیف تیمهای ملی، هیچ ارتباطی با عملکرد مدیران فدراسیون فوتبال ندارد و صرفاً به دلیل حمایتهای مطلوب صورت گرفته است.
این دیدگاه، پرسش مهمی را مطرح میکند: اگر وظیفه فدراسیون فوتبال تنها در حد یک مدیر تدارکات تقلیل مییابد، دیگر چه نیازی به حضور رئیس فدراسیون است؟ آیا یک مدیر تدارکات تیم ملی نمیتواند این مسئولیت را بر عهده بگیرد؟
نقش واقعی رئیس فدراسیون زمانی روشن میشود که تیمهای ملی با نتایج ضعیف و گاه فاجعهبار مواجه میشوند. در چنین بزنگاههایی، مدیریت واقعی خود را نشان میدهد؛ از طریق جراحی اتفاقات ناگوار، اصلاح ساختارها، مداخله در امور، زیر میز زدن در صورت لزوم و حتی برکناری افراد خاطی.
مماشات با مربیانی که ناکام هستند، اعطای امتیاز به بازیکنانی که به جای کمک به تیم ملی، طلبکارند، یا صرفاً تعریف و تمجید از عملکرد تدارکاتی فدراسیون، به هیچ عنوان مصداق مدیریت نیست. این اقدامات تنها نشاندهنده ضعف ساختاری و عدم قاطعیت در راس امور است.
در حالی که گریه روسای برخی فدراسیونها در لحظات احساسی ممکن است برای افکار عمومی جذاب باشد و کسی قصد قضاوت درباره آن را ندارد، فوتبال ایران به رئیس فدراسیونی نیاز دارد که توانایی مدیریت قاطعانه، تصمیمگیری فوری و دوراندیشی در راستای منافع ملی را داشته باشد. آیا چنین مدیریتی در فدراسیون فوتبال مشاهده شده است؟ قضاوت در این خصوص بر عهده مخاطبان است.