یادداشت| «جانفدا»؛ روایت تازهای از «ارتش بیستمیلیونی»
داستانهایی مانند فطرس و دهقان فداکار را در کتابهای دبستان خوانده بودیم و رشادتهای شهیدان محمدحسین فهمیده، مسلم کیخا و کلدوی، در میدان عمل شاهد بودیم. اولی را فداکاری و دومی را جانفدایی معنی میکنیم.
در فرهنگ اسلامی، ارزش عمل به نیت آن بستگی دارد. بنابراین، فداکاری در راهی متعالی و با نیتی پاک، جلوهای از ایثار و بندگی است. از این منظر، جانفدایان را میتوان بنمایه انسانی بسیج مستضعفین دانست؛ انسانهایی که اراده خود را در خدمت هدفی بزرگتر قرار میدهند؛ مانند سیمرغ عطار که نماد عبور از «من»های فردی برای رسیدن به حقیقتی بزرگتر است.
جانفدایی فقط تقدیم جان نیست؛ بلکه میتواند صرف وقت، توان، دانش، مال و آسایش در راه آرمانهای انسانی و اسلامی باشد. آرمان جانفدایان، مبارزه با فساد، کودککشی و ظلم و تلاش برای جهانی عادلانه و برخوردار از کرامت انسانی است؛ آرمانی که باید با اخلاق، خرد و پاسداشت جان انسانها همراه باشد.
بر این اساس، «جانفدا» صرفاً عنوانی نظامی نیست، بلکه مفهومی برای گردآمدن انسانهایی است که آمادگی دفاع از ایران و باورهای خود را اعلام میکنند. پیوند آن با «ارتش بیستمیلیونی» نیز در همین مشارکت گسترده مردم است. بنا بر آمار اعلامشده پویش، شمار ثبتنامکنندگان «جانفدا» از 31 میلیون نفر گذشته است.
«جانفدا» را میتوان یک منش دانست؛ قرار دادن بخشی از توان و زندگی در راه خیر عمومی، حقیقت، عدالت و کرامت انسانها؛ حتی از طریق کارهای کوچک روزمره با نیتی بزرگ و روحیه ایثار.