بازنگری در دوران برانکو: صعود به جام جهانی ۲۰۰۶، حماسه‌ای ناتمام؟

سرمربی کروات سابق تیم ملی فوتبال ایران با یادآوری دستاوردهایش در دوران هدایت ملی، از صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ به عنوان یک نتیجه بی‌سابقه یاد کرده است. اما نگاهی عمیق‌تر به آن مقطع، پرده از چالش‌های مدیریتی و حواشی پرتنش برمی‌دارد که بر نتایج تیم ملی سایه افکند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، برانکو ایوانکوویچ، سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران، در مصاحبه‌ای اخیر به دوران حضور خود در رأس هدایت تیم ملی پرداخته و صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان را دستاوردی بی‌مانند توصیف کرده است. وی همچنین با اشاره به قهرمانی در بازی‌های آسیایی و پیروزی در برابر تیم ملی کره جنوبی، که اندکی پیش از آن در جام جهانی چهارم شده بود، بر اهمیت این موفقیت‌ها تأکید ورزیده است.

اظهارات برانکو، هرچند در بخش نتایج کسب شده صحیح به نظر می‌رسد، اما جای بحث درباره میزان «حماسی» بودن صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ را باز می‌گذارد. او توانست کاری را به سرانجام برساند که استادش، میروسلاو بلاژویچ، در سال ۲۰۰۲ قادر به انجام آن نبود. با این حال، مقایسه این صعود با صعود تاریخی تیم ملی در سال ۱۹۹۸، با توجه به افزایش سهمیه آسیا از ۳٫۵ به ۴٫۵ تیم در دوره ۲۰۰۶، این سوال را مطرح می‌کند که آیا این دستاورد واقعاً «بی‌سابقه» بوده است؟

اما آنچه دوران حضور برانکو را بیش از پیش در خاطره‌ها باقی گذاشته، اتفاقاتی است که در آستانه و حین جام جهانی ۲۰۰۶ رخ داد. تنش‌های بی‌پایان میان سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال، فضای تیم ملی را در هاله‌ای از التهاب فرو برده بود. در این میان، اظهارات تند محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون، بر این تنش‌ها دامن می‌زد.

برانکو به جای اتخاذ رویکردی محتاطانه و پرهیز از ورود به مناقشات مدیریتی، ناخواسته در این فضای پرتنش گرفتار شد. این وضعیت زمینه‌ساز حملات شدید منتقدان در روزنامه‌های ورزشی علیه او شد و حاشیه‌ها به بخش جدایی‌ناپذیری از تیم ملی بدل گشت.

مدیریت برانکو در آستانه جام جهانی نیز خالی از اشکال نبود. بدترین روزهای دوران ملی علی دایی در جام جهانی ۲۰۰۶ رقم خورد و نیمکت‌نشینی او به یکی از جنجالی‌ترین حواشی آن دوره تبدیل شد. همچنین، رفتار غیرمنتظره یکی از ملی‌پوشان که با لگد به کیف وسایل پزشکی تیم ضربه زد، نشانه‌ای دیگر از فضای ملتهب تیم ملی بود و پرسش‌های جدی را درباره نحوه مدیریت رختکن و توانایی کنترل بحران مطرح می‌ساخت.

با وجود تمامی این چالش‌ها و اشتباهات، نمی‌توان برانکو ایوانکوویچ را سرمربی ناموفقی قلمداد کرد. نتایج او در تیم ملی و سپس قهرمانی‌های متعددش با باشگاه پرسپولیس، جایگاه ویژه‌ای در کارنامه مربیگری او ایجاد کرده است. اما این موفقیت‌های بعدی، ضعف‌ها و اشتباهات دوران جام جهانی ۲۰۰۶ را از ذهن‌ها پاک نمی‌کند.

©‌ خبر ورزشی, سازمان تربیت بدنی, فدراسیون فوتبال

دکمه بازگشت به بالا