از دیاربکر تا میناب؛ دوچرخه‌سواران ترکیه ای راهی میناب شدند
این مظلومیت اکنون قرار است توسط وجدان‌های بیدار تاریخ و دل‌های بیدارشده از بیداری اسلامی، به گوش جهانیان برسد. در همین راستا، 25 دوچرخه‌سوار از شهر دیاربکر کشور ترکیه عازم مدرسه شجره طیبه میناب شده‌اند تا از نزدیک شاهد جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا باشند.
این دوچرخه‌سواران در ابتدای ورود به استان آذربایجان شرقی، با حضور در مدرسه شهید کلیدی روستای اسبس که خود از مدارس آسیب دیده جنگ رمضان است، سفر خود را با یاد و خاطره شهدای دانش‌آموز و شهدای میناب آغاز کردند.
آنان در ورودی مدرسه با دیدن بازسازی صحنه مدرسه میناب، اشک و دشمن‌ستیزی را با هم آمیخته و به احترام شهدای میناب، شاخه گلی نثار روح شهدا کردند. در ادامه نیز در حضور و غیابی نمادین، اسامی شهدای میناب را خوانده و به نیابت از آنان حاضر گفتند؛ گویی هر یک خود را نماینده شهیدی از شهدای میناب در این سفر می‌دیدند.
دوچرخه‌های این گروه با پرچم‌های ایران، ترکیه و فلسطین تزیین شده بود و برخی نیز به نشانه شهدای میناب، کوله‌پشتی‌های مدرسه را به دوچرخه‌های خود آویزان کرده بودند.
لادن عدل‌نسب، مدیر مدرسه شهید کلیدی اسبس در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، اظهار کرد: در مدرسه‌ای هستیم که از آسیب‌های ناشی از جنگ رنج میبرد، اما امروز فضای مدرسه با آمدن مهمانان ویژه تغییر کرده است؛ هیئت دوچرخه‌سواران ترکیه امروز برای حمایت از دانش‌آموزان ما به اینجا آمدند؛ این بازدید نه‌تنها یک رویداد ورزشی، بلکه نمادی از همبستگی میان ملت‌هاست.
امینه آکتورک از شهر ازمیر که با دیدن صحنه بازسازی مدرسه میناب به پهنای صورت اشک می‌ریخت، در گفت‌وگو با تسنیم گفت: من خود یک مادر هستم و می‌دانم یک مادر با دیدن چنین صحنه‌هایی چه حالی پیدا می‌کند. عمیقاً برای مادران شهدای میناب ناراحت هستم و قصد دارم با رفتن به میناب با آنان اظهار همدردی کنم. هدف ما در این سفر نشان دادن برادری و اخوت بین مردم ایران و ترکیه است و اینکه صدای مظلومیت و غربت شهدای میناب و تمامی شهدای دانش‌آموز و کودکان قربانی جنگ در دنیا باشیم.
عبدالله چنیگز بیرام، اهل قونیه و ساکن استانبول، نیز در گفت‌وگو با تسنیم اظهار داشت: ما آمده‌ایم تا بگوییم که جغرافیا و فاصله بین کشورها نمی‌تواند باعث فاصله بین قلب‌ها و مردم کشورها شود. ایران و ترکیه برادر هستند و ما در کنار شما ایستاده‌ایم. ما وارد این راه شده‌ایم تا با رکاب زدن به سمت میناب، شاهد جنایات آمریکا در کشتن کودکان بی‌گناه و مظلوم بوده و صدای غربت و مظلومیت این کودکان را به گوش جهانیان برسانیم.