ابهام در سرنوشت جام حذفی؛ فدراسیون فوتبال به شایعات پایان داد؟
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در روزهای اخیر، زمزمه‌هایی مبنی بر احتمال برگزاری دیدارهای جام حذفی در زمان فیفادی و به دور از بازیکنان ملی‌پوش و حتی موافقت باشگاه پرسپولیس با این طرح، در محافل ورزشی مطرح شده بود. با این حال، سخنگوی فدراسیون فوتبال به این شایعات واکنش نشان داده و اعلام کرده است که در حال حاضر هیچ برنامه‌ای برای برگزاری جام حذفی وجود ندارد و این رقابت‌ها فعلاً در دستور کار نیست.
این تصمیم، در صورت نهایی شدن و منجر شدن به حذف یا به تعویق افتادن جام حذفی از برنامه فصل، پرسش‌ها و ابهامات جدی را ایجاد می‌کند. این سوال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان یک جام رسمی فوتبال را به بهانه جام ملت‌ها و فشردگی تقویم کنار گذاشت؛ جام حذفی که یکی از مسیرهای دستیابی به سهمیه فوتبال ایران در رقابت‌های آسیایی محسوب می‌شود.
جام حذفی ورزشی دلبخواهی نیست که بتوان در زمان فشردگی برنامه‌ها آن را برگزار نکرد و در زمان فراغت، دوباره به آن پرداخت. این نحوه برنامه‌ریزی در دنیای فوتبال حرفه‌ای سابقه ندارد؛ در جایی که برای حل مشکلات تقویم، صورت مسئله پاک می‌شود و یک رقابت رسمی از برنامه حذف می‌گردد.
در صورت فشرده بودن تقویم، راه حل صحیح، برنامه‌ریزی دقیق‌تر و اتخاذ تصمیمات حرفه‌ای است، نه حذف یک مسابقه رسمی که هم برای باشگاه‌ها اهمیت دارد و هم مستقیماً با سهمیه آسیایی فوتبال ایران مرتبط است. این امر مدیران را با چالش مواجه می‌کند.
نکته مهم‌تر، تعیین متولیان تصمیم‌گیری در فوتبال ایران است. با توجه به اتفاقات اخیر و نتایج تیم‌های ملی در رده‌های مختلف، این سوال پررنگ‌تر می‌شود که تصمیم‌گیران فوتبال با چه دیدگاه و سطح شناختی نسبت به مسائل فوتبال، برنامه‌ریزی‌ها را پیش می‌برند.
فوتبال ایران نباید مانند «خانه خاله» باشد که هر کسی در هر زمان، تصمیمی سلیقه‌ای اتخاذ کند؛ امروز جامی برگزار شود، فردا نشود؛ یک روز تقویم تغییر کند و روز دیگر صورت مسئله پاک گردد. این رویکرد مدیریتی، فوتبال حرفه‌ای را خدشه‌دار می‌کند.
اداره فوتبال حرفه‌ای بر پایه تصمیمات لحظه‌ای و سلیقه‌ای استوار نیست. زمانی که حتی سرنوشت یکی از مسابقات رسمی فوتبال ایران با چنین ابهام بزرگی روبروست، مشکل فراتر از جام حذفی است؛ مشکل اصلی، همان مدل مدیریتی و برنامه‌ریزی است که سال‌هاست فوتبال ایران از تبعات آن رنج میبرد و این امر نیازمند بازنگری اساسی در ساختار مدیریتی ورزش کشور است.