به گزارش بخش استانها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از بجنورد، کوراشکاران خراسان شمالی در مسابقات جهانی قزاقستان یک مدال نقره و پنج برنز کسب کردند؛ نتیجهای که در کنار ناکامیهای اخیر در رقابتهای آسیایی، ضرورت بررسی عملکرد و هزینهکردهای این رشته در استان را پررنگتر میکند.
در پانزدهمین دوره مسابقات جهانی کوراش در قزاقستان، نمایندگان خراسان شمالی موفق به کسب 6 مدال شدند. زهرا باغچقی با رسیدن به فینال وزن منفی 48 کیلوگرم، مدال نقره گرفت و ابوالفضل آشفته، حمید چادرنشین، سهراب رخشان و رضا احمدزاده نیز چهار مدال برنز به دست آوردند. همچنین بر اساس اعلام نتایج، یک مدال برنز دیگر نیز در کارنامه نمایندگان استان ثبت شده است.
اما پرسش اصلی اینجاست که آیا این دستاورد با ظرفیتهای کوراش خراسان شمالی و هزینههایی که طی سالهای گذشته برای توسعه این رشته، اردوها، اعزامها و حمایت از ورزشکاران صرف شده، تناسب دارد؟
خراسان شمالی سالهاست خود را یکی از قطبهای اصلی کوراش کشور معرفی میکند و حضور ورزشکاران متعدد این استان در ترکیب تیم ملی و هدایت تیم ملی مردان توسط الیاس علیاکبری، نشاندهنده ظرفیت بالای این رشته در استان است؛ ظرفیتی که انتظار میرود در میادین بینالمللی به نتایج درخشانتری منجر شود.
با این حال، عملکرد نمایندگان استان در رقابتهای آسیایی و نتایج اخیر نیز محل بحث و مطالبه است. وقتی برای یک رشته ورزشی هزینههای قابل توجهی صرف میشود، طبیعی است که افکار عمومی انتظار داشته باشد خروجی این سرمایهگذاری، متناسب با هزینهها و ادعاهای مطرحشده باشد.
ضرورت شفافسازی هزینهها و ارزیابی عملکرد
اکنون چند سؤال جدی پیش روی متولیان ورزش استان قرار دارد؛ میزان اعتبارات اختصاصیافته به کوراش در سالهای اخیر چقدر بوده است؟ چه میزان از این منابع صرف آمادهسازی ورزشکاران، اردوها و اعزامها شده و شاخص ارزیابی عملکرد مربیان و مسئولان این رشته چیست؟
همچنین باید مشخص شود چرا با وجود برخورداری خراسان شمالی از جایگاه ویژه در کوراش کشور، نتایج بهدستآمده در برخی رقابتهای مهم آسیایی و جهانی با انتظارات از این رشته فاصله دارد؟
بدون تردید کسب مدال جهانی ارزشمند است و نباید تلاش ورزشکاران نادیده گرفته شود، اما مدالآوری نباید به پوششی برای نادیده گرفتن ضعفهای احتمالی مدیریتی و فنی تبدیل شود.
ورزش استان به جای تکرار عنوان قطب کوراش کشور، نیازمند پاسخ روشن درباره میزان هزینهها، کیفیت برنامههای آمادهسازی و نسبت اعتبارات با نتایج کسبشده است؛ چراکه منابع عمومی باید به عملکرد قابل سنجش و موفقیتهای پایدار منجر شود.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.