مهدی تارتار سال‌ها در لیگ برتر نتایج مطلوبی کسب می‌کرد، اما هر زمان که نامش به عنوان گزینه هدایت پرسپولیس مطرح می‌شد، انتقادی مانع از رسیدن او به این هدف می‌گردد. همگان آگاه بودند و خود تارتار بارها اذعان کرده بود که هدفش نشستن روی نیمکت پرسپولیس است. او حتی هنگام تمدید قرارداد با گل‌گهر نیز شرط گذاشته بود که با دریافت پیشنهاد پرسپولیس، باید با جدایی‌اش موافقت شود.
این سرمربی در فصل جاری نیز با انتقادات فراوانی روبه‌رو بود؛ منتقدانی که سبک بازی دفاعی او را برای تیمی بزرگ همچون پرسپولیس مناسب نمی‌دانستند. با این حال، تارتار در ابتدای فصل توانسته بود تیمی هجومی بسازد که همگان از کیفیت و نتایج آن رضایت داشتند.
با رسیدن روزهای دشوار، ماه عسل تارتار پایان یافت و او مجبور شد میان ارائه بازی تماشاگرپسند و حفظ صدر جدول، یکی را برگزیند. او راه دوم را انتخاب کرد؛ روشی که پیش‌تر برانکو ایوانکوویچ و یحیی گل‌محمدی نیز با اتخاذ آن محبوب هواداران پرسپولیس شده بودند.
تارتار آگاه بود که پیش از زیبایی بازی، این نتایج است که سرنوشت مربیان را رقم می‌زند. او تلاش کرد میان نمایش زیبا و کسب نتیجه تعادل برقرار کند، اما با سخت‌تر شدن رقابت‌ها، اکنون به بردهای ناپلئونی روی آورده است.
اصطلاح بردهای اقتصادی از دوران حضور کی‌روش وارد فوتبال ایران شد و برانکو و یحیی گل‌محمدی نیز با همین استراتژی موفق به کسب جام شدند. اکنون جای این پرسش است که چرا این شیوه در دوران برانکو و یحیی با انتقادی مواجه نمی‌شد.
تارتار پس از دو بازی ناکامی مقابل خیبر و فولاد، با پیروزی یک بر صفر برابر نساجی توانست سه امتیاز را از قائمشهر به تهران انتقال داده و صدر جدول را از سپاهان پس بگیرد. سپاهان با ۲۳ امتیاز صدرنشین شد و فولاد با ۲۲ امتیاز در رتبه دوم ایستاد.
تارتار در کنار استقلال و تراکتورِ ۲۰ امتیازی، نیازمند پیروزی بود و اکنون باید در انتظار بازگشت نمایندگان ایران در لیگ نخبگان و برگزاری مسابقات معوقه هفته یازدهم بماند.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.