چهارشنبه ای در جوار امام مهربانی؛روایت دلدادگی زائران زیر آسمان بارانی

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از مشهد، هوای سرد و آسمان ابری مشهد در چهارشنبه‌ای زیارتی، حال‌وهوای متفاوتی به حرم مطهر رضوی بخشیده است؛ گنبد طلایی امام رضا(ع) در پس‌زمینه ابرهای پاییزی می‌درخشد و زائرانی که از راه‌های دور و نزدیک خود را به این آستان رسانده‌اند، فارغ از سرمای هوا، با نگاه‌هایی سرشار از دلتنگی و ارادت، میهمان بارگاه امام مهربانی‌ها شده‌اند.

امروز چهارشنبه، 20 آبان‌ماه، هم‌زمان با روز زیارتی امام رضا(ع)، آسمان ابری و هوای سرد پاییزی مشهد، جلوه‌ای متفاوت به فضای اطراف حرم مطهر رضوی بخشیده است.

گنبد طلایی و گلدسته‌های حرم در پس‌زمینه آسمان گرفته، همچنان چشم‌ها را به سوی خود می‌کشانند و منظره‌ای تماشایی از پیوند پاییز و دلدادگی به امام هشتم(ع) پدید آورده‌اند.

در این هوای سرد، زائرانی که از راه‌های دور و نزدیک خود را به آستان امام مهربانی‌ها رسانده‌اند، قدم‌به‌قدم به حریم رضوی نزدیک می‌شوند. برخی با لباس‌های گرم در صحن‌ها قدم می‌زنند، عده‌ای در گوشه‌ای از حیاط حرم به تماشای گنبد طلایی می‌ایستند و گروهی نیز در رواق‌ها و صحن‌ها، لحظاتی را به خلوت با امام رضا(ع) اختصاص می‌دهند.

اینجا هر کسی روایت خودش را دارد؛ یکی با شوق زیارت آمده، دیگری برای آرام گرفتن دلی خسته و کسی هم شاید تنها می‌خواهد چند دقیقه‌ای از هیاهوی زندگی فاصله بگیرد و در جوار امام رضا(ع) سکوت کند.

گاهی زیارت با کلمات آغاز نمی‌شود. زائری مقابل گنبد می‌ایستد، چشم به گلدسته‌ها می‌دوزد و بی‌آنکه چیزی بر زبان بیاورد، حرف‌های ناگفته‌اش را با نگاهش بیان می‌کند. شاید همان احساسی باشد که در روایت چهارشنبه‌های امام رضایی به تصویر کشیده شده است؛ آنجا که از نگاه‌هایی سخن می‌گوید که پشت سکوتشان، دنیایی از درد دل، نیاز و حاجت پنهان است؛ نگاه‌هایی که شاید زبان از بیانشان ناتوان باشد، اما دل راه گفت‌وگو را می‌داند.

در میان رفت‌وآمد زائران، چهره‌هایی دیده می‌شوند که لحظه‌ای چشم از گنبد برنمی‌دارند. بعضی دست به سینه می‌گذارند، برخی زیر لب سلام می‌دهند و عده‌ای نیز تنها به تماشای ضریح و گنبد دل خوش کرده‌اند؛ برای بسیاری از آنان، زیارت فقط رسیدن به حاجتی مشخص نیست؛ گاهی همین که امام را دارند و می‌توانند در جوار بارگاهش نفسی تازه کنند، برایشان آرامشی بزرگ است.

چهارشنبه‌های امام رضایی یادآور همین دلبستگی است؛ اینکه در میان همه خواسته‌ها و آرزوها، گاهی خود امام رضا(ع) بزرگ‌ترین خواسته دل است. زائر می‌آید تا بگوید همه حاجت‌ها یک طرف و بودن در پناه امام مهربانی‌ها یک طرف؛ حضوری که برای دل‌های مشتاق، معنایی فراتر از رسیدن به خواسته‌های روزمره دارد.

آسمان همچنان ابری است و سرمای پاییز در هوای مشهد احساس می‌شود، اما حضور زائران در حرم رضوی، گرمایی از جنس ارادت و دلدادگی به این فضا بخشیده است.

در این میان، گنبد طلایی همچون همیشه نقطه اتصال نگاه‌هایی است که از هر سو به سمت آن کشیده می‌شوند؛ نگاه‌هایی که هر کدام قصه‌ای ناگفته و آرزویی در دل دارند.

اینجا چشم‌ها زبان دل‌اند و سکوت نیز حرف‌های بسیاری برای گفتن دارد؛ زائرانی که شاید با دستان خالی آمده باشند، اما با دلی سرشار از امید، نگاهشان را به گنبد طلایی امام رضا(ع) می‌سپارند و زیر لب زمزمه می‌کنند؛ ایهاالرئوف، میان همه حاجت‌ها، خودت آرزوی مایی...