اسکالونی: خلأ مسی پس از خداحافظی از تیم ملی آرژانتین غیرقابل پر شدن است

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، لیونل اسکالونی، سرمربی تیم ملی آرژانتین، پس از پیروزی پرگل تیمش مقابل بورکینافاسو، درباره دوران پس از خداحافظی احتمالی لیونل مسی از بازی‌های ملی صحبت کرد. وی با اشاره به خلأ بزرگی که ستاره بی‌چون و چرای فوتبال جهان پس از پایان دوران حرفه‌ای خود در تیم ملی برجای خواهد گذاشت، اذعان داشت که احساس فقدان مسی تنها به مسائل فنی محدود نمی‌شود.

اسکالونی در گفت‌وگو با نشریه «لاناسیون» تصریح کرد: «حضور او در زمین، حسی منحصربه‌فرد را ایجاد می‌کند که فراتر از صرفا یک بازی است. این توانایی او در تأثیرگذاری بر همه؛ از حریف و هم‌تیمی گرفته تا تماشاگران، چیزی است که در هیچ بازیکن دیگری شاهد آن نبوده‌ام و بیش از همه دلتنگش خواهیم شد. تیم ملی آرژانتین به راه خود ادامه خواهد داد، اما منطقی است که دیگر مانند گذشته نباشد.»

سرمربی آلبی‌سلسته، میراث مسی را فراتر از درخشش‌هایش در میدان دانست و به رفتار حرفه‌ای و تعهد او در پشت صحنه نیز اشاره کرد. وی مسی را الگویی بی‌بدیل برای نسل‌های آینده فوتبال آرژانتین برشمرد و گفت: «او همیشه اولین نفری است که می‌آید و آخرین نفری است که می‌رود. نحوه مراقبت از خود و مواجهه با هر بازی، فوق‌العاده است. هم‌تیمی‌هایش شاهد تعهد او هستند و او بهترین الگو است. مسی در حال رفتن است، اما بازی دیگری در پیش دارد که قابل مقایسه با هیچ‌کس نیست.»

دیدار آینده تیم ملی آرژانتین در ورزشگاه مونومنتال، که قرار است صحنه وداع با کاپیتان افسانه‌ای باشد، با استقبال بی‌سابقه‌ای از سوی هواداران روبرو شده است. اسکالونی با اشاره به تقاضای بسیار زیاد برای بلیت این بازی، گفت: «اگر پنج ورزشگاه مونومنتال وجود داشت، همه آنها پر می‌شدند. پیش از هر چیز، همه احساساتی خواهند شد، از جمله خود لئو. از لحظه‌ای که او وارد زمین شود، برای همه یک روز فراموش‌نشدنی خواهد بود. خوشحالم که بخشی از این اتفاق هستم.»

در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره آینده نیمکت آرژانتین ادامه دارد، اسکالونی بر انگیزه خود برای ادامه کار تأکید کرد. وی با الهام از کارلوس بیلاردو و آلخاندرو سابه‌یا، حفظ تعادل زندگی شخصی را برای مواجهه با فشارهای هدایت تیم ملی ضروری دانست و اظهار داشت: «هیچ‌کس مرا مجبور به ادامه کار نکرده است. زندگی کردن بسیار مهم است، چون این جایگاه مسئولیت زیادی دارد، اما من همچنان زندگی خودم را می‌کنم. تنها راهی که اجازه می‌دهد این مسئولیت مرا در خودش غرق نکند، همین است؛ وگرنه برده آن خواهم شد.»