خزان که سرخ میشود؛ روایت روزهای زرشکی خراسان جنوبی

درختچههای زرشک، با شاخههایی که زیر سنگینی خوشههای سرخ خم شدهاند، در نخستین روزهای پاییز چهرهای متفاوت به دشتهای خراسان جنوبی دادهاند. از دور، باغها شبیه فرشی سرخرنگ به نظر میرسند؛ اما نزدیکتر که میشوی، داستان دیگری جریان دارد؛ داستان یک سال انتظار، مراقبت، آبرسانی، گرما، خشکسالی و چشمدوختن به روزی که حاصل دسترنج زرشکار از شاخه جدا شود.
اینجا پاییز فقط فصل تغییر رنگ طبیعت نیست؛ فصل حساب و کتاب یک سال زندگی است. زرشکاران خراسان جنوبی حالا در تکاپوی آمادهکردن باغها هستند. یکی به سراغ ابزار برداشت رفته، دیگری بارگاه زرشک را برای خشککردن محصول آماده میکند و آن یکی مشغول سر و سامان دادن خرمن است. قرار است چند روز دیگر دستهای کارگران و باغداران میان شاخههای پر از زرشک حرکت کند و محصولی که ماهها برای رسیدنش صبر کردهاند، از باغ بیرون بیاید.
در زیرکوه، این حال و هوا پررنگتر است؛ جایی که نام زرشک با زندگی مردم گره خورده و باغهای زرشک بخشی از هویت کشاورزی منطقه شدهاند. در برخی نقاط، نبود فضای کافی برای خشککردن محصول، زرشکاران را به استفاده از خرمنها و فضاهای موجود واداشته است. بارگاههای زرشک نیز برای روزهای شلوغ برداشت آماده میشوند؛ روزهایی که باغدار باید محصول را از شاخه جدا کند و همزمان برای خشککردن و نگهداری آن چارهای بیندیشد.
محصولی که یک سال میخندد و یک سال نه
زرشک برای زرشکار فقط یک محصول کشاورزی نیست؛ بخشی از زندگی اوست. محصولی که برخلاف بسیاری از محصولات، میزان باردهیاش سالبهسال یکسان نیست و به همین دلیل زرشکاران گاهی از یک سال به عنوان «سال زرشک» یاد میکنند و گاهی چشمشان به باغ میماند تا ببیند طبیعت چه سهمی برایشان کنار گذاشته است.
امسال برآوردها از تولید حدود 120 هزار تن زرشک تازه در خراسان جنوبی حکایت دارد؛ عددی که اگر محقق شود، بار دیگر حجم بزرگی از محصول را در مدت کوتاهی روانه بازار خواهد کرد. 29 هزار و 357 هکتار از اراضی استان زیر کشت زرشک قرار دارد که بخش عمده آن باغهای آبی است. حدود 26 هزار و 388 هکتار از باغهای آبی نیز در مرحله باردهی قرار دارند. اما پشت این اعداد، باغهایی قرار دارند که هرکدام داستان خود را دارند؛ باغی ممکن است از تشنگی تابستان آسیب دیده باشد و باغی دیگر به دلیل سن، تغذیه مناسب یا مدیریت بهتر آبیاری محصول بیشتری بدهد.
سرخی زرشک و تلخی کمآبی
خشکسالیهای پیدرپی، افزایش دما و محدودیت منابع آبی، سایهای است که سالهاست بر سر کشاورزی خراسان جنوبی افتاده است. زرشک اگرچه محصولی سازگار با اقلیم منطقه شناخته میشود، اما از آسیبهای تغییر شرایط آبوهوایی در امان نمانده است.
تنش گرمایی در برخی مناطق عملکرد باغها را کاهش داده و محدودیت آب نیز مدیریت باغ را برای کشاورزان دشوارتر کرده است. با این حال، زرشکار همچنان باغ را رها نمیکند؛ چراکه برای بسیاری از خانوادههای این منطقه، زرشک نه فقط محصول یک زمین، بلکه بخشی از اقتصاد زندگی است. متوسط عملکرد باغهای بارور زرشک در سال جاری پنج تا 5.5 تن محصول تازه در هکتار برآورد شده است؛ البته این رقم در همه باغها یکسان نیست و وضعیت هر باغ به عواملی مانند سن درختان، تغذیه، آبیاری و شرایط اقلیمی بستگی دارد.
مهرماه؛ موعد چیدن یاقوتهای سرخ
قرار است برداشت زرشک از اواسط مهرماه آغاز شود و تا اواسط آبان ادامه پیدا کند؛ هرچند در برخی مناطق، رسیدگی محصول میتواند برداشت را تا اواخر آبان نیز به عقب بیندازد. قائنات، زیرکوه، درمیان، بیرجند و سربیشه، روزهای پرکاری را پیش رو دارند؛ روزهایی که باغها از سکوت بیرون میآیند و رفتوآمد کارگران، کشاورزان، خریداران و فعالان فرآوری بیشتر میشود. در این میان، زرشک پفکی جایگاه ویژهای دارد؛ محصولی که مسیرش از باغ به بارگاه خشککنی میرسد و کیفیت خشکشدن آن میتواند در ارزش نهایی محصول اثرگذار باشد.
دغدغهای به نام بازار
اما داستان زرشک با چیدن محصول تمام نمیشود. تازه پس از برداشت، دغدغه بزرگتری آغاز میشود؛ اینکه محصول کجا فروخته شود و با چه قیمتی به دست خریدار برسد. امسال توسعه کشاورزی قراردادی زرشک به عنوان یکی از راهکارهای مدیریت بازار دنبال میشود. قرار است صندوق حمایت از توسعه بخش کشاورزی شهرستان قائنات زمینه ارتباط سازمانیافته میان تولیدکنندگان و خریداران را فراهم کند.
هدفگذاری انجامشده، پوشش 10 تا 15 هزار تن زرشک تازه از طریق خرید قراردادی است؛ یعنی بخشی از محصول پیش از آنکه حجم زیادی از زرشک وارد بازار شود، خریدار مشخص داشته باشد. از سوی دیگر، تأمین منابع مالی برای خرید زرشک نیز در دستور کار قرار گرفته است. مبنای 200 هزار تومان برای هر کیلوگرم زرشک با شاخه به عنوان قیمت مورد مطالبه و مبنای حمایتی بازار مطرح شده است؛ موضوعی که در روزهای آینده و همزمان با آغاز برداشت، اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
حالا خراسان جنوبی در آستانه روزهایی است که باغهایش سرختر میشوند و دستهای بیشتری برای چیدن محصول به شاخهها میرسند. پاییز اینجا پیش از آنکه با برگریزان شناخته شود، با زرشک آغاز میشود؛ با دانههایی کوچک و سرخ که پشت هر خوشهشان یک سال انتظار، یک فصل سخت و امید به روزهای بهتر پنهان است.
چند روز دیگر، سکوت زرشکزارها شکسته میشود؛ قیچیها به شاخهها میرسند، بارگاهها پر میشوند و یاقوتهای سرخ کویر راهی بازار میشوند؛ جایی که سرنوشت دسترنج یک ساله زرشکاران رقم خواهد خورد.


