استقلال با قبول اولین باخت فصل خود مقابل شباب الاهلی، فرصتی را برای دو گروه خاص فراهم کرد تا اهداف خود را دنبال کنند.

استقلال این فصل را با وجود پنجره بسته و مشکلات مالی عدیده، ناشی از قراردادهای گران‌قیمت با خارجی‌های ناکارآمد و هزینه‌های بی‌مورد فصل گذشته، آغاز کرد. در چنین شرایطی، سهراب بختیاری‌زاده سرمربیگری تیم را پذیرفت و موفق شد تیمی بسازد که تحسین همگان را برانگیزد.

این تیم تحت هدایت بختیاری‌زاده، هم در لیگ ایران و هم در رقابت‌های آسیایی، با پیروزی آغاز کرد و به صدر جدول رسید. نمایش‌های جذاب و تماشاگرپسند استقلال، عملاً تمام بهانه‌ها را از مخالفان گرفته بود تا اینکه فرصتی که دو گروه به شدت منتظرش بودند، توسط شباب الاهلی فراهم شد و اولین شکست استقلال در لیگ نخبگان رقم خورد.

طبیعی است که هواداران استقلال و فوتبال‌دوستان ایرانی از این نتیجه ناراحت شوند. کارشناسانی که فوتبال را تحلیل می‌کنند، به مشکلات بدنی آبی‌پوشان در این بازی اشاره دارند؛ از جمله استارتی که بازیکن تازه‌وارد شباب الاهلی منجر به گل دوم شد و چگونگی جا ماندن عارف آغاسی. برخی دیگر نیز به نقاط ضعف خط دفاعی و مشکلات تاکتیکی در فاز هجومی و انتخاب ترکیب تیم خرده می‌گیرند.

در این میان، افرادی نیز وجود دارند که نگاه متفاوتی به ماجرا دارند. برخی به تعویض‌های هوشمندانه سرمربی حریف که هر دو گلزنی کردند، اشاره می‌کنند و برخی دیگر به ارقام قرارداد بازیکنان دو تیم می‌پردازند. در مواجهه با این گروه، هم نگاهی دلسوزانه و هم نگاهی سرشار از تمسخر دیده می‌شود. آنها منتظر پاسخ یا بحث نیستند و حکم خود را از پیش صادر کرده‌اند.

با این حال، حساب دو گروه از سایرین جداست. گروه اول، کسانی هستند که به دنبال منافع شخصی و مالی خود هستند. آنها هیچ توجهی به واقعیت‌های موجود، از جمله شرایط فعلی کشور، فشردگی بازی‌ها، مشکلات سفر، نبود میزبانی مناسب و ایرادات فنی ندارند. این گروه صرفاً به دنبال بهانه می‌گردند و پنجره بسته، بهترین بهانه برای آنهاست. جالب اینجاست که هیچ اشاره‌ای به مدیرانی که مسبب این شرایط بوده‌اند، نمی‌کنند تا مبادا با باز شدن پنجره، منافعشان به خطر بیفتد.

گروه دوم، افرادی هستند که اصلاً دغدغه استقلال و فوتبال ندارند. آنها حتی بازی‌ها را تماشا نمی‌کنند و از هر نتیجه‌ای به عنوان فرصتی برای عقده‌گشایی و حمله به مربیانی چون سهراب بختیاری‌زاده استفاده می‌کنند. هدف نهایی آنها کوبیدن یک طرز فکر و برجسته کردن هر شکستی در هر عرصه‌ای است. برای این گروه، فرقی بین فوتبال و کشتی نیست و حتی تفاوت چندانی بین ورزش و هنر قائل نیستند؛ مهم این است که مدت‌ها در انتظار اولین باخت استقلال بوده‌اند و اکنون این اتفاق رخ داده است.

©‌ خبر ورزشی