تغییر تاکتیک مالک تراکتور؛ از اخم به بیرانوند تا لبخند پدرانه: زیر و بم ماجرای دروازهبان ملیپوش

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، رابطه میان محمدرضا زنوزی، مالک باشگاه تراکتور، و علیرضا بیرانوند، دروازهبان پرحاشیه فوتبال ایران، همواره با فراز و نشیبهای بسیاری همراه بوده است. نقطهی اوج این تنشها، مصاحبهای بود که پس از بازی برابر استقلال، تیمی که هر دو طرف به آن علاقه دارند، انجام شد. این مصاحبه به دنبال اظهارات حجت کریمی و استوریهای حمایتی شجاع خلیلزاده و خداداد عزیزی از زنوزی، با واکنش خود او نیز روبرو شد؛ جایی که در شب بازی برابر الشمال، زنوزی از بیرانوند به خاطر صحبتهایش انتقاد کرد.
در دیداری که تراکتور بدون حضور بیرانوند به میدان رفت، موفق به گلزنی نشد اما دروازهاش نیز بسته ماند. این نتیجه در دومین بازی از مرحله گروهی لیگ نخبگان آسیا، تنها به کسب یک امتیاز برای نماینده فوتبال ایران منجر شد. پس از این بازی، در حالی که تمرکزها بر روی ناکامی تیم و موضوع اختلاف میان استقلال و تراکتور قرار داشت، جملهای از محمدرضا زنوزی فوتبالدوستان را به تفکر واداشت. زنوزی در اقدامی غیرمنتظره، از پرداختن به مسائل فنی بازی دست کشید و به ماجرای بیرانوند پرداخت: «من از او به دل نمیگیرم و حرفهایش را پای جوانیاش میگذارم!» این اظهارنظر، چرخشی ۱۸۰ درجهای نسبت به دلخوری پیشین او از بازیکنی داشت که همواره از حمایتهای شخصی او برخوردار بوده است. لازم به ذکر است که علیرضا بیرانوند، با معیارهای فعلی، دیگر در سنین جوانی قرار ندارد.
در مواجهه اول با این سخنان، لحن پدرانه و بزرگواری زنوزی به چشم میآید. این رویکرد نشاندهندهی عدم مقابله به مثل و اتخاذ مسیری برای بخشش است. با این حال، عدهای نیز معتقدند که وظیفهی اصلی یک مالک باشگاه، حفاظت از سرمایههای تیم است و اتخاذ تصمیماتی که به نفع جمع باشد، حتی اگر با احساسات شخصی در تضاد باشد، نشانهی مدیریت صحیح است.
اما نکتهی کلیدی و قابل تامل اینجاست که علیرضا بیرانوند، طبق مقررات، سرباز محسوب میشود و از ابتدای آبان ماه دیگر قادر به همراهی تراکتور نخواهد بود. بخشش او برای یک یا دو بازی باقیمانده، آن هم در شرایطی که سرمربی تیم، امیر قلعهنویی، نیز به عدم تمرکز کافی دروازهبان ملیپوش اذعان کرده است، میتواند روحیهی پارسا جعفری، دروازهبان دوم تیم که پس از بیرانوند باید از دروازه دفاع کند، را تضعیف کند. از سوی دیگر، چنین تصمیمی میتواند این پیام را به سایر بازیکنان منتقل کند که هرگونه رفتار یا گفتار خارج از عرف، بدون عواقب جدی همراه نخواهد بود؛ امری که با اصول مدیریت سازگار نیست. بنابراین، معنای واقعی جمله اخیر زنوزی چیست؟
با مروری بر گذشته، در مصاحبهی معروف بیرانوند، او مدعی شد که در نیمفصل سرباز خواهد شد و تصمیم خود برای فصل آینده را نیز از پیش گرفته است. در پاسخ به این اظهارات، حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه، اعلام کرد که تا جایی که وی اطلاع دارد، بیرانوند بازیکن تراکتور است و پس از دوران خدمت سربازی، در خدمت تیم خواهد بود.
حال، اتفاقات جدایی بیرانوند از پرسپولیس و پیوستن او به تراکتور را به یاد بیاوریم. آن ماجرا منجر به شکایت رضا درویش و در نهایت محرومیت چهار ماهه بیرانوند شد. فدراسیون فوتبال و ارکان قضایی آن دوران، وجود قرارداد میان بیرانوند و پرسپولیس را تایید کردند و شخص محمدرضا زنوزی نیز بارها در این خصوص صحبت کرده و هرگز ادعا نکرد که بیرانوند قراردادی نداشته است. او تنها بر این نکته تاکید داشت که باشگاه به تعهدات خود عمل نکرده و بیرانوند حق فسخ قرارداد را داشته است.
با توجه به چنین سابقهای، چقدر احتمال دارد که داشتن قرارداد با تراکتور بتواند چنین بازیکنی را در تبریز نگه دارد؟ شخص محمدرضا زنوزی بهتر از هر کسی پاسخ این سوال را میداند! اگر از این منظر به قضیه نگاه کنیم، آنگاه تغییر موضع زنوزی منطقی به نظر میرسد و نشان از آیندهنگری او دارد.
زنوزی از حالا به تابستان سال آینده چشم دوخته است. او میداند که اگر بیرانوند قصد پیوستن به هر تیم دیگری را داشته باشد، باید او را راضی کند و اگر هم بخواهد در تراکتور بماند، باز هم این زنوزی است که باید اجازه دهد. در هر صورت، کنترل اوضاع در دست زنوزی خواهد بود. این بدین معناست که زندگی و مسائل فوتبال صرفاً به امروز محدود نمیشود و پس از دوران سربازی نیز فردایی وجود دارد.
این اقدام محمدرضا زنوزی، چیزی جز آیندهنگری نیست. او به همگان این پیام را میدهد که بیرانوند همچنان بازیکن تراکتور است و اگر قرار به بروز اختلاف و درگیری باشد، با این تاکتیک، کنترل اوضاع برای گرفتن حال بازیکن، آسانتر خواهد بود. در حقیقت، این جمله باید پس از سخنی دیگر بیان میشد که زنوزی عمداً ابتدا آن را بیان نکرد، چرا که پیش از این حجت کریمی گفته بود: «بیرانوند بازیکن ماست و بعد از سربازی نیز در خدمت تیم خواهد بود.»