بیفوما؛ جرقه‌های شروع طوفانی و فرصت‌های از دست رفته در پرسپولیس
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، پرسپولیس در دوران طلایی دهه ۶۰، اغلب با شروع‌های کوبنده و به ثمر رساندن گل‌های ابتدایی، کنترل بازی را در دست می‌گرفت و حریفان را تحت فشار قرار می‌داد. این روزها، در تیم مهدی تارتار نیز نشانه‌هایی از این سبک بازی دیده می‌شود؛ نمونه بارز آن، گل تیوی بیفوما در دقیقه پنجم بازی برابر صنعت نفت آبادان بود که سرخ‌پوشان را در همان دقایق ابتدایی پیش انداخت.
این گل زیبا، حاصل یک حرکت سریع و پاس در عمق دقیق از سوی ایگور سرگیف بود و نشان داد که پرسپولیس توانایی استفاده از انتقال سریع توپ و شکافتن خط دفاعی حریف را با بهره‌گیری از فضای پشت مدافعان دارد. چنین آغاز درخشانی می‌توانست فشار را بر صنعت نفت افزایش داده و روند پیروزی را برای پرسپولیس هموارتر سازد.
با این حال، نمایش بیفوما در این دیدار فراتر از گل زودهنگام بود. او در دقیقه ۲۹ فرصتی استثنایی برای به ثمر رساندن گل دوم خود و پرسپولیس داشت، اما با تعلل در لحظه حساس، این موقعیت طلایی را از دست داد. این فرصت‌سوزی، نه تنها کار صنعت نفت را آسان‌تر کرد، بلکه یادآور شد که گلزنی در شروع بازی، پایان مسئولیت یک مهاجم نیست و حفظ تمرکز و دقت تا سوت پایان بازی، حیاتی است.
بیفوما در هفت بازی اخیر پرسپولیس، با ثبت ۲ گل و ۲ پاس گل و مشارکت مؤثر در حملات، روند رو به رشدی را طی کرده و جایگاه خود را در ترکیب تیم تثبیت نموده است. با این وجود، او خود نیز از عملکردش رضایت کامل ندارد و به برخی از هم‌تیمی‌هایش تاکید کرده است: «از خودم راضی نیستم و باید بهتر شوم.» این جمله، بیانگر انگیزه بالای او برای دستیابی به سطحی بالاتر و ارتقاء توانایی‌های فردی‌اش است.
رقابت فشرده با هم‌تیمیانی چون اورونوف، احتمالاً یکی از عوامل پیشرفت بیفوما بوده است؛ رقابتی که به تارتار فرصت‌های متفاوتی برای چینش تاکتیکی تیمش داده است. اورونوف نیز پس از ورود به میدان، توانست گلزنی کند که نشان‌دهنده عمق و کیفیت بازیکنان پرسپولیس است.
پرسپولیس برای بازگشت به دوران اقتدار و هجومی گذشته، نیازمند تکرار همین شروع‌های سریع است. اما نکته کلیدی‌تر، بهره‌گیری مؤثر از فرصت‌هایی است که پس از ایجاد گل‌های زودهنگام، به دست می‌آید. اگر بیفوما بتواند در کنار سرعت و قدرت نفوذش، دقت خود را در تصمیم‌گیری‌های نهایی بهبود بخشد، می‌تواند از یک مهاجم خطرناک به یک مهره تعیین‌کننده و کلیدی برای سرخ‌پوشان تبدیل شود.
گل دقیقه پنج مقابل صنعت نفت، جرقه‌ای امیدوارکننده بود و از دست دادن موقعیت در دقیقه ۲۹، یادآوری کرد که هنوز مجال قابل توجهی برای پیشرفت وجود دارد. پرسپولیس تحت هدایت تارتار، با تکیه بر همین شروع‌های طوفانی، می‌تواند بخشی از خاطرات درخشان دهه ۶۰ را زنده کند؛ به شرطی که پس از زدن ضربه اول، برنامه مدونی برای تحمیل شکست نهایی به حریف داشته باشد.