علیرضا بیرانوند؛ پایانی تلخ بر فصلی پر حاشیه
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، علیرضا بیرانوند، سنگربان باسابقه تیم ملی فوتبال ایران، با وجود سوابق درخشان و افتخارات متعدد، در پایان فصل جاری با جنجال و حواشی از جمع سرخ‌پوشان تبریزی جدا می‌شود. این رویه تکراری در کارنامه ورزشی او، بسیاری را بر آن داشته تا در خصوص دلایل این پایان‌های پر تنش به بحث و بررسی بپردازند.
پس از مشخص شدن الزام خروج زودهنگام بیرانوند از تراکتور به دلیل مسائل مربوط به خدمت سربازی، پیش‌بینی‌ها حاکی از آن بود که او این باشگاه را نیز با دلخوری و دردسر ترک خواهد کرد. این موضوع نگرانی‌هایی را در خصوص مشکلات احتمالی او در بازی‌های آینده در تبریز دامن زد.
تحلیل‌ها نشان می‌دهد که عملکرد بیرانوند در ماه‌های اخیر، به ویژه پس از پایان یافتن بازی تراکتور و استقلال، با افت محسوسی همراه بوده است. عدم تمرکز کافی بر روی تمرینات و روند نزولی او در یک سال اخیر، نه تنها جایگاهش در تیم ملی را تهدید می‌کند، بلکه او را در معرض انتقادات جدی قرار داده است. اشتباهات مرگبار او در دیدارهای اخیر ملی و حتی در بازی با استقلال، زنگ خطر را برای این دروازه‌بان به صدا درآورده است.
نکته قابل توجه در خصوص رفتارهای بیرانوند، الگوی تکراری او در جدایی از تیم‌ها است. به نظر می‌رسد که او قادر به ترک باشگاه‌ها به شکل حرفه‌ای و بدون تنش نیست. سابقه فسخ قراردادش با پرسپولیس و مذاکره با مدیرعامل وقت استقلال، خاطره‌ای تلخ برای هواداران پرسپولیس باقی گذاشت و این موضوع با بازگشت او به جمع سرخ‌ها نیز همچنان پابرجاست.
روی آوردن به مسائل غیرفوتبالی، مانند آنچه در خصوص قراردادش با تیم بلژیکی و همچنین فرار از پرتغال رخ داد، نشان‌دهنده عادت او به عبور از قوانین است. پرونده شکایت فسخ قرارداد او و محرومیت ۴ ماهه‌اش که با تعلیق همراه شد، تنها بخشی از این حواشی است. پس از بازگشت، بیرانوند دیگر آن بازیکن سابق نبود و آشکارا به حاشیه رفت و تمرکز خود را از دست داد.
با پایان بازی مقابل استقلال، اظهارات بیرانوند در مقابل خبرنگاران، واکنش‌های شدیدی را به همراه داشت. پاسخ‌های حجت کریمی، مدیرعامل وقت باشگاه، و اظهارنظرهای شجاع خلیل‌زاده و خداداد عزیزی، به سرعت منجر به کنار گذاشته شدن او از سوی باشگاه شد. مدیریت زنوزی و کمیته انضباطی نیز در این میان نقش خود را ایفا کردند.
با وجود تهدید به شکایت، بیرانوند با در نظر گرفتن بازی‌های لیگ نخبگان، مجبور به عذرخواهی شد، اما این اقدام نیز راه به جایی نبرد. روش موفق همیشگی او در ایجاد حاشیه، این بار نتیجه‌بخش نبود.
بیرانوند پیش از این اعلام کرده بود که در نیم فصل از تراکتور جدا خواهد شد و مقصد احتمالی او، تیم استقلال است. این آرزوی دیرینه که قرار بود یک دهه قبل محقق شود، با حضور حجت کریمی در باشگاه تراکتور و رابطه خوب او با نکونام، بیش از پیش رنگ واقعیت به خود گرفته است.
رفتارهای بیرانوند پس از جام جهانی، از جمله آشتی‌کنان سوری و استوری‌های حمایتی از حجت کریمی، در حالی صورت گرفت که مردم داستان دعواهای پیشین و مصاحبه‌های طرفین علیه یکدیگر را فراموش نکرده بودند. مشخص بود که با نشستن کریمی بر مسند مدیریت تراکتور، رابطه او با بیرانوند دچار چالش جدی خواهد شد.
اکنون این سوالات اساسی برای علیرضا بیرانوند مطرح است: چرا باید از هر تیم با دعوا، توهین و حاشیه جدا شود؟ چرا در ادعای دوستی و آشتی افراط می‌کند و با اولین مشکل، متهم به ریاکاری می‌شود؟ چرا با وجود اعتراف دخترش به آرزوی دیرینه پدر برای پوشیدن پیراهن استقلال، نقش پرسپولیسی متعصب را بازی می‌کرد؟ اشتباهی که در تراکتور نیز تکرار شد.
چرا با وجود پذیرش عمومی مبنی بر افت ناشی از عدم تمرکز و حواشی، او اصرار دارد که همه اشتباه می‌کنند؟ این سوالات بی‌پاسخ، آینده حرفه‌ای این دروازه‌بان را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.