عملکرد ضعیف تیم ملی ایران؛ از ادعاهای تاکتیکی تا واقعیت زمین مسابقه
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، تیم ملی فوتبال ایران در دو بازی اخیر خود در مقابل ازبکستان و روسیه، نتوانست انتظارات را برآورده سازد. علیرغم ادعاهای مطرح شده پیرامون نقشههای تاکتیکی از پیش طراحی شده و بیلدآپ مورد نظر کادرفنی، عملکرد تیم در هر دو دیدار فاقد انسجام و برنامه مشخص بود و هیچ نشانی از پیشرفت قابل توجهی که بتواند امیدبخش باشد، دیده نشد.
ایران ابتدا با نتیجه سه بر یک مغلوب ازبکستان شد و سپس در بازی دوستانه مقابل روسیه با نتیجه دو بر صفر شکست خورد. این نتایج اما تنها بخشی از مشکل تیم ملی است؛ مسئله اصلی، کیفیت پایین فوتبالی بود که در این دو مسابقه به نمایش گذاشته شد. در بازی با روسیه، پیام نیازمند پس از ورود به زمین جایگزین سیدحسین حسینی شد و با چند مهار موفق، از افزایش اختلاف جلوگیری کرد. عملکرد او به حدی بود که برخی ارزیابیهای آماری، وی را بهترین بازیکن ایران در آن مسابقه معرفی کردند.
با این حال، به نظر میرسد این مسائل درس عبرت کافی برای سرمربی تیم ملی، امیر قلعهنویی، نبوده است. وی پس از شکست مقابل روسیه، این بازی را “یاد جام جهانی” توصیف کرد و سطح آن را همتراز این رقابتها دانست. قلعهنویی همچنین تاکید کرد که ایران با دو اشتباه گل خورده و ابراز امیدواری کرد که این اشتباهات در دیدارهای دوستانه رخ داده باشند. این در حالی است که تیم ملی روسیه از فوریه ۲۰۲۲ از رقابتهای رسمی فیفا و یوفا محروم است و در سالهای اخیر عمدتاً در دیدارهای دوستانه به میدان رفته است. برنامه بازیهای دوستانه اخیر روسیه شامل تیمهایی چون نیکاراگوئه، مالی، مصر، بورکینافاسو، ترینیداد و توباگو، ایران، نامیبیا و نیجریه است.
پیش از بازی با روسیه، قلعهنویی وعده تغییر مدل بازی و دنبال کردن اهداف تاکتیکی مشخص را داده بود. اما سوال اینجاست که چرا با وجود دو جلسه فرصت کار تاکتیکی، خروجی زمین مسابقه چنین کمرمق و فاقد برنامه بود؟ صحبتهای مکرر درباره “اشتباه” نیز دیگر نمیتواند پاسخگوی تمام ابهامات باشد. فوتبال ذاتاً بازی اشتباهات است، اما سوال اساسی این است که چرا تیم قلعهنویی اینقدر مرتکب اشتباه میشود و چرا این روند پس از سالها تغییری نکرده است؟
چرا تیم ملی در بازیهای رسمی و دوستانه، نتایج مورد انتظار را کسب نمیکند؟ چرا هر شکست با توضیحی تازه همراه است، اما ریشه تکرار این شکستها کمتر مورد توجه قرار میگیرد؟ و مهمتر از همه، چرا وقتی از “بیلدآپ”، “پلن” و “اهداف تاکتیکی” صحبت میشود، بخش قابل توجهی از این مفاهیم تنها در نشستهای خبری خلاصه شده و در زمین مسابقه به اجرا در نمیآیند؟
توضیح دادن یک اتفاق با بیان اینکه “دو اشتباه کردیم و گل خوردیم”، دلیل واقعه را بیان میکند، اما چرایی ناتوانی تیم ملی در تغییر جریان بازی در طول مسابقه را روشن نمیسازد. در نهایت، حاصل دو بازی اخیر تیم ملی مقابل ازبکستان و روسیه، تنها دو شکست و انبوهی از سوالات بیپاسخ برای فوتبالدوستان است.