شکل‌گیری اسطوره: مسی از اخراج در اولین بازی تا فتح قله‌های جهانی با آرژانتین
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، رویارویی لیونل مسی با پیراهن تیم ملی آرژانتین، روایتی است از مسیری دشوار که با تلخکامی‌های فراوان آغاز شد و در نهایت به قله‌های افتخار ختم گشت. سال‌ها تلاش، شکست در فینال‌ها و مقایسه‌های بی‌وقفه با دیگو مارادونا، مسی را تا آستانه ناامیدی پیش برد، اما در سال‌های پایانی، این مسیر به حماسه‌ای از قهرمانی بدل شد. پیوند او با آلبی‌سلسته چنان عمیق است که جدایی‌ناپذیر به نظر می‌رسد؛ هرچند رسیدن به این نقطه، مسیری طولانی و مملو از چالش را پشت سر گذاشت، مسیری که با یک کارت قرمز آغاز شد و با افتخاراتی ماندگار خاتمه یافت.
نخستین گام مسی در عرصه ملی در سال ۲۰۰۵، تجربه‌ای تلخ و فراموش‌نشدنی بود. در دیدار مقابل مجارستان، تنها چند دقیقه پس از ورود به زمین، به دلیل درگیری با ویلموس وانچاک از بازی اخراج شد و با چشمانی اشکبار، زمین مسابقه را ترک کرد.
در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، مسی فرصت درخشیدن یافت و در پیروزی قاطع آرژانتین مقابل صربستان و مونته‌نگرو به میدان رفت. با این حال، رویای او در مرحله یک‌چهارم نهایی در مصاف با آلمان و در ضربات پنالتی، پایانی تلخ داشت؛ در حالی که او تمامی وقت‌های اضافه را روی نیمکت سپری کرد.
سال ۲۰۰۷، نخستین ناکامی مسی در فینال‌ها رقم خورد. آرژانتین در فینال کوپا آمریکا مغلوب برزیل شد، اما مسی کم‌کم جایگاه خود را به عنوان یکی از ستاره‌های کلیدی تیم تثبیت می‌کرد.
در جام جهانی ۲۰۱۰، دیگو مارادونا هدایت آرژانتین را بر عهده داشت، اما این تیم در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکستی سنگین از آلمان حذف شد. انتقادات از مسی بالا گرفت؛ او در این تورنمنت ناکام در گلزنی بود و بار دیگر با مارادونا مقایسه شد.
سال ۲۰۱۱ نیز برای مسی خوش‌یمن نبود. آرژانتین در کوپا آمریکا که به میزبانی خود برگزار می‌شد، در ضربات پنالتی مغلوب اروگوئه شد و حذف شد. این ناکامی، انتقادها از مسی را تشدید کرد و رابطه او با هواداران را دستخوش تنش نمود.
در جام جهانی ۲۰۱۴، مسی بیش از هر زمان دیگری به قهرمانی جهان نزدیک شد و آرژانتین را تا فینال رهنمون کرد. اما در وقت‌های اضافه، تیم ملی مغلوب آلمان شد؛ شکستی که مسی را از تکرار دستاورد مارادونا بازداشت.
تنها یک سال بعد، آرژانتین در فینال کوپا آمریکا مقابل شیلی در ضربات پنالتی مغلوب شد و موجی از درخواست‌ها برای کناره‌گیری مسی از تیم ملی آغاز شد.
سال ۲۰۱۶ نقطه اوج این ناکامی‌ها بود. در فینال کوپا آمریکا سنتناریو، آرژانتین بار دیگر در ضربات پنالتی به شیلی باخت و مسی پنالتی خود را از دست داد. پس از این شکست، او رسماً خداحافظی خود را از فوتبال ملی اعلام کرد و گفت: «تمام شد.»
مسی در سال ۲۰۱۸ به تیم ملی بازگشت، اما رویای قهرمانی بار دیگر دست‌نیافتنی باقی ماند. آرژانتین در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی مغلوب فرانسه شد؛ دیداری که در آن کیلیان امباپه درخشید و جام همچنان از دسترس مسی دور ماند.
سال ۲۰۱۹ نیز با تلخکامی همراه شد. آرژانتین در نیمه‌نهایی کوپا آمریکا مغلوب برزیل شد، در حالی که مسی در طول تورنمنت یک گل و یک پاس گل به ثبت رساند.
اما سال ۲۰۲۱ نقطه عطفی در دوران ملی مسی بود. اسکالونی با چینشی هوشمندانه، بازیکنانی را در کنار او قرار داد که توانایی خلق موقعیت را داشتند. این تحول در ورزشگاه ماراکانا به اوج رسید و مسی آرژانتین را به قهرمانی کوپا آمریکا رساند؛ نخستین جام بزرگ او با تیم ملی. چند ماه بعد نیز با پیروزی مقابل ایتالیا در ومبلی، جام دیگری به افتخاراتش افزوده شد.
داستان مسی در سال ۲۰۲۲ به اوج خود رسید. او آرژانتین را در جام جهانی قطر به قهرمانی رساند؛ در یکی از هیجان‌انگیزترین فینال‌های تاریخ این رقابت‌ها. مسی سرانجام به رویای دیرینه‌اش جامه عمل پوشاند و جایگاه افسانه‌ای خود را در تاریخ فوتبال آرژانتین تثبیت کرد.
در سال ۲۰۲۴، آرژانتین یک قهرمانی دیگر در کوپا آمریکا کسب کرد. تیم ملی در فینال از سد کلمبیا گذشت و پیوند میان اسکالونی و ستاره بزرگ آرژانتینی مستحکم‌تر از همیشه شد.
سال ۲۰۲۶ فصل پایانی این حماسه بود. مسی در ۳۹ سالگی، در آخرین حضورش با پیراهن تیم ملی، در فینالی اسطوره‌ای مقابل اسپانیا به میدان رفت و آرژانتین را تا وقت‌های اضافه پیش برد، پیش از آنکه دوران ملی خود را با میراثی ماندگار پایان دهد.
از اشک‌های نخستین کارت قرمز تا اشک‌های قهرمانی؛ از بازیکنی که هواداران خواهان کناره‌گیری‌اش بودند تا کاپیتانی که تیمش را بر شانه‌های خود حمل کرد، مسی یکی از دشوارترین و در عین حال الهام‌بخش‌ترین داستان‌های تاریخ فوتبال را رقم زد.