واکنش به اظهارات سرمربی تیم امید؛ مسئولیتناپذیری یا توهم؟
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در سالهای گذشته، بهویژه در دهه ۷۰ خورشیدی، مرور آرشیو روزنامههای ورزشی بخشی جداییناپذیر از شروع کار در تحریریهها بود. آن دوران، با تیراژ قابل توجه مطبوعات ورزشی، توجه به تیترها و اخبار رسانهها از اهمیت بالایی برخوردار بود.
در یکی از همین مرورها، تیتر روزنامهای از قول سرمربی یک تیم لیگ یکی که شهرت چندانی نداشت، به شدت جلب توجه کرد: «آنها که علیه من مینویسند، به دنبال تیراژ هستند!» این جمله در آن زمان با خنده و تعجب تحریریه روبهرو شد، چرا که در آن دوره، تنها پرداختن به ستارههای بزرگ فوتبال مانند علی دایی یا علی پروین میتوانست ضامن تیراژ بالا برای روزنامهها باشد.
اما پس از سالها، اخیراً حسین عبدی، سرمربی تیم فوتبال امید ایران، در یک برنامه اینترنتی اظهار داشت که عدهای منتظر شکست او بودهاند و تیترهای رسانهها علیه او و تیم امید از پیش و با بدجنسی تمام آماده شده بود. او همچنین مدعی شد که مخاطب رسانههای ورزشی نیست.
این اظهارات، یادآور همان ادعای سالهای دور است. با احترام به جایگاه حسین عبدی، باید گفت که جذابیت فوتبال ایران و تیم امید، بهگونهای نیست که رسانهها برای شکست آن لحظهشماری کنند یا تیترهای از پیش آماده داشته باشند. ناکامیهای متعدد این تیم در سالهای اخیر در بازیهای آسیایی و پروژه صعود به المپیک، آنقدرها تازگی و جذابیت ندارد که رسانهها بخواهند برای شکستش برنامهریزی کنند.
هرچند مدارج بالای مربیگری حسین عبدی محترم است، اما کاش در کنار آموزشهای فنی و تاکتیکی، ادبیات مواجهه با رسانهها پس از شکست نیز به مربیان آموزش داده شود. فرافکنی پس از یک شکست تلخ، هیچ دردی از مشکلات فوتبال ایران را التیام نمیبخشد.