ناکامیهای متوالی تیم ملی فوتبال؛ سکوتی که فریاد میآید
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، تکرار نتایج ناامیدکننده و نمایشهای ضعیف، هواداران تیم ملی فوتبال ایران را بیش از پیش خسته و دلزده کرده است. این روزها، انتظار برای یک بازی خوب، نتیجه مطلوب، یا حتی کسب یک افتخار، به آرزویی دور بدل شده است. بسیاری از علاقمندان به فوتبال، دیگر تحمل تماشای دیدارهای تیم ملی را ندارند و تنها به شنیدن خبر شکست و سپس آه و افسوس اکتفا میکنند.
از شدت سرخوردگی و عصبانیت، دیگر انگیزهای برای نگارش در خصوص وضعیت تیم ملی و عملکرد امیر قلعهنویی باقی نمانده است. خلاصهای از آخرین دیدار تیم ملی که در شبکههای اجتماعی منتشر شد، حاکی از آن است که تیم، شانسی بزرگ داشته که متحمل شکستی سنگینتر از آنچه رخ داد، نشده است. وضعیت به گونهای است که حتی شکست مقابل ازبکستان نیز میتوانست بدتر از این رقم بخورد.
خوانندگان و علاقهمندان به فوتبال، دیگر تحمل خواندن اخبار مربوط به تیم ملی را ندارند؛ گویی در خصوص این تیم، هیچ گوش شنوایی برای ایجاد تغییرات لازم وجود ندارد. صعود به جام جهانی، با توجه به قرعه آسان و عدم رویارویی با تیمهای قدرتمند آسیایی مانند عربستان، ژاپن، کره و استرالیا، دیگر نمیتواند به عنوان یک شاهکار یا افتخار تلقی شود. اوج ناکامی را میتوان در عدم صعود از گروه به ظاهر ضعیف جام جهانی دانست، اتفاقی که متأسفانه از آن حماسه ساختند.
اکنون با آغاز تدارکات برای حضور در جام ملتهای ۲۰۲۷ عربستان، دو بازی تدارکاتی برگزار شده که از دیدگاه سرمربی تیم، بسیار مفید ارزیابی شده است. اما آنچه هواداران شاهد آن بودهاند، دو شکست متوالی و با نتایجی سنگین بوده است. این عملکرد و نتایج، بازیکنان تکراری بدون کارایی را بیش از پیش به چشم میآورد؛ گویی دیگر هیچ فوتبالیست شایستهای در کشور وجود ندارد و پستهای تیم ملی برای عدهای خاص سند خورده است.
واضح است که امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، خود را در قبال نتایج و عملکرد ضعیف تیم، مقصر نمیداند و انگیزهای برای کنارهگیری از سمت خود ندارد. برخی معتقدند که تیم ملی، حتی بدون حضور سرمربی و کادر فنی متعدد، شاید نتایج بهتری کسب کند. در این میان، فدراسیون فوتبال نیز به نظر میرسد تمرکز خود را بر مسائل دیگری معطوف کرده و نسبت به وضعیت تیم ملی بیتفاوت است.
تمامی ارکان تصمیمگیر در فوتبال ایران، از سطوح بالا تا پایین، ناکامیهای اخیر تیم ملی را با سکوت و پذیرش کامل از کنار آن عبور کردهاند و درکی از فاجعه بزرگتری که در راه است، ندارند. روزی خواهد رسید که با اوج گرفتن اعتراضات و فریادهای هواداران فوتبال، تمامی این افراد ناکام مجبور به پاسخگویی و کنارهگیری اجباری خواهند شد.