آسیب‌هایی که شجاع در طول این دو سال به تراکتور وارد کرده نیازی به مرور مکرر ندارد؛ کافی است جریان مسابقه با نفتچی از ابتدا تا انتها بازبینی شود تا ریشه مشکلات سرخ‌پوشان مشخص گردد.
همان‌قدر که حاشیه‌سازی‌ها و تنش‌آفرینی‌های زنوزی در خارج از زمین به ضرر تیم تمام می‌شود، در داخل زمین نیز شجاع خلیل‌زاده به عنوان بازوی اجرایی این رویه عمل می‌کند.
در دقایق ابتدایی دیدار با نفتچی، خلیل‌زاده بدون دلیل مشخصی به سراغ داور چهارم رفت تا داور وسط مجبور به تذکر به او شود؛ واکنشی که گویی نشان‌دهنده تداوم روش‌های همیشگی او بود.
عواقب این نوع نگرش در میادین بین‌المللی خود را با اخراج فرشاد فرجی نشان داد. در حالی که تراکتور برای جبران گل خورده به پیروزی نیاز داشت، از دست رفتن تمرکز بازیکنان و به‌ویژه خلیل‌زاده مانع از کسب ۳ امتیاز هدف شد.
پیش از آن اتفاق نیز، خلیل‌زاده روی گل دریافتی تیم عملکرد ضعیفی داشت و با عدم جای‌گیری مناسب، فرصت مناسبی را برای پاس گل به بازیکن حریف اهدا کرد.
او پس از آن اشتباه به جای جبران، ترجیح داد به انتقاد از هم‌تیمی‌های خود بپردازد و در ادامه مسابقه نیز با عملکرد کند خود نتوانեց به تیم ده نفره کمکی کند.
اگرچه خلیل‌زاده باید از پاس گل‌های امیرحسین حسین‌زاده متشکر باشد، اما این امر تغییری در این واقعیت ایجاد نمی‌کند که او دیگر کارایی لازم را برای ترکیب تراکتور ندارد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.