سرخ‌پوشان پایتخت در هفته‌های آغازین رقابت‌ها و برابر حریفان پایین‌جدولی، خط حمله بسیار خوبی داشتند و ضمن ثبت بردهای پرگل، موقعیت‌های فراوانی خلق کردند؛ اما روند تیم برابر رقیبان مدعی و قدرتمند تغییر کرد و شاگردان تارتار در این مسابقات نتوانستند بازی قانع‌کننده‌ای ارائه دهند یا نتایج درخشانی کسب کنند.
اگرچه پیروزی خارج از خانه مقابل نساجی در قائمشهر سبب شد تا پرسپولیس بار دیگر به صدر جدول صعود کند، اما این نتیجه نباید روی ضعف‌های تهاجمی سرپوش بگذارد. بررسی دو بازی گذشته برابر فولاد و نساجی نشان می‌دهد که تیم در ساخت موقعیت‌های خطرناک با چالش جدی روبه‌رو بوده و اثری از بازی هجومی هفته‌های نخست دیده نمی‌شود.
کاهش شاخص امید گل پرسپولیس به زیر یک برای دومین مسابقه پیاپی، مسئله‌ای است که نگرانی‌ها را دوچندان کرده است؛ آماری که برای تیمی بهره‌مند از مهره‌های هجومی باکیفیت قابل پذیرش نیست. این تیم پس از شکست مقابل فولاد، در مصاف با نساجی نیز با وجود کسب سه امتیاز، در فاز تهاجمی ناکام ماند.
این شرایط هشداری جدی برای تارتار به شمار می‌رود. با وجود برخورداری از بازیکنان هجومی شاخص، حضور ستاره‌ها تضمین‌کننده فوتبال تهاجمی نیست و سرمربی پرسپولیس باید هرچه زودتر چاره‌ای برای مشکل خلق موقعیت بیندیشد؛ چرا که در ادامه مسیر و مصاف با رقبای سرسخت‌تر، نمی‌توان صرفاً با اتکا به نتیجه‌گیری، بر ایرادات فنی سرپوش گذاشت.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.