به نظر می‌رسد تغییر نسل در تیم ملی فوتبال ایران همچنان بیش از آنکه یک برنامه جدی و هدفمند باشد، به تصمیم‌های مقطعی و موردی محدود شده است. دعوت نشدن چند بازیکن باتجربه و پا به سن گذاشته در فهرست جدید، این امیدواری را ایجاد کرد که امیر قلعه‌نویی بالاخره به فکر جوان‌گرایی افتاده و قرار است مسیری متفاوت را برای آینده تیم ملی ترسیم کند؛ اما صحبت‌های اخیر سرمربی تا حدود زیادی این خوش‌بینی را زیر سؤال برد.
قلعه‌نویی در تازه‌ترین اظهارات خود تأکید کرده بازیکنانی که در گذشته برای تیم ملی زحمت کشیده‌اند، در صورت داشتن شرایط فنی و آمادگی مناسب، همچنان در تفکرات او حضور دارند و سن نمی‌تواند مانع دعوتشان شود. در نگاه اول این حرف منطقی به نظر می‌رسد، چراکه هیچ بازیکنی نباید صرفاً به دلیل سن از تیم ملی کنار گذاشته شود. با این حال، مسئله اصلی این است که آیا تیم ملی همچنان با همان تفکرات و معیارهای گذشته اداره خواهد شد یا قرار است برای آینده فوتبال ایران تصمیم‌های تازه‌ای گرفته شود؟
سرمربی تیم ملی از تغییر نسل به‌عنوان اتفاقی طبیعی یاد می‌کند و معتقد است باید بهترین‌ها به تیم ملی دعوت شوند. اما این توضیحات نمی‌تواند نگرانی درباره تداوم نگاه محافظه‌کارانه به ترکیب تیم ملی را برطرف کند. طبیعی است که وقتی بازیکنان قدیمی همچنان در تفکرات سرمربی حضوری پررنگ دارند، جوان‌ها برای رسیدن به جایگاه ثابت با مسیر دشوارتری مواجه شوند.
کنار گذاشتن چند بازیکن مسن در فهرست اخیر اتفاق مثبتی بود، اما نباید یک تصمیم را به معنای تغییر رویکرد کلی کادر فنی تلقی کرد. تیم ملی برای حضور قدرتمند در جام جهانی به خون تازه، انگیزه و بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند چند سال آینده فوتبال ایران را بسازند، نه اینکه صرفاً با تکیه بر نام‌ها و خاطرات گذشته، ترکیب تیم ملی را حفظ کنند.
مشکل اینجاست که از صحبت‌های قلعه‌نویی هنوز نشانه روشنی از یک پروژه جدی برای عبور از نسل قدیم دیده نمی‌شود. ظاهراً قرار نیست بازیکنان قدیمی به‌سادگی از معادلات تیم ملی خارج شوند و جوان‌گرایی نیز تا اطلاع ثانوی باید در کنار همان تفکرات قدیمی پیش برود.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.