انتقادات تند از علیرضا بیرانوند؛ از مسائل سربازی تا رفتار با مردم
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران، در روزهای اخیر با اظهارات جنجالی خود، انتقادات گستردهای را متوجه خود کرده است. شخصیتی که پیش از این نیز با رفتارهای خاص خود شناخته میشد، اکنون به دلیل آنچه مشکلات فنی و حواشی پیرامونش عنوان میشود، زیر ذرهبین افکار عمومی قرار گرفته و عدم اقبال به او و تیم ملی افزایش یافته است.
اظهارات بیرانوند در شب گذشته، موجی از شگفتی را به همراه داشت. لحن عصبانی و حملات او به مردم، غیرمنتظره به نظر میرسید. اما با اعلام ترکیب تیم ملی برای دیدار مقابل روسیه، دلیل این رفتار روشن شد؛ بیرانوند که احتمالاً از نیمکتنشینی خود مطلع بوده، در ترس از دست دادن جایگاه همیشگی خود، به انتقاد از مردم روی آورده است.
در شرایطی که ماندن بیرانوند روی نیمکت میتواند فرصتی برای درخشش سایر بازیکنان و همچنین بازنگری او در موقعیت خود باشد، صحبتهای شب گذشتهاش، شکاف میان او و مردم را عمیقتر کرده است. اظهاراتی که حاوی نکات قابل تأمل و جای تأسف فراوان است.
بیرانوند در خصوص درخواست معافیت پزشکی سربازی خود توضیح داد: «از من سوال شد آیا جایی از بدنت درد میکند؟ گفتم کمی کتفم درد دارد. این موضوع را به ایفمارک نیز اطلاع دادهام. جلسه کمیسیون پزشکی من در تاریخ ۱۴ مهر ماه برگزار میشود. نظام وظیفه نامهای به باشگاه ارسال کرده و به من تا تاریخ ۲۰ مهر مجوز فعالیت ورزشی داده است. پس از اعلام نتیجه کمیسیون پزشکی، فرصت تجدید نظر وجود دارد. کمیسیون پزشکی بررسی خواهد کرد که آیا مشکل تاندون کتف دارم یا خیر.»
وی همچنین اظهار داشت: «اگر بدانم با رفتن من به سربازی، مردم آنقدر خوشحال میشوند که هفتهای یک گوسفند قربانی کنند و با خانواده جشن بگیرند، در اولین فرصت به خدمت سربازی خواهم رفت. اما حق شهروندی من این است که سه تا چهار ماه دیگر، پس از جام ملتها، به سربازی بروم؛ موضوعی که همه مردم از آن بهرهمند شدهاند.»
این اظهارات بیرانوند، بار دیگر این سوال را مطرح میکند که چرا باید اوضاع به گونهای پیش برود که مردم از خدمت سربازی یک ورزشکار خوشحال شوند. این مسئله، در کنار گره زدن مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم به انگیزههای شخصی، به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. گویی بیرانوند، در حالی که خود کمترین دغدغه معیشتی را ندارد، از مردم برای دستیابی به اهدافش بهرهبرداری میکند. مردمی که توان خرید یک کیلو گوشت را ندارند، چرا باید برای سربازی رفتن بیرانوند، هفتهای یک گوسفند قربانی کنند؟
نکته جالب دیگر در اظهارات بیرانوند، شرط او برای رفتن به سربازی است. وی بیان میکند که اگر “همه” مردم خوشحال شوند، به خدمت خواهد رفت. این بدان معناست که اگر حتی تعداد کمی از مردم نیز از سربازی رفتن او ابراز خوشحالی نکنند، او تعهد به رفتن نخواهد داشت. این نشاندهنده عدم اهمیت وی به نظر مردم و وظیفه عمومی سربازی است.
در ادامه، بحث عدم محبوبیت بیرانوند و دلیل این کاهش محبوبیت مطرح میشود. گویی او دیگر در میان عموم مردم محبوبیت سابق را ندارد و این موضوع، در جملات خطاب به مردم نیز نمایان است. این سوال مطرح میشود که چه کسی مسئول از دست رفتن محبوبیت بینظیر بیرانوند بوده است؟
همچنین، ادعای بیرانوند مبنی بر حق شهروندی برای تعویق سربازی پس از جام ملتها و اینکه “همه ایرانیها” از چنین حقی استفاده کردهاند، بدون سند و مدرک بیان شده است. این در حالی است که در میان مردم عادی، چنین موردی کمتر دیده میشود. این موضوع، عدم ارائه شفاف دلایل و مستندات قانونی را برجسته میسازد.
در نهایت، اظهارات بیرانوند به مثابه تعیین تکلیف برای نظام وظیفه تلقی میشود. او به طور ضمنی اعلام کرده است که تا پایان جام ملتهای آسیا مشغول است و پس از آن نیز بهانههایی برای فرار از خدمت پیدا خواهد شد.