دیدار استقلال در اهواز چهره متفاوتی از یاسر آسانی را به نمایش گذاشت که پیش از این دیده نشده بود.

یاسر آسانی بدون شک برترین خرید خارجی دو سال اخیر فوتبال ایران و یکی از برجسته‌ترین لژیونرهای تاریخ لیگ برتر به شمار می‌رود که با عملکردی خیره‌کننده و به ثمر رساندن گل‌های سرنوشت‌ساز در میادین داخلی و آسیایی، به ستاره بی‌چون‌وچرای استقلال تبدیل شده است؛ ستاره‌ای که حضورش در زمین مایه آرامش و غیبتش مایه نگرانی هواداران، بازیکنان و کادر فنی است.

پیش از این، هواداران تصویری بی‌نقص از این بازیکن با مهارت‌های فنی برجسته و اخلاق حرفه‌ای در ذهن داشتند، اما رویدادهای مسابقه امروز در اهواز همگان را غافلگیر کرد؛ چرا که اعتراض‌های شدید، خشم کم‌سابقه و اصرار او برای دریافت کارت زرد دوم و اخراج، فضایی دور از انتظار ایجاد نمود.

هرچند ممکن است محرک‌هایی باعث عصبانیت این ستاره باتجربه و حرفه‌ای شده باشد و هر انسانی در شرایط فشار یا ده نفره شدن تیم دچار تنش شود، اما این موضوع توجیهی برای رفتارهای خارج از چارچوب حرفه‌ای نخواهد بود.

فراتر از دلایل خشم آسانی و تصمیمات انضباطی پیش‌رو، پرسش اصلی متوجه سکوت و انفعال بازیکنان باتجربه استقلال است. روزبه به عنوان کاپیتان اول و صالح در نقش کاپیتان دوم و دوست نزدیک آسانی، در زمین حضور داشتند اما در لحظاتی که او برای اخراج پافشاری می‌کرد، اقدامی برای آرام کردنش انجام ندادند.

با وجود مشخص بودن خطر اخراج در تصاویر تلویزیونی، نه روزبه چشمی و نه نیمکت‌نشینان استقلال تلاشی برای مهار این فوق ستاره انجام ندادند تا او کاملاً در زمین تنها بماند و اخراج شود؛ موضوعی که وظیفه اصلی کاپیتان را در چنین بحران‌هایی زیر سوال می‌برد.

تصاویر تلویزیونی پس از اخراج نشان داد که داور توضیحات لازم را به روزبه ارائه می‌کند، اما این سوال مطرح می‌شود که آیا وظیفه کاپیتان تنها پرسیدن علت اخراج است؟ بازیکنان باسابقه با بررسی چهره هم‌تیمی خود به خوبی از وضعیت روحی و خطر اخراج او آگاه می‌شوند.

غفلت روزبه و صالح موجب شد تا ستاره کلیدی تیم اخراج شود و علاوه بر از دست دادن مسابقه آینده، لطمه بزرگی به استقلال وارد کند؛ اتفاقی که در آستانه شکست تیم، افسوس همگان را به همراه داشت.

©‌ خبر ورزشی