پس از تساوی تیمهای پیکان و ملوان، ساکت الهامی در واکنشی غیرمنتظره بهجای تشریح وضعیت فنی تیم خود، حملات تند و حاشیهسازی را متوجه عادل فردوسیپور کرد؛ اظهاراتی که رنگ و بوی تسویهحساب شخصی به خود گرفته بود.
الهامی در جریان صحبتهایش با مخاط قرار دادن فردوسیپور اظهار داشت: «تو که ادعا میکنی مردمی هستی، نباید چیزی را که نمیدانی منتشر کنی.» او علاوه بر این مدعی حمایت این چهره رسانهای از تعدادی مربی خاص شد و با یادآوری ماجرای توقیف برنامه و اشکهای او، زیر سؤال بردن ادعای مردمی بودن را مطرح ساخت.
این در حالی است که این اظهارات هیچ ارتباطی با روند نتیجهگیری تیم پیکان نداشت.
مجموعه تحت هدایت ساکت الهامی تاکنون با کسب دو پیروزی، چهار تساوی، چهار شکست و مجموع ۱۰ امتیاز در جایگاه دوازدهم جدول مسابقات ایستاده است؛ آماری که گویای وضعیت واقعی تیم بدون نیاز به حواشی رسانهای است. طرح موضوع تغییرات احتمالی روی نیمکت مربیگری نیز در دنیای فوتبال امری کاملاً طبیعی محسوب میشود.
در ساختار فوتبال حرفهای، کادر فنی ناکام در کسب نتایج مطلوبواره در آیندۀ تغییرات قرار میگیرند و مدیران نیز پاسخگوی عملکردهای خود هستند. این روند هیچگونه توهینی به اشخاص یا خانوادهها به شمار نمیرود و چارچوبی استاندارد دارد.
چنانچه گزارشی نادرست انتشار یابد، مسیر قانونی آن تکذیب و شفافسازی در همان بستر رسانهای است. با این حال، پیوند دادن تغییر احتمالی مربی به مسائل خانوادگی، انتقاد از سرمربی تیم ملی یا حاشیههای تلویزیونی مشکلی را حل نخواهد کرد و تأثیری بر بهبود نتایج پیکان یا بازگشت امتیازات ازدسترفته ندارد.
بدون تعارف باید گفت فوتبال ایران همچنان از استانداردهای حرفهای فاصله دارد؛ فضایی که به جای تحلیلهای فنی، تولید حاشیه میکند و در مواجهه با پرسشها به سراغ گذشته میرود. چنین رویکردی فوتبال کشور را به فضایی شبیه به مهدکودک تبدیل کرده که در آن همه به دنبال مقصر میگردند اما کسی پاسخگوی اصل مسئله نیست.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.