دیدار پرسپولیس و فولاد در تهران با شکست تلخی برای سرخ‌پوشان به پایان رسید؛ شکستی که علاوه بر نتیجه، به دلیل نمایش نه چندان مطلوب بازیکنان، انتقادهای گسترده‌ای را به همراه داشته است. در میان دلایل مختلف این ناکامی، مصدومیت ناگهانی محمد خدابنده‌لو و خروج اجباری او از زمین در دقیقه ۲۲، به عنوان یکی از اتفاقات تعیین‌کننده در این مسابقه شناخته می‌شود. این اتفاق، به باور بسیاری، روند بازی پرسپولیس را تحت تأثیر قرار داد.
خدابنده‌لو در دقیقه ۲۲ به علت مصدومیت قادر به ادامه بازی نبود و پوریا لطیفی‌فر به جای وی وارد زمین شد. با این تعویض اجباری، پرسپولیس یکی از مهره‌های کلیدی خود در خط میانی را از دست داد؛ بازیکنی که توانایی‌های فنی‌اش با دیگر هافبک‌های تیم متفاوت است و نقش مهمی در ایجاد ارتباط بین خط میانی و حمله ایفا می‌کند.
وابستگی پرسپولیس به خدابنده‌لو در خط میانی مشهود است؛ چراکه او، برخلاف هافبک‌هایی چون پورعلی و لطیفی‌فر، قابلیت بیشتری در حفظ توپ، پیشروی با توپ و انجام بازی‌های ترکیبی با وینگرها دارد. دو هافبک دیگر بیشتر نقش بازیکنان دونده و تخریبی را بر عهده دارند و در زمینه بازی‌سازی و خلق موقعیت، به پای خدابنده‌لو نمی‌رسند. از این رو، خروج او تنها یک تعویض اجباری نبود، بلکه می‌توانست تعادل فنی پرسپولیس در میانه میدان را نیز مختل کند.
بسیاری بر این باورند که پرسپولیس از دقیقه ۲۲ و پس از خروج خدابنده‌لو، بخشی از توانایی خود را در گردش توپ و طراحی حملات از دست داد و عملاً در میانه میدان با چالش مواجه شد؛ اتفاقی که می‌توان آن را نقطه آغاز افت سرخ‌پوشان در این مسابقه دانست. البته، نباید تمام دلایل شکست پرسپولیس را به مصدومیت یک بازیکن نسبت داد و ضعف تیم در سایر بخش‌ها نیز نیازمند بررسی است. با این وجود، مصدومیت زودهنگام خدابنده‌لو بار دیگر نشان داد که پرسپولیس در مرکز زمین تا چه اندازه به این هافبک وابسته است و برای روزهایی که او در ترکیب غایب است، به راهکارهای جایگزین مؤثرتری نیاز دارد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.