۳۵۰ هزار یورو برای مربیای که کنار تیم ملی کار نکرد؛ ابهامات مالی فدراسیون فوتبال

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، مناقشه شب گذشته برنامه «فوتبال برتر» فراتر از تنشهای لفظی میان مدیران فوتبال ایران، ابهام بزرگی را پیرامون هزینههای مالی فدراسیون فوتبال به میان کشید. اصل موضوع، پرداخت ۳۵۰ هزار یورو به مربی ایتالیایی به نام آنتونیو گالیاردی است؛ مربی که طبق ادعایی مطرح شده، هیچ مشارکتی در تمرینات و بازیهای تیم ملی نداشته است.
حجت کریمی، یکی از اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال و مدیرعامل باشگاه تراکتور، در برنامه مذکور مدعی شد که آنتونیو گالیاردی، مربی که برای همکاری با امیر قلعهنویی به کادر فنی تیم ملی اضافه شده بود، پیش از آغاز هرگونه همکاری رسمی، ایران را ترک کرده و به طور کامل مبلغ ۳۵۰ هزار یورو را دریافت نموده است. این ادعا، ضرورت شفافسازی کامل از سوی فدراسیون فوتبال درباره جزئیات قرارداد، نحوه پرداختها و تعهدات متقابل این مربی را بیش از پیش نمایان میسازد.
در صورتی که رقم مطرح شده صحت داشته باشد، پرسش اساسی این است که چرا باید چنین مبلغی برای مربیای پرداخت شود که عملاً هیچ دستاورد فنی برای تیم ملی نداشته است؟ در دنیای حرفهای فوتبال، جذب مربی خارجی تنها در صورتی منطقی و قابل دفاع است که حضور او منجر به ارتقاء سطح کادر فنی، انتقال دانش تخصصی و در نهایت بهبود عملکرد تیم شود. پرداخت این حجم از پول به مربیای که حتی برای یک لحظه نیز در کنار تیم نبوده، طبیعی است که افکار عمومی را نسبت به منطق و ضرورت چنین هزینههایی دچار تردید کند.
خطیر: گالیاردی با دخالت من آمد
کریمی همچنین مدعی شد که ورود گالیاردی به ایران با دخالت علی خطیر صورت گرفته است. خطیر در همان برنامه این موضوع را رد نکرد و با بیان اینکه «بله، من او را آوردم؛ مگر مربی بدی بود؟» بخشی دیگر از این ماجرا را روشن ساخت. این اعتراف، پرسشهای بیشتری را به دنبال دارد: اگر گالیاردی مربی توانمندی بوده، چرا فرصت بهرهبرداری از تواناییهایش در تیم ملی فراهم نشد؟ و اگر به هر دلیلی قرارداد با او ادامه نیافت، چرا هزینهای به این سنگینی بر فوتبال ایران تحمیل شد؟
عملکرد ضعیف تیم ملی در جام جهانی
این ابهامات زمانی که عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ را در کنار هزینههای بالای کادر فنی قرار میدهیم، جدیتر میشود. تیم ملی ایران در مرحله گروهی جام جهانی در هر سه بازی خود مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به تساوی دست یافت (۲-۲، صفر-صفر و ۱-۱). ایران با کسب سه امتیاز در رده سوم گروه G قرار گرفت، اما علیرغم افزایش تعداد تیمهای حاضر در جام جهانی به ۴۸ تیم و صعود تیمهای سوم، نتوانست به مرحله حذفی راه یابد. این در حالی است که ایران برای اولین بار در تاریخ حضور خود در جام جهانی، هر سه بازی گروهی را بدون شکست به پایان رساند، اما موفق به کسب حتی یک پیروزی نشد و همچنان در انتظار صعود از مرحله گروهی باقی ماند.
در چنین شرایطی، موضوع پرداخت ۳۵۰ هزار یورو به مربیای که ادعا میشود حتی یک دقیقه هم برای تیم ملی فعالیت نکرده، صرفاً یک اختلاف نظر بین دو مدیر فوتبال نیست؛ بلکه مسئلهای اساسی در خصوص نحوه هزینهکرد منابع مالی فوتبال ایران است.
اینکه آیا باید با این موضوع به دلیل وجود برخی تنشها به سادگی برخورد کرد، یا افرادی که در فرآیند جذب این مربی منافعی کسب کردهاند، از جمله سوالاتی است که مدیران فدراسیون فوتبال موظف به پاسخگویی شفاف به آنها هستند.
فدراسیون فوتبال باید به طور دقیق روشن کند که جزئیات قرارداد گالیاردی چگونه بوده، چه خدماتی قرار بود ارائه شود، چرا همکاری با وی خاتمه یافته و مهمتر از همه، به چه خدمتی این مبلغ کلان پرداخت شده است.