به تعویق افتادن رقابتهای جام ملتهای آسیا فراتر از جابهجایی تقویمی یک تورنمنت است و بستر مناسبی برای مهرههایی فراهم میکند که پیشتر شانس محدودی برای همراهی تیم ملی داشتند. این تعویق یکساله میتواند سرنوشت نفرات دعوتشده را دگرگون کند و گزینشهای امیر قلعهنویی را با چالشهای تازهای روبهرو سازد.
در این میان، پنج بازیکن آسیبدیده بیش از دیگران از این وقفه بهرهمند شدهاند. مجید حسینی، علی قلیزاده، محمدحسین کنعانیزادگان، مهدی ترابی و رامین رضاییان که به دلیل صدمهدیدگی حضورشان در هاله ابهام بود، اکنون فرصت کافی برای اتمام درمان و دستیابی به آمادگی کامل در اختیار دارند. عارضههایی نظیر پارگی تاندون آشیل، رباط صلیبی و مینیسک حضور این ورزشکاران را در هالهای از تردید قرار داده بود که این تأخیر راه بازگشتشان را هموار ساخت.
با این حال، پیامدهای این تغییر به مصدومان ختم نمیشود. گروه دیگری از ملیپوشان که در تیمهای باشگاهی خود روزهای مطلوبی را سپری نمیکنند نیز میتوانند از این موقعیت بهره ببرند. گرچه نام این دسته همچنان در فهرستهای عمومی تیم ملی دیده میشود، اما جایگاه ثابتی در باشگاههای خود ندارند و برای ورود به لیست نهایی باید با رقبای سرسختی بجنگند. دوازده ماه زمان اضافی به آنها فرصت میدهد تا وضعیت خویش را بهبود بخشیده و بار دیگر به مهرههای قابل اتکای کادر فنی تبدیل شوند.
در نقطه مقابل، این تعویق برای بازیکنان مسنتر که امیدوار بودند در واپسین سالهای فعالیت حرفهای خود حضور در یک رویداد بزرگ دیگر را تجربه کنند، چندان هم رضایتبخش نیست. بالارفتن سن طی این یک سال و تشدید رقابت با بازیکنان جوان، شانس ورود آنها به فهرست نهایی را کاهش میدهد؛ بهویژه اگر قلعهنویی در این بازه زمانی برنامههای جدیتری برای جوانسازی تیم در سر داشته باشد.
در مجموع، تغییر تاریخ برگزاری جام ملتهای آسیا برای برخی بهمنزله فرصتی مجدد و برای عدهای دیگر به معنای دشوارتر شدن راه رسیدن به اردوی ملی است. بازیکنانی که پیشتر حضور در این تورنمنت را ازدسترفته میپندارند، اکنون شانسی دوباره برای بازگشت دارند و افراد فاقد جایگاه ثابت میتوانند با نمایشی متفاوت در طول یک فصل، قابلیتهای خود را دوباره به کادر فنی اثبات کنند.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.