اشتباه تاکتیکی نوری؛ شکست صنعت نفت با اتکا به جوگوبونیتو
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، اعلام ترکیب صنعت نفت آبادان برای رویارویی با پرسپولیس در حالی صورت گرفت که غیبت محسوس هافبک‌های دفاعی کلاسیک، سوالات جدی را در ذهن ناظران فوتبال ایجاد کرد. پرسپولیس، در قامت مدعی قهرمانی و با انگیزه‌ای دوچندان پس از توقف رقبا، برای کسب سه امتیاز خانگی در شروع مجدد لیگ پس از یک ماه تعطیلی، عزم خود را جزم کرده بود.
با این حال، محمد نوری، سرمربی صنعت نفت، ترجیح داد تا طالب ریکانی و خشایار زبرجد را در پست هافبک میانی به میدان بفرستد. این دو بازیکن، به همراه دیگر هم‌تیمی‌هایشان، نتوانستند مانع از نفوذ پرشمار بازیکنان پرسپولیس به پشت محوطه جریمه خود شوند. طالب ریکانی، با توجه به سن و سابقه خود، بیشتر در نقش یک بازیکن هجومی در نزدیکی دروازه حریف تعریف می‌شود و در جدال‌های فیزیکی نیز برجسته نبوده است. از سوی دیگر، زبرجد نیز بدون حضور علی طاهران در میانه میدان، عملاً تنها بود و قادر به ایجاد تعادل نبود.
نوری پیش از این در هفته پنجم با ترکیب طاهران و زبرجد موفق به متوقف کردن سپاهان شده بود، اما در این بازی با اتخاذ رویکردی هجومی‌تر، گویی خود را به سمت نابودی سوق داد. این در حالی است که پرسپولیس تحت هدایت تارتار، آنقدر در فاز تهاجمی و پشت محوطه جریمه حریف تراکم ایجاد می‌کند که حتی تیم قدرتمندی مانند استقلال نیز در دربی، علی‌رغم داشتن عوامل موثر فراوان، نتوانست تنها با یک هافبک دفاعی در این منطقه مقاومت کند.
شاید سرمربی صنعت نفت، در عصر جمعه، قصد داشت تا تیمش را به سبک “جوگوبونیتو” بازگرداند؛ همان رویکرد هجومی و بدون هافبک دفاعی که در دهه هشتاد میلادی توسط تله سانتانا، تیم ملی برزیل را مسحور خود کرد اما در نهایت به شکست انجامید. حضور کارلوس دونگا پس از آن دوره، بار دیگر طعم قهرمانی جهان را به فوتبال برزیل چشاند. به نظر می‌رسد محمد نوری این درس تاریخی را فراموش کرده بود که چنین سبک بازی‌ای، در نهایت جز شکست راه به جایی نخواهد برد و این اشتباه تاکتیکی، هزینه‌ای جز اخراج در پی نداشت.