انتقاد از اصرار تارتار بر ماندن محبی؛ آیا ستاره پرسپولیس ربات است؟

محمدمهدی محبی، بازیکن باکیفیت پرسپولیس، در بازی‌های اخیر با نحوه استفاده مهدی تارتار از او مواجه شده که به یکی از نکات قابل‌تأمل در عملکرد سرخ‌پوشان تبدیل شده است. محبی به‌وضوح در دقایق پایانی مسابقات دچار افت بدنی می‌شود؛ مسئله‌ای که حتی تماشاگران از طریق تلویزیون نیز به‌راحتی متوجه آن هستند، اما به نظر می‌رسد کادر فنی پرسپولیس توجه کافی به این موضوع ندارد.

این بازیکن در چهار بازی اخیر پرسپولیس، به‌ویژه پس از دقیقه ۷۰، نشانه‌های آشکار خستگی و افت توان بدنی را از خود نشان داده است. با این حال، تارتار اصرار دارد محبی را تا آخرین لحظات در میدان نگه دارد. این تصمیم نه تنها کمکی به تیم نمی‌کند، بلکه به‌تدریج از کیفیت و کارایی یکی از مهره‌های خوب پرسپولیس می‌کاهد.

با توجه به اینکه پرسپولیس در فواصل زمانی کوتاه، تقریباً هر چهار روز یک‌بار، به میدان می‌رود، انتظار بازی با بالاترین کیفیت ممکن برای یک بازیکن در تمام ۹۰ دقیقه غیرمنطقی است. محمدمهدی محبی نیز ربات نیست که بتواند بدون افت بدنی و با حداکثر توان در تمام دقایق مسابقه بدود و تأثیرگذار باشد. حتی بازیکنان آماده و باکیفیت نیز به مدیریت دقایق بازی و استراحت نیاز دارند.

به نظر می‌رسد تعویض محبی در بازه زمانی دقایق ۶۰ تا ۷۰، به‌خصوص در مسابقاتی که نشانه‌های خستگی او کاملاً مشهود است، می‌تواند تصمیمی منطقی‌تر باشد. ادامه حضور بازیکنی که توان بدنی‌اش افت کرده، لزوماً به معنای کمک بیشتر به تیم نیست. تارتار باید در نظر داشته باشد که حفظ یک بازیکن در زمین تا دقیقه ۹۰، به هر قیمتی، همیشه تصمیم درستی نیست؛ به‌ویژه زمانی که این اصرار می‌تواند بر کیفیت عملکرد یکی از مهره‌های مؤثر تیمش تأثیر منفی بگذارد.