مقایسه تکان‌دهنده زیرساخت‌های ورزشی ایران با کشورهای همسایه: از چکه کردن سقف آزادی تا میزبانی جام جهانی
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در حالی که فوتبال ایران همچنان با برگزاری یک بازی خانگی برای تیم ملی دست و پنجه نرم می‌کند و حتی برگزاری دیدارهای دوستانه در کشور ثالث نیز به نتیجه نمی‌رسد، کشورهای همسایه در منطقه خلیج فارس گام‌های بلندی در زمینه زیرساخت‌های ورزشی برداشته‌اند. برگزاری جام کشورهای خلیج فارس با میزبانی عربستان و برگزاری دیدار فینال در ورزشگاه کینگ عبدالله جده، صحنه‌هایی از ورزشگاه‌های مدرن، نورپردازی چشم‌نواز، امکانات پیشرفته و سکوهای پر از تماشاگر را به نمایش گذاشت.
عربستان سعودی تنها میزبان این تورنمنت نیست؛ این کشور در حال آماده‌سازی برای میزبانی جام ملت‌های آسیا از هفتم ژانویه تا پنجم فوریه ۲۰۲۷ در شهرهای ریاض، جده و الخبر است و همزمان خود را برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ مهیا می‌کند. این در حالی است که تنها چند ماه از مشخص شدن برنامه‌های این کشور برای جام ملت‌ها می‌گذرد.
در مقابل، وضعیت زیرساخت‌های ورزشی ایران تصویری متفاوت را ترسیم می‌کند. مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، اعلام کرده است که هیچ‌کدام از ورزشگاه‌های ایران از نظر کنفدراسیون فوتبال آسیا در رده A قرار ندارند. ورزشگاه پارس شیراز تنها نماینده ایران در سطح B است و سایر ورزشگاه‌ها در سطوح پایین‌تری جای گرفته‌اند. در همین حین، خبری مبنی بر مشکل جدید ورزشگاه آزادی منتشر شد: «سقفش چکه می‌کند!».
این تفاوت فاحش در زیرساخت‌ها، شکاف عمیقی را در حوزه فوتبال منطقه نشان می‌دهد. در حالی که کشورهای منطقه برای میزبانی بزرگترین رویدادهای قاره‌ای و جهانی برنامه‌ریزی می‌کنند و ورزشگاه‌های مدرن می‌سازند، ایران همچنان درگیر بازسازی و نگهداری از ورزشگاه‌های قدیمی و اطمینان از عدم وجود نقص‌های اساسی مانند چکه کردن سقف است.
وضعیت نامطلوب زیرساخت‌ها تنها به عربستان محدود نمی‌شود. کشورهای همسایه ایران در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری عظیمی در زمینه ورزشگاه‌ها، امکانات و زیرساخت‌های ورزشی انجام داده‌اند. این کشورها که زمانی از نظر امکانات ورزشی قابل مقایسه با ایران نبودند، اکنون با سرعت چشمگیری پیشرفت کرده و در حال حاضر ایران مجبور است تصاویر ورزشگاه‌های مدرن آن‌ها را ببیند و حسرت بخورد.
پنجاه سال پیش، ایران میزبان بازی‌های آسیایی بود و عنوان نایب‌قهرمانی را کسب کرد؛ در آن زمان، بسیاری از کشورهای کوچک و کم‌جمعیت اطراف هنوز به استقلال نرسیده بودند. امروزه اما شرایط کاملاً دگرگون شده است. این کشورها برای میزبانی تورنمنت‌های بزرگ برنامه‌ریزی می‌کنند، در حالی که ایران هنوز با چالش بازسازی ورزشگاه آزادی دست و پنجه نرم می‌کند.
ضروری است که به جای تمرکز بر نقاط ضعف ورزشگاه‌های کشورهای دیگر، نگاهی واقع‌بینانه به وضعیت خودمان داشته باشیم. باید بررسی کرد که در این سال‌ها چه پیشرفت‌هایی حاصل شده و چه کمبودهایی وجود دارد. دلیل اینکه عربستان قادر به آماده‌سازی برای جام ملت‌ها و جام جهانی است، در حالی که در ایران بازسازی یک ورزشگاه قدیمی سال‌ها به طول می‌انجامد، نیازمند تحلیل دقیق است.
مشکل اصلی تنها در کمبود ورزشگاه‌های مدرن نیست؛ بلکه در ناتوانی مدیران فوتبال ایران در حفظ و نوسازی حتی همان زیرساخت‌های موجود از گذشته نیز مشهود است. در شرایطی که توانایی ساخت ورزشگاه‌های جدید و استاندارد وجود ندارد و حتی ورزشگاه آزادی نیز نمی‌تواند به موقع و به درستی آماده شود، سهم ایران از پیشرفت منطقه تنها تماشای تصاویر و حسرت خوردن خواهد بود.