فوتبال ایران با چالش‌های عدیده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کند که ریشه توهین و فحاشی در سکوی ورزشگاه‌ها به سال‌ها بی‌توجهی و راهکارهای ناکارآمد گذشته بازمی‌گردد.
در پی حواشی دیدار انجام‌نشده ملوان و تراکتور، کمیته انضباطی حکم خود را صادر کرد که بر مبنای آن، تراکتور سه بر صفر بازنده شد و دو امتیاز از ملوان کسر گردید؛ حکمی که قابلیت تجدیدنظرخواهی دارد.
بررسی صحت و دقت این رأی در تخصص کارشناسان و حقوقدانان است، اما چالش اصلی از آنجا آغاز می‌شود که اشخاص غیرمتخصص با ساخت و انتشار ویدیوهای هدفمند و تهییج افکار عمومی، در نقش دلسوزان افراطی ظاهر می‌شوند.
هنگامی که بحث یک پرونده انضباطی مطرح است، این پرسش پیش می‌آید که وظیفه رسیدگی بر عهده کدام نهاد است؟ آیا ارکان قضایی فدراسیون فوتبال برای رسیدگی به همین امور شکل نگرفته‌اند و باید پای مسئولان ارشد کشور را به میان کشید؟
این روند تا جایی پیش رفته است که توقع ورود به پرونده‌ای انضباطی از کمیته ملی المپیک می‌رود، در حالی که این مسئولیت منحصراً در حیطه اختیارات نهادهای قضایی فوتبال است.
مدیران و مسئولان کشور با کوهی از اولویت‌ها مواجه هستند و نباید وقت آن‌ها را صرف مناقشاتی کرد که راهکار قانونی مشخصی دارند؛ برای اعتراض به احکام باید مستندات ارائه داد و از مجاری ذی‌صلاح اقدام کرد.
فوتبال ساختار و ارکان رسمی خود را داراست و هرچند نقد احکام حق هر شخصی است، اما دخالت دادن نهادهای غیرمرتبط کمکی به حل معضلات نخواهد کرد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.