یادداشت انتقادی: تیم ملی ایران، طعم تلخ دو باخت در فیفادی سپتامبر

یورش تیم ملی فوتبال ایران به ماه سپتامبر با دو شکست پیاپی در برابر روسیه و ازبکستان، بار دیگر سایه سنگین ناکارآمدی را بر سر فوتبال داخلی گسترانده است. نمایش‌های ضعیف و نبود روحیه در بازیکنان، سوالات جدی را درباره آینده تیم ملی مطرح می‌کند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، تیم ملی ایران با پذیرش شکست ۲ بر صفر مقابل روسیه در کازان، فیفادی سپتامبر را با دو باخت و نمایشی ناامیدکننده در برابر تیم‌های ملی روسیه و ازبکستان به پایان رساند. این نتایج، بار دیگر ناکارآمدی تیم را در ابعاد مختلف به نمایش گذاشت و انتقادات را برانگیخت.

بازیکنان تیم ملی نه تنها در خط دفاعی حرفی برای گفتن نداشتند، بلکه نشانه‌ای از پیشرفت تاکتیکی یا روحی نیز از خود بروز ندادند. این دو دیدار فرصت مناسبی برای بازگرداندن اعتماد به نفس و روحیه به تیم بود که به سادگی از دست رفت.

اکنون، یافتن حریفانی در سطح پایین‌تر برای کسب پیروزی و بازگشت به مسیر برد، از اولویت‌های اصلی تیم ملی محسوب می‌شود. تیم ملی ایران با پیروزی بیگانه شده و به نظر می‌رسد مدتی است که از لذت پیروزی دور مانده است. نگاهی به شش بازی اخیر، گویای این واقعیت تلخ است: شکست ۲ بر صفر مقابل روسیه، باخت ۳ بر یک در برابر ازبکستان، تساوی یک بر یک مقابل مصر، تساوی بدون گل برابر بلژیک، تساوی ۲-۲ با نیوزیلند و در نهایت، آخرین پیروزی که مربوط به برتری ۲ بر صفر مقابل مالی است. این آمار نشان می‌دهد که از آخرین پیروزی تیم ملی، شش بازی گذشته و حاصل این دیدارهای، چهار تساوی و دو شکست بوده است.

اما مشکل تنها به نتایج ختم نمی‌شود؛ وضعیت کلی تیم ملی نیز نگران‌کننده است. عدم برگزاری تمرینات منظم، ضعف‌های تاکتیکی مشهود و کمبود انگیزه در میان بازیکنان، زنگ خطری جدی برای فوتبال ایران محسوب می‌شود. با وجود برنامه‌ریزی برای دیداری دیگر در ترکیه، فدراسیون فوتبال باید به فکر یافتن حریفانی واقعاً ضعیف باشد تا شاید تیم ملی بتواند طعم شیرین برد را دوباره بچشد و اعتماد به نفس از دست رفته خود را بازیابد.

گزینه‌هایی مانند تیمور شرقی، جزایر ویرجین، سیشل، باهاما، جزایر تورکس و کایکوس، و تونگا می‌توانند انتخاب‌های مناسبی برای امیر قلعه‌نویی باشند تا شاید مقابل این تیم‌ها، پیروزی حاصل شود و تیم ملی بتواند کمی روحیه بگیرد. با این حال، واقعیت این است که تیم ملی با نمایش‌های فعلی، نه تنها نیازی به فرار از حریفان قدرتمند ندارد، بلکه به پاسخگویی در قبال عملکرد خود بیش از پیش نیازمند است. دو شکست متوالی، نمایش‌های ضعیف و شش بازی بدون برد، حوادفی نیستند که بتوان با توجیهاتی همچون «بدشانسی»، «تجربه» یا «اهداف تاکتیکی» از کنار آن‌ها گذشت. وضعیت فعلی تیم ملی مطلوب نیست و نیازمند تغییرات اساسی است.

©‌ خبر ورزشی,

دکمه بازگشت به بالا